Marinus Bies (1894-1975) - Landschap met ondergaande zon

Ten nastrojowy i charakterystyczny obraz ukazuje stonowaną wiejską scenę o zachodzie słońca, w której ciemne sylwetki kilku domów i wysokich, niemal nagich drzew kontrastują z ciepło rozświetloną wieczorną poświatą. Artysta za pomocą powściągliwej palety kolorów w odcieniach głębokiej brązowości, zieleni i ochry stworzył wyjątkowo intymną i melancholijną atmosferę. Zmierzchowe słońce, widoczne jako złocista tarcza między gałęziami drzew, stanowi subtelny, lecz silny punkt światła w kompozycji. Luźna, plastyczna pociągnięcia pędzla i bogata faktura farby nadają dziełu żywy i ekspresyjny charakter, podczas gdy ciemne tło i ciepła poświata na horyzoncie zapewniają wyraźne wrażenie głębi. Zwłaszcza kontrast między światłem a cieniem nadaje przedstawieniu niemal tajemniczy charakter. Obraz oddycha spokojem i prostotą życia wiejskiego i świadczy o niezwykłym wyczuciu nastroju, światła i poetyckiej piękności codziennego krajobrazu.

Wykonany olejem na panelu
Wymiary dzieła ok. 26 × 35 cm; z ramą ok. 41 × 49 cm.
Proveniencja: prywatna kolekcja, F. de V., Eindhoven.

Biografia artysty
Marinus Bies (Aarle-Rixtel, 1894–1975), pełnym imieniem Martinus Johannes Bies, był holenderskim malarzem i rysownikiem, którego dorobek ściśle wiąże się z krajobrazem Brabancji, a w szczególności Peel. Był uczniem Arnolda Marca Gortera i Jana Kruysena i rozwinął mocny, swobodnie malowany język obrazowy, w którym pejzaż, kolor i atmosfera odgrywają centralną rolę. Od 1933 roku pracował jako zawodowy artysta. W latach 1938 i 1939 brał udział w wystawach zbiorowych; w tym okresie Muzeum Van Abbemuseum nabyło od niego pejzaż Peelowy. Jego prace były następnie wystawiane również w Rijksmuseum. Z okazji stulecia jego urodzin w 1994 roku Muzeum Kempenland w Eindhoven zorganizowało wystawę poświęconą całemu jego dorobkowi. W 2025 roku uczczono pięćdziesiątą rocznicę śmierci w regionie Peel szeregiem wystaw, w których na pierwszy plan wysuwała się jego sztuka krajobrazowa.