Songye - Demokratyczna Republika Konga






Posiada studia podyplomowe z Afrykanistyki i 15 lat doświadczenia w sztuce afrykańskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142317
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Kongo (ex-Zaïre)
Songyé
Drewno
Wysokość: 310 mm + podstawka 28 mm
Szerokość: 100 mm
Głębokość: 95 mm
Waga: 895 g
Były numer kolekcjonera: 2501
Kolekcja prywatna
Songye — postać przodka
Republika Demokratyczna Kongo — kultura Songye
Badanie całego zestawu widoków pozwala na przypisanie do Songye. Rzeźba wykazuje kilka cech, które są szczególnie strukturalnie charakterystyczne dla statuary Songye: głowa powiększona, szyja cylindryczna, ramiona silnie zgeometryzowane, ramiona zgięte i oderwane od ciała, dłonie rozmieszczone wokół pępka, nogi zgięte, duże stopy i podstawa okrągła wyrzeźbiona w tym samym bloku drewna.
Ta kombinacja jest bardzo precyzyjnie opisana przez National Museum of African Art jako statuary Songye: duże figury stojące, dłonie położone na lub wokół brzucha, ciało zgeometryzowane i szerokie stopy zintegrowane z podstawą.
Biorąc pod uwagę brak rogu, materiałów dołączonych oraz przede wszystkim widoczną wąwoję ritualną w obrębie brzucha lub głowy, przyjmowałbym tu zbiór postaci przodków, a nie prezentował tę rzeźbę jako nkishi naładowany substancjami.
Ta różnica jest szczególnie dobrze udokumentowana przez MAS w Antwerpii, który posiada figurę żeńską Songye z brakiem jam przeznaczonych na substancje magiczne i bez dodatków rytualnych, co skłania muzeum do uznania jej za postać przodka, a nie nkishi.
Pochodzenie geograficzne
Republika Demokratyczna Kongo — obszar kultury Songye.
Songye zamieszkują głównie środkowo-wschodnie centrum Demokratycznej Republiki Konga, w szerokim regionie obejmującym między innymi dorzecze Lomami. Metropolitan Museum i National Museum of African Art dokumentują kilka zestawów statuary Songye pochodzących z tego obszaru.
Dla tej sztuki nie precyzowałbym podregionu takiego jak Kalebwe lub Nsapo bez dodatkowych źródeł dokumentacyjnych umożliwiających to ustalenie.
Etno-/kultura
Songye
Ogólna morfologia jest szczególnie charakterystyczna dla języka rzeźbiarskiego Songye: budowa z geometrii, monumentalizacja głowy, szyja cylindryczna, ramiona kwadratowe, ramiona kanciaste i wyraźnie zaakcentowany brzuch.
Muzeum Quai Branly opisuje szczególnie rzeźbę Songye jako rzeźbę o potężnych i zgeometryzowanych objętościach, z ramionami o niemal kącie prostym i cylindryczną szyją.
Rodzaj przedmiotu
Figura przodka Songye
Bardzo oszczędna forma rzeźby ma duże znaczenie: w przeciwieństwie do dużych mannkishi wspólnotowych nie ma rogu wierzchołku czaszki, ani bogatego wykończenia, ani zespołu materiałów rytualnych, ani otworu brzusznego przeznaczonego do bishimba.
MAS Antwerp wyraźnie podkreśla, że niektóre rzeźby Songye można odróżnić od mankishi brakiem tych jam i dodatków rytualnych i w związku z tym traktować jako postacie przodków.
Opis artystyczny i stylistyczny
Rzeźba została zaprojektowana według bardzo strukturalnej organizacji.
Głowa duża, prawie kulista w górnej części, dominuje nad całym ciałem. Twarz jest traktowana frontalnie, z szerokim czołem, poziomymi łukami brwi, małymi oczami, wyraźnym trójkątnym nosem i otwieranymi ustami, z zębami indywidualnie zaznaczonymi.
Długa cylindryczna szyja zapewnia przejście między powiększoną głową a masywnymi ramionami.
Klatka piersiowa zbudowana jest z dużych prostych planów. Ramiona, oderwane od ciała, zgina się pod kątem i wracają do dłoni otaczających brzuch. Dłonie są wyjątkowo duże, palce zaznaczone licznymi nacięciami.
