Verscheidene auteurs - Gio Ponti - 2026

07
dni
03
godziny
59
minuty
57
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Bez ceny minimalnej
Michel Karis
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Michel Karis

Historyk sztuki z szerokim doświadczeniem w licznych domach aukcyjnych antyków.

Estymacja  € 150 - € 200
Nie zalicytowano

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 145217

Doskonała ocena na Trustpilot.

Anglojęzyczna książka w twardej oprawie *Gio Ponti* z 2026 roku liczy 509 stron i poświęcona jest włoskiemu architektowi i projektantowi.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

Gio Ponti

Zawartość widoczna na zdjęciach 3 i 4

Giovanni (Giò) Ponti (Milano, 18 listopada 1891 – tamże, 16 września 1979) był włoskim architektem, pisarzem i projektantem przemysłowym.

"W swojej ponad sześćdziesięcioletniej karierze projektował meble, przedmioty codziennego użytku i budynki. Znane budynki jego autorstwa to wieża Pirelli w Mediolanie (wspólnie z Pier Luigi Nervim), Palazzo Liviano w Padwie, Denver Art Museum (North Building) oraz dom towarowy De Bijenkorf w Eindhoven. Ze względu na wpływ i różnorodność tematów w różnych dyscyplinach, bywa także nazywany „ojcem nowoczesnego włoskiego designu”.

Życiorys
Giovanni Ponti urodził się w Mediolanie 18 listopada 1891 roku. Rozpoczął studia architektury na Politechnice Mediolańskiej (Politecnico di Milano), lecz przerwała je służba wojskowa podczas I wojny światowej. Po ukończeniu studiów w 1921 roku założył biuro architektoniczne z Minnem Fiocchim i Emiliom Lancią. Jego prace po raz pierwszy zaprezentowano w 1923 roku podczas Biennale Sztuki Dekoracyjnej w Monzy, po czym został członkiem komitetu wykonawczego i zaangażował się w organizację Triënnales di Milano. W tym samym roku objął stanowisko dyrektora artystycznego w manufakturze ceramiki Manifattura Ceramica Richard Ginori, gdzie miał duły wpływ na odnowę produktów. W 1925 roku jego prace zostały pokazane na Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes, które zdobyły dużą popularność.
W 1926 roku z Emilio Lanciją założyli Studio Ponti-Lancia. W tym okresie prace Pontiego były silnie inspirowane przez Novecento Italiano, ruch artystyczny wpisujący się w ideologię faszystowską Benito Mussoliniego. Styl ten widać m.in. w projekcie jego prywatnego domu przy Via Randaccio 9 w Mediolanie z 1925 roku oraz wnętrzu Palazzo Contini-Bonacossi w Florencji z 1931 roku.[4]
Około 1927 roku we Włoszech narodził się nowy nurt stylistyczny Movimento Italiano per l’Architettura Razionale, włoski racjonalizm, który wykorzystywał nowe osiągnięcia technologiczne w budownictwie. Ponti był zwolennikiem tego nowego stylu i miał duży wpływ na jego dalszy rozwój. Uczynił to m.in. poprzez czasopismo Domus, które założył w 1928 roku i w którym pisał o designie i architekturze oraz o swoim zaangażowaniu w Triënnales di Milano.
W 1933 roku założył Studio Ponti-Fornaroli-Soncini z inżynierami Antonio Fornarolim i Eugenio Soncini. W tym samym roku napisał książkę La Casa all’Italiana ('Dom w stylu włoskim'), w której stwierdził, że włoskie domy, mimo nowości i zmian stylowych, nie powinny tracić swych włoskich cech charakterystycznych. W latach 1931–1936 brał udział w projektowaniu domów Domus w Mediolanie. Te domy miały z zewnątrz typowy malaryjski styl budowy, ale wewnątrz były nowoczesne i innowacyjne, z naciskiem na elastyczność i modułowe meble. Ponti uważał, że wnętrze powinno dopasować się do człowieka, a nie odwrotnie. W 1936 roku zaprojektował pierwszy Palazzo Montecatini; nowoczesny wieżowiec, przy którym po raz pierwszy brał udział zarówno w projekcie budynku, jak i wnętrza i mebli. W tym samym roku został profesorem i stałym pracownikiem Wydziału Architektury na Politechnice w Mediolanie, stanowisko to utrzymał do 1961 roku.
W latach czterdziestych Ponti był mało aktywny architektonicznie, skupił się na pisaniu, projektowaniu przemysłowym i malarstwie. W 1941 roku opuścił czasopismo Domus, które współtworzył, i założył czasopismo Stile, w którym był zaangażowany do 1947 roku. W 1948 roku ponownie został redaktorem naczelnym Domus.
Od lat pięćdziesiątych jego wysiłki w architekturze ponownie wzrosły. W tym okresie dużo podróżował i zaprojektował m.in. dwie wille w Caracas w połowie lat pięćdziesiątych, kilka biur rządowych w Bagdadzie (1958) oraz audytorium w Time & Life Building (1959) w Nowym Jorku. Skład biura ulegał zmianom w tym okresie. Po dołączeniu Alberta Rosselliego w 1954 roku nazwa biura zmieniła się na Studio Ponti-Fornaroli-Rosselli. Również w ojczyźnie Ponti pozostawał aktywny: był odpowiedzialny za projekt wież Pirelli (1955–1958) w Mediolanie. Budynek, liczący 32 piętra, wówczas był najwyższym budynkiem w Europie. W tym okresie był także aktywny dla fabryki Jsa, dla której od 1950 do 1958 projektował tekstylia.

