Anton Heyboer (1924-2005) - Vier Bruiden

Groot, ekspresyjne dzieło na papierze Anton Heyboer (1924–2005), zbudowane wokół czterech ustawionych obok siebie żeńskich postaci. Ciała są przedstawione w sposób frontalny i bardzo uproszczony, z szerokimi biodrami, wyraźnymi piersiami i prawie całkowicie ciemno wypełnionymi głowami. Postacie stoją blisko siebie i niemal zajmują całą płaszczyznę obrazu, tworząc zwartą, rytmiczną kompozycję.

Heyboer pracuje z bardzo ograniczoną, ale silną paletą czerwieni i czerni na niepofarbowanym, jasnym papierze. Szerokie pociągnięcia pędzla, suche warstwy i bardziej przejrzyste przejścia na przemian się zastępują. Czarne plamy farby miejscami wyciekały w smugi i kałuże, podczas gdy czerwony swobodnie i szkicowo kształtował kontury i kształty anatomiczne. Papier pozostaje widoczny w różnych miejscach i w ten sposób aktywnie pełni rolę trzeciego koloru. U dołu kręta, czerwienią namalowana linia pędzla łączy wizualnie cztery figury.

Spontaniczne posługiwanie się farbą, elementarne kształty ludzkie i wyraźnie widoczny akt malowania są charakterystyczne dla późniejszej, wolnej praktyki malarskiej Heyboera.

Wymiary około 79 × 108 cm.

Biografia artysty
Anton Heyboer (Sabang, Holenderskie Indie Wschodnie, 1924 – Den Ilp, 2005) był holenderskim malarzem, rysownikiem i grafikiem. Dzięki pracy ojca spędzał część młodości w Holandii, na Curaçao i w Nowym Jorku, i początkowo był kształcony na inżyniera mechanika. Podczas II wojny światowej został w ramach pracy przymusowej wywieziony do Niemiec i przebywał w obozie pracy w Berlinie. Muzeum Sztuki w Hadze

Od lat pięćdziesiątych Heyboer wykształcił całkowicie własny język obrazu z ludzkimi figurami, znakami i schematami symbolicznymi. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych uzyskał międzynarodowe uznanie: jego prace zostały zakupione przez Museum of Modern Art w Nowym Jorku, a wystawiał na Documenta w Kassel w latach 1959, 1964 i 1969. Muzeum Sztuki w Hadze zorganizowało w 1967 roku jego pierwsze duże muzealne przeglądy grafiki; w 1975 roku nastąpiła duża wystawa w Stedelijk Museum Amsterdam. Muzeum Sztuki w Hadze

Później Heyboer w dużej mierze wycofał się z regularnego obiegu sztuki i pracował na swoim gospodarstwie w Den Ilp, gdzie mieszkał z pięcioma kobietami. Ta niekonwencjonalna wspólnota życiowa była silnie związana z jego publicznym wizerunkiem. Jego późniejsze prace powstawały często szybko i bezpośrednio, z wolną gestykulacją pędzla i powracającymi ludzkimi figurami.