Syfon (2) Art Deco





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143467
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Stare sifóny marki międzynarodowego trunku CHARTREUSE w kolorze żółtym. Ciesz się fotografiami, by zrozumieć piękno tych sifonów; mają krany lub głowice w kolorze zielonym, najposzukiwane — piękno z wieloletnią historią, w dobrym stanie zachowania dla kolekcjonerów i dekoracji. Woda seltz. Mogą mieć niewielkie obtarcia lub drobne ubytki szkła.
CHARTREUSE: to likier ziołowy francuski, wytwarzany poprzez macerowanie pewnych ziół w destylacie o wysokiej zawartości alkoholu. Likier nosi taką nazwę na cześć klasztoru kartuzów Grande Chartreuse «la Gran Cartuja», bierze nazwę od masywu Chartreuse «masyw Cartuja» w Alpach, regionie Francji, w którym znajduje się klasztor.
Historia
W 1605 roku książę Estrée przekazał kartuzom z Paryża niezwykły rękopis z formułą nazwaną «Elixir de Longue Vie» (Eliksir długowieczności). Po kilku nieudanych próbach zielarze kartuzów uznali, że receptura jest zbyt skomplikowana i ją porzucili. Jednak receptura została ocalona i półtora wieku później apteka Wielkiej Cartusii w Saint-Pierre-de-Chartreuse zaczęła wytwarzać tak zwany «Élixir végétal» (Eliksir ziołowy) i wprowadzać go na rynek w 1764 roku. Dystrybucja ograniczała się do pobliskich Grenoble i Chambéry, ale popularność rosła. Na bazie elixiru vegetal kartuzowie opracowali digestivo, które nazwali «Liqueur de santé» (Likier zdrowia).
Rewolucja francuska rozproszyła zakon w 1793 roku i mnisi przestali destylować swój likier. W 1816 roku powrócili do klasztoru Wielkiej Cartusii i wznowili działalność. Od 1840 roku wytwarzali tzw. chartreuse żółtą, łagodniejszą od poprzedniczki, chartreuse zieloną. W 1860 roku wybudowali destylarnię klasztorną.
W 1903 roku kartuzowie zostali wygnani z Francji. Zabierają swój sekret i zakładają destylarnię w Tarragona (Hiszpania), która staje się centrum wytwarzania likieru, nazwanego „Tarragona”. Produkowali go także w Marsylii od 1921 do 1929, pod tą samą nazwą „Tarragona”.
Historie sprzedawców
Stare sifóny marki międzynarodowego trunku CHARTREUSE w kolorze żółtym. Ciesz się fotografiami, by zrozumieć piękno tych sifonów; mają krany lub głowice w kolorze zielonym, najposzukiwane — piękno z wieloletnią historią, w dobrym stanie zachowania dla kolekcjonerów i dekoracji. Woda seltz. Mogą mieć niewielkie obtarcia lub drobne ubytki szkła.
CHARTREUSE: to likier ziołowy francuski, wytwarzany poprzez macerowanie pewnych ziół w destylacie o wysokiej zawartości alkoholu. Likier nosi taką nazwę na cześć klasztoru kartuzów Grande Chartreuse «la Gran Cartuja», bierze nazwę od masywu Chartreuse «masyw Cartuja» w Alpach, regionie Francji, w którym znajduje się klasztor.
Historia
W 1605 roku książę Estrée przekazał kartuzom z Paryża niezwykły rękopis z formułą nazwaną «Elixir de Longue Vie» (Eliksir długowieczności). Po kilku nieudanych próbach zielarze kartuzów uznali, że receptura jest zbyt skomplikowana i ją porzucili. Jednak receptura została ocalona i półtora wieku później apteka Wielkiej Cartusii w Saint-Pierre-de-Chartreuse zaczęła wytwarzać tak zwany «Élixir végétal» (Eliksir ziołowy) i wprowadzać go na rynek w 1764 roku. Dystrybucja ograniczała się do pobliskich Grenoble i Chambéry, ale popularność rosła. Na bazie elixiru vegetal kartuzowie opracowali digestivo, które nazwali «Liqueur de santé» (Likier zdrowia).
Rewolucja francuska rozproszyła zakon w 1793 roku i mnisi przestali destylować swój likier. W 1816 roku powrócili do klasztoru Wielkiej Cartusii i wznowili działalność. Od 1840 roku wytwarzali tzw. chartreuse żółtą, łagodniejszą od poprzedniczki, chartreuse zieloną. W 1860 roku wybudowali destylarnię klasztorną.
W 1903 roku kartuzowie zostali wygnani z Francji. Zabierają swój sekret i zakładają destylarnię w Tarragona (Hiszpania), która staje się centrum wytwarzania likieru, nazwanego „Tarragona”. Produkowali go także w Marsylii od 1921 do 1929, pod tą samą nazwą „Tarragona”.