Nogi są krótsze w stosunku do tułowia, lekko zgięte i silnie zgeometryzowane. Stopy są bardzo szerokie, zintegrowane z grubą podstawą okrągłą, co nadaje postaci imponującą stabilność plastyczną.
Fryzura jest przedstawiona jako masywny kształt z szerokimi pasami i nacięciami. Ta uwaga poświęcona fryzurze wpisuje się w obserwacje MAS dotyczące rzeźby Songye, gdzie fryzura stanowi ważny element plastyczny kompozycji.
Całość charakteryzuje się estetyką celowo kanciastą, zwartą i architektoniczną, która stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych cech rzeźby Songye.
Materiały i technika
Drewno rzeźbione, z powierzchnią ciemnego wykończenia.
Figura jest wyrzeźbiona z jednego bloku drewna, obejmującego ciało, nogi, stopy i okrągłą podstawę.
Rozmiar jest celowo ekspresyjny: ślady narzędzi pozostają widoczne w niektórych partiach i współtworzą wizualną moc rzeźby.
Powierzchnia o ciemnym i gładkim wykończeniu jest zgodna z obróbką olejową, udokumentowaną na niektórych rzeźbach Songye. MAS Antwerp kojarzy patynę ciemnobrązową, błyszczącą z wielokrotnymi aplikacjami oleju palmowego.
Symbolika
Powiększona głowa, wyeksponowany brzuch i duże dłonie stanowią główne ośrodki symboliczne rzeźby.
W kulturze Songye statuary antropomorficzne utrzymują bliskie relacje z przodkami oraz siłami, które zapewniają ochronę, płodność i ciągłość wspólnoty. Kolekcje muzealne rozróżniają jednak figury upamiętniające od mankishi, które zyskują swoją moc dzięki substancjom i interwencjom nganga.
Gest dłoni umieszczonych wokół brzucha jest szczególnie powszechny w statuary Songye. Smithsonian opisuje go wyraźnie jako charakterystyczny element dużych figur Songye.
Funkcja / użycie rytualne
Przyjęta funkcja to figura upamiętniająca związana z przodkami, raczej niż nkishi wspólnotowy aktywowany bishimba.
Warto odróżnić typologię przedmiotu od konkretnego zastosowania tego egzemplarza: muzea podkreślają, że funkcja figury Songye nie zawsze może być ustalona wyłącznie na podstawie jej formy.
Dla mankishi jednak dokumentacja Smithsonian i Met wskazuje, że rzeźba była aktywowana przez specjalistę rytualnego (nganga) i mogła zapewniać ochronę, leczenie, płodność lub obronę wspólnoty.
Kontekst kulturowy
Statuary Songye opiera się na koncepcji, że rzeźba antropomorficzna może nawiązywać relację między światem ludzkim, przodkami a siłami duchowymi.
Wielkie figury władzy były wykonywane przez rzeźbiarza, a następnie przekształcane w aktywne przedmioty przez specjalistę rytualnego. Met opisuje tę współpracę między rzeźbiarzem a nganga jako konstytutywną dla mankishi.
Obecna rzeźba wyróżnia się właśnie formalnym ubóstwem. Pozwala to ukazać inną płaszczyznę rzeźby Songye, mniej obciążoną elementami rytualnymi dodatkowymi, a bardziej skoncentrowaną na projektowaniu rzeźbiarskim ciała.
Porównania z dziełami muzeów i kolekcji dokumentowanych
MAS – Museum aan de Stroom, Antwerpia
Żeńska figura Songye z szyjką, inw. AE.0744
To najciekawsza europejska analogia do tej rzeźby.
MAS uznaje tę część za jeden z szczytów swojej kolekcji afrykańskiej. Łączy ona ważną głowę, zgeometryzowane ciało, opracowaną szyję, duże formy ciała i okrągłą podstawę. Co najważniejsze, muzeum podkreśla brak jam rytualnych i dodatków przeznaczonych do odbierania substancji magicznych, co skłania do identyfikacji jako figury przodka, a nie nkishi.
Ta analogia funkcjonalna jest szczególnie użyteczna dla niniejszego egzemplarza.