W trakcie swojej kariery Ponti pracował dla ponad 120 firm. Zmarł w Mediolanie 16 września 1979 roku".

Wyjątkowy stan.

Ważny dokument!!

Zostanie starannie zapakowany z numerem śledzenia i ubezpieczeniem wysłany.

Powodzenia w licytacji!!

Gio Ponti

Zawartość widoczna na zdjęciach 3 i 4

Giovanni (Giò) Ponti (Milano, 18 listopada 1891 – tamże, 16 września 1979) był włoskim architektem, pisarzem i projektantem przemysłowym.

"W swojej ponad sześćdziesięcioletniej karierze projektował meble, przedmioty codziennego użytku i budynki. Znane budynki jego autorstwa to wieża Pirelli w Mediolanie (wspólnie z Pier Luigi Nervim), Palazzo Liviano w Padwie, Denver Art Museum (North Building) oraz dom towarowy De Bijenkorf w Eindhoven. Ze względu na wpływ i różnorodność tematów w różnych dyscyplinach, bywa także nazywany „ojcem nowoczesnego włoskiego designu”.

Życiorys
Giovanni Ponti urodził się w Mediolanie 18 listopada 1891 roku. Rozpoczął studia architektury na Politechnice Mediolańskiej (Politecnico di Milano), lecz przerwała je służba wojskowa podczas I wojny światowej. Po ukończeniu studiów w 1921 roku założył biuro architektoniczne z Minnem Fiocchim i Emiliom Lancią. Jego prace po raz pierwszy zaprezentowano w 1923 roku podczas Biennale Sztuki Dekoracyjnej w Monzy, po czym został członkiem komitetu wykonawczego i zaangażował się w organizację Triënnales di Milano. W tym samym roku objął stanowisko dyrektora artystycznego w manufakturze ceramiki Manifattura Ceramica Richard Ginori, gdzie miał duły wpływ na odnowę produktów. W 1925 roku jego prace zostały pokazane na Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes, które zdobyły dużą popularność.
W 1926 roku z Emilio Lanciją założyli Studio Ponti-Lancia. W tym okresie prace Pontiego były silnie inspirowane przez Novecento Italiano, ruch artystyczny wpisujący się w ideologię faszystowską Benito Mussoliniego. Styl ten widać m.in. w projekcie jego prywatnego domu przy Via Randaccio 9 w Mediolanie z 1925 roku oraz wnętrzu Palazzo Contini-Bonacossi w Florencji z 1931 roku.[4]
Około 1927 roku we Włoszech narodził się nowy nurt stylistyczny Movimento Italiano per l’Architettura Razionale, włoski racjonalizm, który wykorzystywał nowe osiągnięcia technologiczne w budownictwie. Ponti był zwolennikiem tego nowego stylu i miał duży wpływ na jego dalszy rozwój. Uczynił to m.in. poprzez czasopismo Domus, które założył w 1928 roku i w którym pisał o designie i architekturze oraz o swoim zaangażowaniu w Triënnales di Milano.
