Amonit - Skamieniałe zwierzę - Perisphincets on a display stand





€ 140 | ||
|---|---|---|
€ 130 | ||
€ 120 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143313
Doskonała ocena na Trustpilot.
Oryginalny/oficjalny rodzaj amonitu Perisphincets z Madagaskaru, z okresu Jury, naturalnie zachowany na stojaku wystawowym.
Opis od sprzedawcy
Dobrze zachowany skamieniały amonit charakteryzujący się klasyczną planispiralną muszlą z wyraźnie zdefiniowanymi promienistymi żebrami. Powierzchnia nosi naturalną mineralizację w odcieniach beżu i jasnego brązu, typowych dla skamienienia w skałach osadowych. Środkowy umbilik (umbilicus) jest nienaruszony, podczas gdy drobne erozje na zewnętrznych krawędziach podkreślają naturalną geologiczną historię skamieniałości. Ogólnie rzecz biorąc, okaz wykazuje doskonałe detale strukturalne i silny walor wizualny, co czyni go idealnym dla kolekcjonerów, celów edukacyjnych lub do cel dekoracyjnych.
Były to zwierzęta morskie charakteryzujące się zewnętrzną muszlą zbudowaną głównie z węglanu wapnia w postaci aragonitu, wraz z mniejszą częścią substancji organicznej, białkowej (conchiolin).
Muszla była wewnętrznie podzielona przez septa na liczne komory, z których mięczak zajmował tylko ostatnią (komorę żyjącą).
Pozostałe, tworzące phragmocone (część z przegrodami), były używane jako „pęcherze powietrzne” (podobnie jak współczesny Nautilus), wypełnione gazem i płynem komorowym, aby kontrolować wyporność organizmu.
Ciśnienie płynów komorowych regulowała cienka, unaczyniona tubularna struktura organiczna, częściowo zmineralizowana (siphuncle), która przechodziła przez wszystkie przegrody i umożliwiała wymianę płynów między krwią zwierzęcia a miękkimi tkankami oraz komorami poprzez proces osmozy.
Stojak ekspozycyjny jest w zestawie.
Dobrze zachowany skamieniały amonit charakteryzujący się klasyczną planispiralną muszlą z wyraźnie zdefiniowanymi promienistymi żebrami. Powierzchnia nosi naturalną mineralizację w odcieniach beżu i jasnego brązu, typowych dla skamienienia w skałach osadowych. Środkowy umbilik (umbilicus) jest nienaruszony, podczas gdy drobne erozje na zewnętrznych krawędziach podkreślają naturalną geologiczną historię skamieniałości. Ogólnie rzecz biorąc, okaz wykazuje doskonałe detale strukturalne i silny walor wizualny, co czyni go idealnym dla kolekcjonerów, celów edukacyjnych lub do cel dekoracyjnych.
Były to zwierzęta morskie charakteryzujące się zewnętrzną muszlą zbudowaną głównie z węglanu wapnia w postaci aragonitu, wraz z mniejszą częścią substancji organicznej, białkowej (conchiolin).
Muszla była wewnętrznie podzielona przez septa na liczne komory, z których mięczak zajmował tylko ostatnią (komorę żyjącą).
Pozostałe, tworzące phragmocone (część z przegrodami), były używane jako „pęcherze powietrzne” (podobnie jak współczesny Nautilus), wypełnione gazem i płynem komorowym, aby kontrolować wyporność organizmu.
Ciśnienie płynów komorowych regulowała cienka, unaczyniona tubularna struktura organiczna, częściowo zmineralizowana (siphuncle), która przechodziła przez wszystkie przegrody i umożliwiała wymianę płynów między krwią zwierzęcia a miękkimi tkankami oraz komorami poprzez proces osmozy.
Stojak ekspozycyjny jest w zestawie.

