François Bonichon - L’Authorité episcopale - 1658

Pierwsze wydanie. Obszerny polemiczny traktat w obronie władzy biskupiej, z szczytu XVII-wiecznego francuskiego konfliktu między biskupami a wyłącznymi zakonami żebraczymi (Franciszkanie, Dominikanie, Karmelici, Augustianie, Capuci). Przedmiotem sporu było, czy bracia mniejszych zakonów mogli głosić kazania i spowiadać bez zgody biskupa, jak daleko ich papieskie przywileje zwalniające z podległości wypartej przez niego jurysdykcji, oraz czy nie podmiczają duchowieństwu parafialnemu.

W Angers spór miał ostry charakter. Biskupem był Henri Arnauld (1650–92), brat Antoine’a „le Grand Arnauld” i Mère Angélique, przeoryszy Port-Royal, sam także jeden z czołowych prelatów jansenistycznych. Książka Bonichona stanowi szczegółową obronę reformistycznych postanowień z 1654 roku, które nakazywały braciom podporządkowanie się egzaminowi i zatwierdzeniu diecezjalnemu przed wysłuchiwaniem spowiedzi. Pierwsza część argumentuje, że przywileje regularów zostały uchylone przez Sobór Trydencki i że „les Reguliers n’ont aucune authorité sur les fidèles”; druga odpowiada na zarzuty braci punkt po punkcie. Opublikowana w tych samych latach co Lettres Provinciales Pascala (1656–57), stanowi barwny epizod prowincjonalny w narodowym sporze.

François Bonichon (zmarł w 1660) był kapłanem Zakonu Oratorian. Wcześniej opublikował krótsze traktaty na ten temat; niniejsze dzieło stanowi jego główne, systematyczne oświadczenie.

Całość w całości cielęcej skóry, grzbiet z podniesionymi żeberkami, złocone i wyraźnie liternicze; brzegi okładek złocone i konturowane; kartoniki z marmurkowaną wyklejką. XVIII-wieczna rytowana, herbowa plakieta książki przedstawiająca starszego duchownego (motto „Virtutis amore…”) na przedniej wkładce. Małe etykietki papierowe na grzbiecie. Lekko starte i zarysowania na krawędziach i rogach. Wewnątrz doskonały, czysty egzemplarz, wyraźnie wydrukowany; lekkie plamy wodne na jednym rogu ostatnich kilku kart.

[xxviii], 776, [2] s. 25 × 17 cm.