W 1933 roku założył Studio Ponti-Fornaroli-Soncini z inżynierami Antonio Fornarolim i Eugenio Soncini. W tym samym roku napisał książkę La Casa all’Italiana ('Dom w stylu włoskim'), w której stwierdził, że włoskie domy, mimo nowości i zmian stylowych, nie powinny tracić swych włoskich cech charakterystycznych. W latach 1931–1936 brał udział w projektowaniu domów Domus w Mediolanie. Te domy miały z zewnątrz typowy malaryjski styl budowy, ale wewnątrz były nowoczesne i innowacyjne, z naciskiem na elastyczność i modułowe meble. Ponti uważał, że wnętrze powinno dopasować się do człowieka, a nie odwrotnie. W 1936 roku zaprojektował pierwszy Palazzo Montecatini; nowoczesny wieżowiec, przy którym po raz pierwszy brał udział zarówno w projekcie budynku, jak i wnętrza i mebli. W tym samym roku został profesorem i stałym pracownikiem Wydziału Architektury na Politechnice w Mediolanie, stanowisko to utrzymał do 1961 roku.
W latach czterdziestych Ponti był mało aktywny architektonicznie, skupił się na pisaniu, projektowaniu przemysłowym i malarstwie. W 1941 roku opuścił czasopismo Domus, które współtworzył, i założył czasopismo Stile, w którym był zaangażowany do 1947 roku. W 1948 roku ponownie został redaktorem naczelnym Domus.
Od lat pięćdziesiątych jego wysiłki w architekturze ponownie wzrosły. W tym okresie dużo podróżował i zaprojektował m.in. dwie wille w Caracas w połowie lat pięćdziesiątych, kilka biur rządowych w Bagdadzie (1958) oraz audytorium w Time & Life Building (1959) w Nowym Jorku. Skład biura ulegał zmianom w tym okresie. Po dołączeniu Alberta Rosselliego w 1954 roku nazwa biura zmieniła się na Studio Ponti-Fornaroli-Rosselli. Również w ojczyźnie Ponti pozostawał aktywny: był odpowiedzialny za projekt wież Pirelli (1955–1958) w Mediolanie. Budynek, liczący 32 piętra, wówczas był najwyższym budynkiem w Europie. W tym okresie był także aktywny dla fabryki Jsa, dla której od 1950 do 1958 projektował tekstylia.

W trakcie swojej kariery Ponti pracował dla ponad 120 firm. Zmarł w Mediolanie 16 września 1979 roku".

Wyjątkowy stan.

Ważny dokument!!

Zostanie starannie zapakowany z numerem śledzenia i ubezpieczeniem wysłany.

Powodzenia w licytacji!!

Szczegóły

Liczba książek
1
Temat
Sztuka
Tytuł książki
Gio Ponti
Autor/ Ilustrator
Verscheidene auteurs
Stan
Bardzo dobry
Artysta
Gio Ponti
Rok wydania najstarszego przedmiotu
2026
Edycja
Inne wydanie
Język
Angielski
Oryginalny język
Nie
Oprawa
Twarda oprawa
Liczba stron
509
Sprzedawane przez
HolandiaZweryfikowano
1128
Sprzedane przedmioty
100%
Prywatnytop

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Antyki i meble klasyczne

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​