Laska (3) - Drewno

Treści: Trzy kijki do chodzenia/eleganckie.
Kij lewy: prezentuje się jako kij trekkingowy/myśliwski. Kij ma zakrzywiony uchwyt w kształcie litery „L” z prawdziwego rogu/szczęki jelenia (lub sarny) z wygrawerowanymi/żłobkowanymi zagłębialiami ułatwiającymi chwyt i zapobiegającymi poślizgowi palców. Metalowy pasek/kollárz z napisem „NICKEL SILVER” wskazuje, że virola (metalowy nasadka łącząca) wykonana jest z alpaki (zwanej również srebrem niemieckim lub argentą). To stop metalowy składający się z miedzi, niklu i cynku, który imituje wygląd i blask srebra, mimo że nie zawiera czystego srebra. Był i jest szeroko używany w produkcji kijków jakość ochrony antyoksydacyjnej i wytrzymałości konstrukcyjnej przy kosztach. Pełni funkcję zarówno wzmacniającą połączenie, jak i dekoracyjną. W podstawie znajduje się opleciony wykończenie (lina/cord) z paskiem filcowym lub skórzanym (dragonan/klamra na nadgarstek). Całkowita trzpień jest ukształtowany w węzłach na wzór bambusa lub trzcin.
Produkt z Wielkiej Brytanii z późnego wiktoriańskiego – wczesnego edwardiańskiego okresu (około 1890–1920) lub okresu między epoką późno-wiktoriańską a edoardiańską.
Wymiary: 61 cm.
Kij centralny: to kij z drewna osikowego do chodzenia lub do ceremonii z cylindrycznym/ kopulastym korpusem (uchwyt „knob”). Górna głowica ma rytą wklęsłowalcową dekorację z motywami geometrycznymi i roślinnymi lub fitomorficznymi z falistą/laskowaną dekoracją ozdobioną srebrem. W dolnej części widoczny jest drugi virola lub metalowy pierścień posrebrzany, który obwodzi kij. Otwór okrągły pod posrebrzaną virolemą nosił dragonan/klamra na nadgarstek.
Epoka: koniec XIX wieku – początek XX wieku (1880–1920).
Ten minimalistyczny, lecz wyrafinowany design z ornamentami metalowymi był typowy dla kija z epoki późno-wiktoriańskiej, Umbertina lub Belle Époque, Wielka Brytania.
Stan: lekko zakrzywiony.
Wymiary: 75 cm.
Kij z prawej strony: kij do chodzenia z drewna bukowego z czarną teskturą i ozdobnym cylindrycznym/rozlewnym końcem z posrebrzanym metalowym wykończeniem. Na górnej czapce zakończenia wyryto monogram z splątanych liter (kursywa, prawdopodobnie „S” i „H”), nad którym znajduje się ornamęt w formie festonu/wianuszka. Poniżej znajduje się druga virola lub metalowy pierścień posrebrzany, który obiega kij.
Końcówka: Końcowy dolny punkt zakończony jest czubkiem w jaśniejszym kolorze (kość, kość jasna).
Szacowanie: koniec XIX wieku – pierwsza połowa XX wieku (okolice 1880–1940), wyprodukowany w Wielkiej Brytanii.
Ten rodzaj kijów, elegancki i wyrafinowany, był przeznaczony do codziennego formalnego użytku przez klasę średnio-wyższą i był produkowany głównie w zachodniej Europie (Wielka Brytania, Francja, Niemcy) lub w Stanach Zjednoczonych.
Wymiary: 95 cm.