Muzeum Quai Branly – Jacques Chirac, Paris
Statua ochronna nkishi, Songye, podgrupa Kalebwe, inw. 70.2017.66.4
Ta rzeźba jest przede wszystkim przydatna do porównania stylistycznego. Muzeum zwraca uwagę na potężne i zgeometryzowane objętości, ramiona o kącie ostrym i cylindryczną szyję, a także na architektonicznie zorganizowane ciało Songye.
Pozwala również wyraźnie odróżnić niniejszy egzemplarz od nkishi w pełni rytualizowanego: rzeźba Quai Branly posiada jamę brzuszną przeznaczoną na składniki magiczne i wiele dodatków rytualnych, w przeciwieństwie do rzeźby przedstawionej tutaj.
British Museum, Londyn
W British Museum przechowywanych jest kilka figur Songye w drewnie. Ritual figure / nkisi, inv. Af1949,46.492, przedstawia męską postać stojącą z geometrycznym traktowaniem ciała i dużą podstawą. Muzeum dokumentuje wyraźnie termin nkisi dla figur magico-rytualnych Songye.
Inna figura, inv. Af1908,0622.158, przypisywana Songye i ma bardzo oszczędną formę antropomorficzną.
Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
Met posiada imponujący nkishi Songye, inv. 1978.409, pochodzący z regionu Lomami. Muzeum opisuje konstrukcję składającą się z wyraźnie zindywidualizowanych sekcji: głowa, tułów, nogi, wyeksponowany brzuch, tubularne ramiona i stopy zintegrowane z podstawą okrągłą.
Ta porównanie jest szczególnie istotne dla konstrukcji geometrycznej ciała, nawet jeśli egzemplarz Metu jest znacznie bardziej załadowany elementami rytualnymi.
National Museum of African Art – Smithsonian, Waszyngton
Male Figure, inv. nmafa_86-4-1, stanowi formalną referencję bardzo zbliżoną: duża głowa owalna, szyja cylindryczna, ramiona oderwane, dłonie położone na brzuchu, nogi zgięte i duże stopy na podstawie. Muzeum opisuje ten układ ciała jako cechę charakterystyczną statuary Songye.
Smithsonian przechowuje również Female Figure, inv. nmafa_96-8-1, z dłońmi na brzuchu, dużą głową i grawerowaną fryzurą.
Brooklyn Museum, Nowy Jork
Brooklyn Museum posiada znaczną kolekcję rzeźb Songye, w tym Power Figure (Nkishi), inv. 50.79, dużych rozmiarów, również z zasadą ramion i dłoni obracających się wokół strefy brzusznej.
Dodatkowa referencja: Langston University
Kolekcja afrykańska Langston University dokumentuje wyraźnie Songye Male Ancestor Figure: duża głowa, szyja cylindryczna, ramiona zgięte, duże dłonie chwytające brzuch, nogi zgięte, szerokie stopy i okrągła podstawa. Opis ten bardzo ściśle odpowiada strukturze rzeźby przedstawionej tutaj.
Bibliografia / źródła
• François Neyt, Songye: The Formidable Statuary of Central Africa, Prestel, Monachium, 2009. Ta pozycja stanowi kluczowe opracowanie stylistyczne statuary Songye; cytowana jest przez Metropolitan Museum w bibliografii swoich nkishi.
• Dunja Hersak, Songye Masks and Figure Sculpture, Ethnographica, Londyn, 1985/1995. Wzmianka w kolekcjach Met.
• Constantin Petridis, Art and Power in the Central African Savanna: Luba, Songye, Tshokwe, Luluwa, Cleveland Museum of Art, 2008.
• MAS – Museum aan de Stroom, Antwerpia, Figure féminine Songye à cou annelé, inv. AE.0744.
• Muzeum Quai Branly – Jacques Chirac, Statue protectrice nkishi, Songye, inv. 70.2017.66.4.
• British Museum, figures Songye, w tym inv. Af1949,46.492 i Af1908,0622.158.
• Metropolitan Museum of Art, Nkishi (community power figure), Songye, inv. 1978.409.
• National Museum of African Art, Smithsonian Institution, Male Figure, Songye, inv. nmafa_86-4-1.
• Brooklyn Museum, Power Figure (Nkishi), Songye, inv. 50.79.
Przedmioty są wysyłane z numerem śledzenia.
Dostawa do Francji Chronopost w 1–2 dni. Dostawa w UE Chronopost International w 3–5 dni. Dostawa w Colissimo International na resztę Europy i cały świat.
