Dr. Paul Wolff - Arbeit (SUPER FRESH COPY, ORIGINAL DUSTJACKET) - 1937

GORĄCA, BARDZO RZADKA OKAZJA zakupić tę FANTASTYCZNĄ KSIĄŻKĘ z 1937 roku (!) autorstwa niemieckiego fotografa Dr. Paula Wolffa - z SUPER RZADNĄ ORYGINALNĄ OKŁADKĄ.

- KSIĄŻKA I OKŁADKA W BARDZO ŚWIEŻYM, ZNACZENIE JAKOŚCI LEPSZE NIŻ ZWYKLE
- W TEJ DOSKONAŁEJ, ŚWIEŻEJ I PIĘKNEJ KONDIKCJI WYJĄTKOWO TRUDNA DO ZNALEZIENIA
- JEDNA Z NAJLEPSZYCH EGZEMPLARZY, JAKIE WIDZIAŁEM W CIĄGU OSTATNICH 30 LAT
- EGZEMPLAR KOLEKCJONERSKI

- Manfred Heiting, Kristina Lemke, Dr. Paul Wolff i Alfred Tritschler, The Printed Images 1906-2019
- Manfred Heiting, Roland Jäger, Autopsie, Band 2
- Michael Koetzle, Dr. Paul Wolff i Tritschler, Light and Shadow, Photographs 1920-1950

EKSCZLUZYWNA, WYJĄTKOWO IMPONUJĄCA KOLEKCJA zdjęć pracowników i przemysłu, wiele w sepii - w ZACHWYCAJĄCEJ GRAWERU RYSUNKOWEJ.

Dotarłeś we właściwe miejsce!
To najnowsza edycja SUPER POPULARNEJ, JEDNOGŁOSOWEJ AUKCJI SPRZEDAŻY na 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).
Prezentujemy osobisty wybór najlepszych MIĘDZYNARODOWYCH KSIĄŻEK FOTOGRAFICZNYCH z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI i z NIEDAWNO NABYTYCH.

Obok „Schwarzes Revier” Heinricha Hausera, „Metal” Germaine Krull, „Fabrik” Jakoba Tuggenera i „Eisen und Stahl” Alberta Renger-Patzscha, najlepsze niemieckie książki fotograficzne o przemyśle kiedykolwiek wydane.

Jak zawsze 5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony,
100% ubezpieczenie i łączną wysyłkę na całym świecie.

Im Gemeinschaftsverlag von Volk und Reich Verlag, Berlin i H. Bechhold Verlagsbuchhandlung (Inh. Breidenstein), Frankfurt. 1937. Pierwsze wydanie, pierwsze druku.

Twarda oprawa z obwolutą. 233 x 275 mm. 232 strony. 200 stron z 200 fotografiami w technice fotografiny. 32 strony z tekstem. Tekst autorstwa Dr. Paula Wolffa i Alfreda Tritschlera. Tekst w języku niemieckim.

Stan:
Książka w środku doskonała, bardzo świeża i bez skaz; czysta, bez śladów poprzedniego właściciela i bez przebarwień (często bywają przebarwienia). Zewnętrznie bardzo świeża; NIE przebarwiona (jak to często bywa), super delikatny grzbiet (często mocno zużyty i pęknięty) tutaj idealny (NIE rozerwany jak to często bywa, bez brakujących części jak to często bywa), bardzo mocne usztywnienie.
Obwoluta wysoce imponująca i znacznie lepsza i świeższa niż zwykle, z kompletnymi klapami i bardzo lekkim śladem użytkowania; mniejsze wady na górze grzbietu, małe pęknięcie na górze przedniej klapy, kilka plam wzdłuż klap, ale bez istotnych defektów, bez taśmowanych urwanych części, bez braków części, grzbiet w kolorze czerwono-brązowym i NIE mocno wyblakły (jak to często bywa). Ogólnie bardzo dobry stan, znacznie lepszy i świeższy niż zwykle.

Ważna, rzadka niemiecka książka fotograficzna z bardzo rzadką oryginalną obwolutą w doskonałym stanie (w tej wyjątkowej kondycji naprawdę trudno znaleźć). Jeden z najlepszych tomów Dr. Paula Wolffa.

