Kołatka - XVIII wiek





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143397
Doskonała ocena na Trustpilot.
Dzwonek do drzwi żelazny w stylu gotyckim, ręcznie kuty, z XVIII wieku, z wyraźnymi znakami kowala i głęboką patyną, wymiary 20 cm wysokości, 4 cm szerokości, 5 cm głębokości, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
To gotycka dzwonidło z kutego żelaza, bardzo prawdopodobnie z XVII wieku lub nawet wcześniejsze, które zachowuje wszystkie cechy autentyczności charakterystyczne dla sztuki pochodzącej z hiszpańskiego klasztoru: żelazo ręcznie obrobione, głęboka patyna, szczery zużycie i przede wszystkim znaczenia kowala, te mikroskopijne, lecz niepodważalne ślady, które ujawniają uderzenie, rytm i technikę tradycyjnego rzemiosła.
Tutaj odlewnia nie szuka łagodnej estetyki: szuka siły, funkcji i charakteru. Dwie zaokrąglone łopatki, solidne i lekko asymetryczne, pokazują pracę ręczną bez maszynowych form. Żelazo, ciemne i chropowate, zachowuje pierwotną fakturę ognia i młota, z drobnymi nieregularnościami, które właśnie potwierdzają jego starożytność. W strefie połączenia widać te liniowe i punktowane znaki, które zdradzają dopasowanie kowala, zamknięcie gorącego metalu i ostateczną korektę uderzenia.
Forma, oszczędna i stanowcza, w pełni wpisuje się w późnogotycką i protogotycką tradycję klasztorów i domów religijnych: elementy wykonane, by trwać, by wytrzymać wieki użytkowania i by komunikować surową, niemal monastyczną obecność. Nie ma zbędnych dekoracji; piękno tkwi w uczciwości żelaza i w historii, którą niesie.
To dzwonidło, które nie otwierało jedynie drzwi: zwiastowało świat. Każdy znak kowala to fragment tamtego starego, milczącego i zdyscyplinowanego świata.
Wysyłka z potwierdzeniem i dobry pakunek.
Historie sprzedawców
To gotycka dzwonidło z kutego żelaza, bardzo prawdopodobnie z XVII wieku lub nawet wcześniejsze, które zachowuje wszystkie cechy autentyczności charakterystyczne dla sztuki pochodzącej z hiszpańskiego klasztoru: żelazo ręcznie obrobione, głęboka patyna, szczery zużycie i przede wszystkim znaczenia kowala, te mikroskopijne, lecz niepodważalne ślady, które ujawniają uderzenie, rytm i technikę tradycyjnego rzemiosła.
Tutaj odlewnia nie szuka łagodnej estetyki: szuka siły, funkcji i charakteru. Dwie zaokrąglone łopatki, solidne i lekko asymetryczne, pokazują pracę ręczną bez maszynowych form. Żelazo, ciemne i chropowate, zachowuje pierwotną fakturę ognia i młota, z drobnymi nieregularnościami, które właśnie potwierdzają jego starożytność. W strefie połączenia widać te liniowe i punktowane znaki, które zdradzają dopasowanie kowala, zamknięcie gorącego metalu i ostateczną korektę uderzenia.
Forma, oszczędna i stanowcza, w pełni wpisuje się w późnogotycką i protogotycką tradycję klasztorów i domów religijnych: elementy wykonane, by trwać, by wytrzymać wieki użytkowania i by komunikować surową, niemal monastyczną obecność. Nie ma zbędnych dekoracji; piękno tkwi w uczciwości żelaza i w historii, którą niesie.
To dzwonidło, które nie otwierało jedynie drzwi: zwiastowało świat. Każdy znak kowala to fragment tamtego starego, milczącego i zdyscyplinowanego świata.
Wysyłka z potwierdzeniem i dobry pakunek.