Mówimy po angielsku.
Historie sprzedawców
Kongo (ex-Zaïre)
Songyé
Drewno
Wysokość: 310 mm + podstawka 28 mm
Szerokość: 100 mm
Głębokość: 95 mm
Waga: 895 g
Były numer kolekcjonera: 2501
Kolekcja prywatna
Songye — postać przodka
Republika Demokratyczna Kongo — kultura Songye
Badanie całego zestawu widoków pozwala na przypisanie do Songye. Rzeźba wykazuje kilka cech, które są szczególnie strukturalnie charakterystyczne dla statuary Songye: głowa powiększona, szyja cylindryczna, ramiona silnie zgeometryzowane, ramiona zgięte i oderwane od ciała, dłonie rozmieszczone wokół pępka, nogi zgięte, duże stopy i podstawa okrągła wyrzeźbiona w tym samym bloku drewna.
Ta kombinacja jest bardzo precyzyjnie opisana przez National Museum of African Art jako statuary Songye: duże figury stojące, dłonie położone na lub wokół brzucha, ciało zgeometryzowane i szerokie stopy zintegrowane z podstawą.
Biorąc pod uwagę brak rogu, materiałów dołączonych oraz przede wszystkim widoczną wąwoję ritualną w obrębie brzucha lub głowy, przyjmowałbym tu zbiór postaci przodków, a nie prezentował tę rzeźbę jako nkishi naładowany substancjami.
Ta różnica jest szczególnie dobrze udokumentowana przez MAS w Antwerpii, który posiada figurę żeńską Songye z brakiem jam przeznaczonych na substancje magiczne i bez dodatków rytualnych, co skłania muzeum do uznania jej za postać przodka, a nie nkishi.
Pochodzenie geograficzne
Republika Demokratyczna Kongo — obszar kultury Songye.
Songye zamieszkują głównie środkowo-wschodnie centrum Demokratycznej Republiki Konga, w szerokim regionie obejmującym między innymi dorzecze Lomami. Metropolitan Museum i National Museum of African Art dokumentują kilka zestawów statuary Songye pochodzących z tego obszaru.
Dla tej sztuki nie precyzowałbym podregionu takiego jak Kalebwe lub Nsapo bez dodatkowych źródeł dokumentacyjnych umożliwiających to ustalenie.
Etno-/kultura
Songye
Ogólna morfologia jest szczególnie charakterystyczna dla języka rzeźbiarskiego Songye: budowa z geometrii, monumentalizacja głowy, szyja cylindryczna, ramiona kwadratowe, ramiona kanciaste i wyraźnie zaakcentowany brzuch.
Muzeum Quai Branly opisuje szczególnie rzeźbę Songye jako rzeźbę o potężnych i zgeometryzowanych objętościach, z ramionami o niemal kącie prostym i cylindryczną szyją.
Rodzaj przedmiotu
Figura przodka Songye
Bardzo oszczędna forma rzeźby ma duże znaczenie: w przeciwieństwie do dużych mannkishi wspólnotowych nie ma rogu wierzchołku czaszki, ani bogatego wykończenia, ani zespołu materiałów rytualnych, ani otworu brzusznego przeznaczonego do bishimba.
MAS Antwerp wyraźnie podkreśla, że niektóre rzeźby Songye można odróżnić od mankishi brakiem tych jam i dodatków rytualnych i w związku z tym traktować jako postacie przodków.
Opis artystyczny i stylistyczny
Rzeźba została zaprojektowana według bardzo strukturalnej organizacji.
Głowa duża, prawie kulista w górnej części, dominuje nad całym ciałem. Twarz jest traktowana frontalnie, z szerokim czołem, poziomymi łukami brwi, małymi oczami, wyraźnym trójkątnym nosem i otwieranymi ustami, z zębami indywidualnie zaznaczonymi.
Długa cylindryczna szyja zapewnia przejście między powiększoną głową a masywnymi ramionami.
Klatka piersiowa zbudowana jest z dużych prostych planów. Ramiona, oderwane od ciała, zgina się pod kątem i wracają do dłoni otaczających brzuch. Dłonie są wyjątkowo duże, palce zaznaczone licznymi nacięciami.