"Paul Wolff (1887-1951) był niemieckim fotografem i pionierem w dziedzinie fotografii 35 mm. W uznaniu jego osiągnięć fotograficznych jako pioniera fotografii Leica, w 1936 roku otrzymał dwudziestu-tysięczny Leica od firmy Ernst Leitz.
W wieku dwunastu lat był już entuzjastą fotografowania aparatem płytkowym. Jednak po ukończeniu szkoły najpierw studiował medycynę, zdał jako lekarz w Strasburgu w 1914 roku, został asystentem lekarza i został powołany do służby wojskowej w 1914 roku. Po pierwszej wojnie światowej został wydalony ze Strasburga, który ponownie należał do Francji, w 1919 roku. Przeniósł się do Frankfurtu nad Menem. Tam początkowo pracował w zakładzie kopiującym w finansowo słabej firmie filmowej. Korzystając z własnoręcznie kupionego aparatu fotograficznego na film, początkowo podejmował zlecenia dla firmy filmowej, ale wkrótce stał się samodzielny.
Tworzył filmy i fotografował osiedla mieszkaniowe dla projektu Nowy Frankfurt. Paul Wolff przeszedł od ruchomych obrazów do fotografii. Pracował z aparatem płytkowym 18 × 24 cm i miał wiele zleceń. W 1926 roku zdobył pierwszego Leicę na Międzynarodowej Wystawie Fotograficznej we Frankfurcie: miało to długotrwały wpływ na resztę jego życia. Początkowo używał Leicy do wykonywania „przypadkowych” zdjęć małych, przyjemnych scen na targach, w zaułkach i na ścieżkach po zakończeniu pracy dużego formatu. Doskonalił swoją technikę i wkrótce wywołał sensację w magazynach swoimi żywymi zdjęciami 35 mm. Narodził się dynamiczny styl uwolnionej kamery 35 mm. W 1927 roku szukał idealnego współpracownika i znalazł go w swoim partnerze biznesowym Alfredzie Tritschlerze.
Para założyła wówczas firmę Dr Paul Wolff & Tritschler we Frankfurcie nad Menem. Przełomowy moment Wolffa jako fotografa nastąpił w 1933 roku, gdy firma Leitz zleciła mu 100 powiększeń w formacie 40 × 60 cm na wystawę Die Kamera, która następnie podróżowała po świecie jako wystawa podróżująca. Pierwsze wydanie Meine Erfahrungen mit der Leica ukazało się w 1934 roku. Przetłumaczona na cztery języki, ta książka stała się jedną z standardowych prac fotografii. W tym samym roku Wolff pojechał do regionu Saar. Z tej okazji zrobił porywające zdjęcia ludzi, codziennego życia, krajobrazów i zakładów przemysłowych, takich jak Huta Völklingen. W 1936 roku Paul Wolff i jego współpracownik Alfred Tritschler sfotografowali Letnie Igrzyska Olimpijskie, a następnie opublikowali książkę Was ich bei den Olympischen Spielen 1936 sah, która ukazała się w czterech językach.
Wolff nie tylko fotografował Leica, lecz także kontynuował używanie aparatów dużego formatu, preferowanych w formacie 9 × 12 cm z szerokokątnym obiektywem Schneider Angulon 120 mm do zdjęć plenerowych.
W 1940 roku Paul Wolff opublikował pierwszą niemiecką książkę fotograficzną przemysłową w kolorze. Im Kraftfeld von Rüsselsheim ukazał się w nakładzie 55 000 egz., w tym samym roku opublikował pierwsze wydanie Meine Erfahrungen mit der Leica w kolorze.
W 1944 roku jego dom we Frankfurcie został zniszczony w nalocie, a duża część archiwum jego płyt została zniszczona; ocalało tylko archiwum małych zdjęć, które były przechowywane. Frankfurcki Instytut Historii Miasta przechowuje obszerna kolekcja zdjęć z Frankfurtu od 1927 do 1943 roku, które zostały zniszczone w 1944 roku. W latach 1949-50 fotografował książkę ilustrowaną Deutschland - ein Bildband von deutscher Landschaft, ihren Städten, Dörfern und Menschen dla wydawnictwa Umschau, w której pokazano m.in. Alsfeld.
Po jego śmierci jego współzarządca Alfred Tritschler kontynuował prowadzenie archiwum zdjęć Dr Paul Wolff & Tritschler. W 1963 roku przejął je siostrzeniec Alfreda Tritschlera, Robert Sommer w Offenburg, który kontynuował prowadzenie z powodzeniem i przekazał synowi Thomasowi Sommerowi w 1979 roku. Obecnie archiwum zdjęć obejmuje okres od 1927 do 1970 i ma zapas około 500 000 negatywów.
Grób Wolffa znajduje się na głównym cmentarzu we Frankfurcie, Gewann II GG 17a.
Pierwszy ślub Paula Wolffa był z Helene Dörr (1887-1959). Ich syn Klaus Heinrich Wolff urodził się w Strasburgu 1 maja 1916 roku (zmarł 1988). Drugi syn Wolffa, Stephan Wolff (ur. 1943), był wynikiem drugiego małżeństwa z Annette Beiger (1906-2002).
Wolff miał serdeczną przyjaźń z projektantem Leiki, Oskarem Barnackiem. Był również osobiście związany z szefem Leitzwerke Ernstem Leitzem.
w Königstein i. Ts. w 1929 roku jako część serii Blue Books, szybko osiągnięto kilka dużych nakładów. Ze projektem Wolffa „botanical photographic studies”, który od razu zaproponował wydawcy Langewiesche w 1929 roku i który ukazał się w 1931 roku pod tytułem Formen des Lebens (Forms of Life), świadomie zaangażował się w protagonistów Nowego Widzenia takich jak Karl Bloßfeldt, Ernst Fuhrmann i Albert Renger-Patzsch. W swojej książce Sonne über See und Strand (Słońce nad Morzem i Plażą) głównie fotografował ludzi i tworzył piękny współczesny dokument mody z lat 40. Interesujące jest to, że podpisy są drukowane w trzech językach.
Agencja fotografii Wolffa i Tritschlera obejmowała szeroki zakres tematów skierowanych do masowych gustów: od mody, reklamy i martwych natur po fotografię architektoniczną, przemysłową i krajobrazową, relacje z podróży i zdjęcia sportowe. Wykorzystywali środki stylistyczne Nowej Obiektywności, zdobywali doświadczenie w estetyce narodowego socjalizmu i dokumentowali zniszczone Frankfurty z dystansu." (Wikipedia)