Maska punu z Gabonu (Bez ceny minimalnej )





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143313
Doskonała ocena na Trustpilot.
Maska punu z Gabonu, reprodukcja maski Punu z Gabonu, pochodząca od ludu Punu z Afryki Środkowej, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
Historia Maski Punu
Punu to lud pochodzący ze Środkowej Afryki, który migrował i osiadł głównie w południowo-zachodniej Gabonie (szczególnie w dorzeczu Ngounié) około XVIII wieku. Dla Zachodu odkrycie tego sztuki było prawdziwym szokiem estetycznym. Podróżnik Paul Du Chaillu był pierwszym Europejczykiem, który zaobserwował te białe maski w 1865 roku. Na początku XX wieku ich spokój, czystość linii i migdałowe oczy głęboko fascynowały i wpływały na współczesnych artystów zachodnich, takich jak Amedeo Modigliani i Pablo Picasso.
Ich funkcja duchowa i społeczna
Wbrew pozorom ta maska przedstawia nie żyjącą osobę, lecz ucieleśnia duch idealizowanej kobiecej przodkini powróconej ze zaświatów (moukala). Jej funkcja jest podwójna:
1. Połączenie ze światem zmarłych i przodków:
Maska pokryta jest białym kaolinem (pembé), miejscową świętą gliną. W Afryce Środkowej kolor biały nie jest symbolem czystości w zachodnim sensie, lecz kolorem królestwa duchów, śmierci i jasnowidzenia. Maska zatem służy jako tymczasowy rejestr, by duch przodka mógł wchodzić w interakcje z żyjącymi.
2. Regulacja i ochrona społeczna (organizacje tajne):
Społeczność utrzymywała spójność poprzez bractwa męskie, zwłaszcza tajne stowarzyszenie Okuyi (lub Mukudji). Maska wchodziła w skład ważnych wydarzeń społeczności:
• rytuały pogrzebowe i ceremonie podnoszenia żałoby;
• rytuały inicjacyjne młodzieży;
• momenty kryzysu, podczas których wypędzano złe duchy z lasu lub przywracano sprawiedliwość.
Historia Maski Punu
Punu to lud pochodzący ze Środkowej Afryki, który migrował i osiadł głównie w południowo-zachodniej Gabonie (szczególnie w dorzeczu Ngounié) około XVIII wieku. Dla Zachodu odkrycie tego sztuki było prawdziwym szokiem estetycznym. Podróżnik Paul Du Chaillu był pierwszym Europejczykiem, który zaobserwował te białe maski w 1865 roku. Na początku XX wieku ich spokój, czystość linii i migdałowe oczy głęboko fascynowały i wpływały na współczesnych artystów zachodnich, takich jak Amedeo Modigliani i Pablo Picasso.
Ich funkcja duchowa i społeczna
Wbrew pozorom ta maska przedstawia nie żyjącą osobę, lecz ucieleśnia duch idealizowanej kobiecej przodkini powróconej ze zaświatów (moukala). Jej funkcja jest podwójna:
1. Połączenie ze światem zmarłych i przodków:
Maska pokryta jest białym kaolinem (pembé), miejscową świętą gliną. W Afryce Środkowej kolor biały nie jest symbolem czystości w zachodnim sensie, lecz kolorem królestwa duchów, śmierci i jasnowidzenia. Maska zatem służy jako tymczasowy rejestr, by duch przodka mógł wchodzić w interakcje z żyjącymi.
2. Regulacja i ochrona społeczna (organizacje tajne):
Społeczność utrzymywała spójność poprzez bractwa męskie, zwłaszcza tajne stowarzyszenie Okuyi (lub Mukudji). Maska wchodziła w skład ważnych wydarzeń społeczności:
• rytuały pogrzebowe i ceremonie podnoszenia żałoby;
• rytuały inicjacyjne młodzieży;
• momenty kryzysu, podczas których wypędzano złe duchy z lasu lub przywracano sprawiedliwość.