Nogi są krótsze w stosunku do tułowia, lekko zgięte i silnie zgeometryzowane. Stopy są bardzo szerokie, zintegrowane z grubą podstawą okrągłą, co nadaje postaci imponującą stabilność plastyczną.
Fryzura jest przedstawiona jako masywny kształt z szerokimi pasami i nacięciami. Ta uwaga poświęcona fryzurze wpisuje się w obserwacje MAS dotyczące rzeźby Songye, gdzie fryzura stanowi ważny element plastyczny kompozycji.
Całość charakteryzuje się estetyką celowo kanciastą, zwartą i architektoniczną, która stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych cech rzeźby Songye.
Materiały i technika
Drewno rzeźbione, z powierzchnią ciemnego wykończenia.
Figura jest wyrzeźbiona z jednego bloku drewna, obejmującego ciało, nogi, stopy i okrągłą podstawę.
Rozmiar jest celowo ekspresyjny: ślady narzędzi pozostają widoczne w niektórych partiach i współtworzą wizualną moc rzeźby.
Powierzchnia o ciemnym i gładkim wykończeniu jest zgodna z obróbką olejową, udokumentowaną na niektórych rzeźbach Songye. MAS Antwerp kojarzy patynę ciemnobrązową, błyszczącą z wielokrotnymi aplikacjami oleju palmowego.
Symbolika
Powiększona głowa, wyeksponowany brzuch i duże dłonie stanowią główne ośrodki symboliczne rzeźby.
W kulturze Songye statuary antropomorficzne utrzymują bliskie relacje z przodkami oraz siłami, które zapewniają ochronę, płodność i ciągłość wspólnoty. Kolekcje muzealne rozróżniają jednak figury upamiętniające od mankishi, które zyskują swoją moc dzięki substancjom i interwencjom nganga.
Gest dłoni umieszczonych wokół brzucha jest szczególnie powszechny w statuary Songye. Smithsonian opisuje go wyraźnie jako charakterystyczny element dużych figur Songye.
Funkcja / użycie rytualne
Przyjęta funkcja to figura upamiętniająca związana z przodkami, raczej niż nkishi wspólnotowy aktywowany bishimba.
Warto odróżnić typologię przedmiotu od konkretnego zastosowania tego egzemplarza: muzea podkreślają, że funkcja figury Songye nie zawsze może być ustalona wyłącznie na podstawie jej formy.
Dla mankishi jednak dokumentacja Smithsonian i Met wskazuje, że rzeźba była aktywowana przez specjalistę rytualnego (nganga) i mogła zapewniać ochronę, leczenie, płodność lub obronę wspólnoty.
Kontekst kulturowy
Statuary Songye opiera się na koncepcji, że rzeźba antropomorficzna może nawiązywać relację między światem ludzkim, przodkami a siłami duchowymi.
Wielkie figury władzy były wykonywane przez rzeźbiarza, a następnie przekształcane w aktywne przedmioty przez specjalistę rytualnego. Met opisuje tę współpracę między rzeźbiarzem a nganga jako konstytutywną dla mankishi.
Obecna rzeźba wyróżnia się właśnie formalnym ubóstwem. Pozwala to ukazać inną płaszczyznę rzeźby Songye, mniej obciążoną elementami rytualnymi dodatkowymi, a bardziej skoncentrowaną na projektowaniu rzeźbiarskim ciała.
Porównania z dziełami muzeów i kolekcji dokumentowanych
MAS – Museum aan de Stroom, Antwerpia
Żeńska figura Songye z szyjką, inw. AE.0744
To najciekawsza europejska analogia do tej rzeźby.
MAS uznaje tę część za jeden z szczytów swojej kolekcji afrykańskiej. Łączy ona ważną głowę, zgeometryzowane ciało, opracowaną szyję, duże formy ciała i okrągłą podstawę. Co najważniejsze, muzeum podkreśla brak jam rytualnych i dodatków przeznaczonych do odbierania substancji magicznych, co skłania do identyfikacji jako figury przodka, a nie nkishi.
Ta analogia funkcjonalna jest szczególnie użyteczna dla niniejszego egzemplarza.
Muzeum Quai Branly – Jacques Chirac, Paris
Statua ochronna nkishi, Songye, podgrupa Kalebwe, inw. 70.2017.66.4
Ta rzeźba jest przede wszystkim przydatna do porównania stylistycznego. Muzeum zwraca uwagę na potężne i zgeometryzowane objętości, ramiona o kącie ostrym i cylindryczną szyję, a także na architektonicznie zorganizowane ciało Songye.
