Edward Stillingfleet. - An Answer to several late Treatises - 1673

Stillingfleet, Edward.

Odpowiedź na kilka niedawnych traktatów, wywołana książką pt. Rozprawa dotycząca bałwochwalstwa praktykowanego w Kościele Rzymskim i zagrożenia zbawienia w komunii z nim.
Wydanie: Pierwsze wydanie

Londyn: R. W. dla Henry’ego Mortlocka: 1673.

Pierwsze wydanie. Współczesna skórzana oprawa, wzmocniona w pewnym momencie. Nowa burgundowa etykieta z złotymi tytułami. Książka nie ma kart końcowych i zaczyna się od imprimatur przylepionego do przedniej okładki. Końcowa strona przyklejona do tylnej okładki. Dzieło zaczyna się od strony tytułowej.

Książka składa się z trzech części. Jest obszerne „Ogólne wprowadzenie”, po którym następuje Spis treści oraz „Badanie broszury pod tytułem Dr. Stillingfleet przeciw Dr Stilllingfleet”. Trzecią częścią jest „Odpowiedź na książkę zatytułowaną Dr Stillingfleet’s Principles Considered”.

[LXXXVI], 1-12, 13-73,[i], 75-291. str. Z erratą. Kompletne.

Oryginalne skórzane okładki są nieco zniszczone i obite, lecz wciąż trzymają. Grzbiet został wzmocniony i choć skóra wygląda na pękniętą, utrzymuje się. Etykieta jest jasna. Wewnątrz oprawa jest dość popękana na przednim zawiasie, ale nadal solidna. Współczesna ręka odnotowała wewnętrzną tabliczkę „imprimatur”. Reszta książki w dobrym, czystym stanie, z jedynie umiarkowanym zacienieniem. Niewielkie zużycie brzegów na stronie tytułowej, ale nic poważnego.

To dzieło było kulminacją ataku na katolicyzm, który rozpoczął się od Rozprawy w 1671 roku. Edward Meredith i oporny katolik Thomas Godden odpowiedzieli po katolickiej stronie, a tutaj on kontynuuje swój atak. Jego atak jest szeroki: od sprzeciwu wobec dekretów Papieża i Soboru Trydenckiego, po oskarżanie Ignacego Loyoli o fanatyzm. Edward Stillingfleet (1635-1699) był teologiem anglikańskim z Cranborne w Dorset.

Był znany jako „Piękno Świętości” ze względu na swój wygląd. Pogłaszał się w St Margaret's, Westminster, w dzień po Wielkim Pożarze w 1666 roku. Był liderem wśród „Latitudynarianów”, grupy młodych anglikańskich zwolenników, pejoratywnie nazywanych „mężczyznami o szerokiej tolerancji” ze względu na łatwość, z jaką przechodzili z pozycji Parlamentarnej na królewski po Restauracji. Był przeważnie niskiej (low) kościoła i dążył do pojednania z Presbiterianami — ale z całą pewnością nie z katolikami. Później został biskupem Worcester (1689).