Komoda - Orzech





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142947
Doskonała ocena na Trustpilot.
Szafa komodowa z litego orzecha włoskiego, Lombardia, Włochy, datowana na 1850–1900, solidna konstrukcja, trzy szerokie szuflady z inkrustacjami roślinnymi, z możliwością zamknięcia, obudowa z rzeźbionym podstawkiem.
Opis od sprzedawcy
Szafka-komoda o solidnej konstrukcji i surowych proporcjach, z trzema szerokimi, oprawionymi szufladami ozdobionymi symetrycznymi intarsjami roślinnymi. Przód wyposażony w okucia w formie pierścieni i profilowane otwory; górna rama jest wyraźnie wypukła, a podstawa opiera się na profilowanym cokole.
Zdjęcia wyraźniej pokazują jakość intarsji, zabytkowe okucia i konstrukcję wewnętrzną.
Elementy przydatne do datowania:
• Tył z szerokich, masywnych desek nieregularnych, wykonanie nieprzemysłowe.
• Szuflady z litego drewna i tradycyjna konstrukcja.
• Zabytkowe okucia, zamki i śruby z łbem na płaski; patyna i zużycie zgodne z wiekiem.
Stan dobry jak na wiek, z normalnym zużyciem użytkowym i powierzchni. Widoczne są otarcia i drobne ubytki zlokalizowane w intarsjach i częściach drewnianych, a także ślady dawnej działalności szkodników drewna na odwrocie i w częściach niewidocznych. Wewnętrzna papierowa okładzina szuflad wydaje się późniejsza. Okucia zachowały wyraźną patynę historyczną.
Struktura tylna szuflad, łączeń i okuć czyni jeszcze bardziej przekonującym datowanie na koniec XVIII wieku i pierwsze dekady XIX wieku w porównaniu z późniejszą hipotezą dziewiętnastowieczną. Przypisywane północnym Włochom, a w szczególności możliwemu obszarowi lombardskiemu.
Szafka-komoda o solidnej konstrukcji i surowych proporcjach, z trzema szerokimi, oprawionymi szufladami ozdobionymi symetrycznymi intarsjami roślinnymi. Przód wyposażony w okucia w formie pierścieni i profilowane otwory; górna rama jest wyraźnie wypukła, a podstawa opiera się na profilowanym cokole.
Zdjęcia wyraźniej pokazują jakość intarsji, zabytkowe okucia i konstrukcję wewnętrzną.
Elementy przydatne do datowania:
• Tył z szerokich, masywnych desek nieregularnych, wykonanie nieprzemysłowe.
• Szuflady z litego drewna i tradycyjna konstrukcja.
• Zabytkowe okucia, zamki i śruby z łbem na płaski; patyna i zużycie zgodne z wiekiem.
Stan dobry jak na wiek, z normalnym zużyciem użytkowym i powierzchni. Widoczne są otarcia i drobne ubytki zlokalizowane w intarsjach i częściach drewnianych, a także ślady dawnej działalności szkodników drewna na odwrocie i w częściach niewidocznych. Wewnętrzna papierowa okładzina szuflad wydaje się późniejsza. Okucia zachowały wyraźną patynę historyczną.
Struktura tylna szuflad, łączeń i okuć czyni jeszcze bardziej przekonującym datowanie na koniec XVIII wieku i pierwsze dekady XIX wieku w porównaniu z późniejszą hipotezą dziewiętnastowieczną. Przypisywane północnym Włochom, a w szczególności możliwemu obszarowi lombardskiemu.