Pozwala również wyraźnie odróżnić niniejszy egzemplarz od nkishi w pełni rytualizowanego: rzeźba Quai Branly posiada jamę brzuszną przeznaczoną na składniki magiczne i wiele dodatków rytualnych, w przeciwieństwie do rzeźby przedstawionej tutaj.
British Museum, Londyn
W British Museum przechowywanych jest kilka figur Songye w drewnie. Ritual figure / nkisi, inv. Af1949,46.492, przedstawia męską postać stojącą z geometrycznym traktowaniem ciała i dużą podstawą. Muzeum dokumentuje wyraźnie termin nkisi dla figur magico-rytualnych Songye.
Inna figura, inv. Af1908,0622.158, przypisywana Songye i ma bardzo oszczędną formę antropomorficzną.
Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
Met posiada imponujący nkishi Songye, inv. 1978.409, pochodzący z regionu Lomami. Muzeum opisuje konstrukcję składającą się z wyraźnie zindywidualizowanych sekcji: głowa, tułów, nogi, wyeksponowany brzuch, tubularne ramiona i stopy zintegrowane z podstawą okrągłą.
Ta porównanie jest szczególnie istotne dla konstrukcji geometrycznej ciała, nawet jeśli egzemplarz Metu jest znacznie bardziej załadowany elementami rytualnymi.
National Museum of African Art – Smithsonian, Waszyngton
Male Figure, inv. nmafa_86-4-1, stanowi formalną referencję bardzo zbliżoną: duża głowa owalna, szyja cylindryczna, ramiona oderwane, dłonie położone na brzuchu, nogi zgięte i duże stopy na podstawie. Muzeum opisuje ten układ ciała jako cechę charakterystyczną statuary Songye.
Smithsonian przechowuje również Female Figure, inv. nmafa_96-8-1, z dłońmi na brzuchu, dużą głową i grawerowaną fryzurą.
Brooklyn Museum, Nowy Jork
Brooklyn Museum posiada znaczną kolekcję rzeźb Songye, w tym Power Figure (Nkishi), inv. 50.79, dużych rozmiarów, również z zasadą ramion i dłoni obracających się wokół strefy brzusznej.
Dodatkowa referencja: Langston University
Kolekcja afrykańska Langston University dokumentuje wyraźnie Songye Male Ancestor Figure: duża głowa, szyja cylindryczna, ramiona zgięte, duże dłonie chwytające brzuch, nogi zgięte, szerokie stopy i okrągła podstawa. Opis ten bardzo ściśle odpowiada strukturze rzeźby przedstawionej tutaj.
Bibliografia / źródła
• François Neyt, Songye: The Formidable Statuary of Central Africa, Prestel, Monachium, 2009. Ta pozycja stanowi kluczowe opracowanie stylistyczne statuary Songye; cytowana jest przez Metropolitan Museum w bibliografii swoich nkishi.
• Dunja Hersak, Songye Masks and Figure Sculpture, Ethnographica, Londyn, 1985/1995. Wzmianka w kolekcjach Met.
• Constantin Petridis, Art and Power in the Central African Savanna: Luba, Songye, Tshokwe, Luluwa, Cleveland Museum of Art, 2008.
• MAS – Museum aan de Stroom, Antwerpia, Figure féminine Songye à cou annelé, inv. AE.0744.
• Muzeum Quai Branly – Jacques Chirac, Statue protectrice nkishi, Songye, inv. 70.2017.66.4.
• British Museum, figures Songye, w tym inv. Af1949,46.492 i Af1908,0622.158.
• Metropolitan Museum of Art, Nkishi (community power figure), Songye, inv. 1978.409.
• National Museum of African Art, Smithsonian Institution, Male Figure, Songye, inv. nmafa_86-4-1.
• Brooklyn Museum, Power Figure (Nkishi), Songye, inv. 50.79.
Przedmioty są wysyłane z numerem śledzenia.
Dostawa do Francji Chronopost w 1–2 dni. Dostawa w UE Chronopost International w 3–5 dni. Dostawa w Colissimo International na resztę Europy i cały świat.
Mówimy po angielsku.
