Lucía Laurent - XL - El Descanso Ilustrado





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.

Absolwentka historii sztuki z ponad 25-letnim doświadczeniem w antykach i sztuce stosowanej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143539
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka, której wykształcenie plastyczne ma charakter głównie samouczkowy, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu zaczynał się na długo zanim zaczęła pracować jako malarka. Fotografía stanowiła jej pierwsze terytorium twórcze: dzięki niej wykształciła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia, jak istotne stają się w jej obecnym malarstwie linia, sylwetka, uproszczenie kształtów i klarowność graficzna.
W końcu znalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć dotychczasowe doświadczenia i przetransformować je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą akrylu na płótnie.
Dzieło Lucía Lauren krąży szczególnie wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. Są to sceny rzadko starające się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą, która trzyma kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną łąką lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía redukuje dużą część informacji drugoplanowych, zachowując tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże płaszczyzny koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku słyszalne są echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi nawiązaniami do sztuki déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Przesycone różami pastelowymi, terakotami, ochrami, musztardowymi i tonami kremowymi współistnieją z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniach niebiesko-zielonych, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej uniwersum malarskim. Nie pojawia się jako postać heroeska czy odległa, lecz z radosną kobiecością, spokojną elegancją i introspekcją. To figury o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje glamour, ale to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i schronienia emocjonalnego. W dziełach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i formy kota niemal się zlewają, przemieniając kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, budując obraz kontrastem między czernią, bielą a czerwienią. Paski sukienki przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych utworach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu designowi. Terracotta sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskawym, tworząc obraz wyrafinowany, a zarazem nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie skonstruowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego technicznego wirtuozerstwa, lecz od zdolności do zredukowania sceny do esencji emocji.
Jej uniwersum jest żeńskie, botaniczne, domowe i afektywne. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę: może na pierwszy rzut oka wydawać się dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się nieustanna pogoń za harmonią, wrażliwością i spokojem.
W współczesnym kontekście, w którym wiele obrazów stara się przyciągnąć uwagę poprzez przesyt, Lucía Lauren idzie drogą przeciwną: upraszcza. I właśnie w tej prostocie kryje się znaczna część charakteru jej twórczości.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką acryl na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem Fedex do reszty świata.
Obraz będzie zwinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczony w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło, potrzebne są trzy dni na proces zapakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić faktyczny stan dzieła.”
To dzieło w akrylu na płótnie wpisuje się w ilustrację figuratywną współczesną z wyraźnymi reminiscencjami Art Nouveau, przedstawiając kobietę o spokojnym i contemplatywnym geście, trzymającą filiżankę, podczas gdy czarny kot spokojnie odpoczywa na jej kolanach. Postać, ubrana w jasną odzież ozdobioną delikatnymi, organicznymi liniami rysującymi motywy botaniczne i florystyczne, wyróżnia się na tle dynamicznym, zdominowanym przez płynne pociągnięcia pędzla i otulające formy w bogatej palecie odcieni niebieskich tonów. Żywy kontrast między chłodnymi tonami tła, intensywną czerwienią tapicerki a ciepłymi złotymi akcentami w kolczykach i oczach kota wnosi imponującą równowagę chromatyczną, tworząc scenę intymną, elegancką i o głębokim ładunku poetyckim."
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka, której wykształcenie plastyczne ma charakter głównie samouczkowy, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu zaczynał się na długo zanim zaczęła pracować jako malarka. Fotografía stanowiła jej pierwsze terytorium twórcze: dzięki niej wykształciła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia, jak istotne stają się w jej obecnym malarstwie linia, sylwetka, uproszczenie kształtów i klarowność graficzna.
W końcu znalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć dotychczasowe doświadczenia i przetransformować je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą akrylu na płótnie.
Dzieło Lucía Lauren krąży szczególnie wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. Są to sceny rzadko starające się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą, która trzyma kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną łąką lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía redukuje dużą część informacji drugoplanowych, zachowując tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże płaszczyzny koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku słyszalne są echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi nawiązaniami do sztuki déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Przesycone różami pastelowymi, terakotami, ochrami, musztardowymi i tonami kremowymi współistnieją z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniach niebiesko-zielonych, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej uniwersum malarskim. Nie pojawia się jako postać heroeska czy odległa, lecz z radosną kobiecością, spokojną elegancją i introspekcją. To figury o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje glamour, ale to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i schronienia emocjonalnego. W dziełach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i formy kota niemal się zlewają, przemieniając kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, budując obraz kontrastem między czernią, bielą a czerwienią. Paski sukienki przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych utworach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu designowi. Terracotta sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskawym, tworząc obraz wyrafinowany, a zarazem nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
Tak Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie skonstruowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego technicznego wirtuozerstwa, lecz od zdolności do zredukowania sceny do esencji emocji.
Jej uniwersum jest żeńskie, botaniczne, domowe i afektywne. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę: może na pierwszy rzut oka wydawać się dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się nieustanna pogoń za harmonią, wrażliwością i spokojem.
W współczesnym kontekście, w którym wiele obrazów stara się przyciągnąć uwagę poprzez przesyt, Lucía Lauren idzie drogą przeciwną: upraszcza. I właśnie w tej prostocie kryje się znaczna część charakteru jej twórczości.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką acryl na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem Fedex do reszty świata.
Obraz będzie zwinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczony w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło, potrzebne są trzy dni na proces zapakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić faktyczny stan dzieła.”
To dzieło w akrylu na płótnie wpisuje się w ilustrację figuratywną współczesną z wyraźnymi reminiscencjami Art Nouveau, przedstawiając kobietę o spokojnym i contemplatywnym geście, trzymającą filiżankę, podczas gdy czarny kot spokojnie odpoczywa na jej kolanach. Postać, ubrana w jasną odzież ozdobioną delikatnymi, organicznymi liniami rysującymi motywy botaniczne i florystyczne, wyróżnia się na tle dynamicznym, zdominowanym przez płynne pociągnięcia pędzla i otulające formy w bogatej palecie odcieni niebieskich tonów. Żywy kontrast między chłodnymi tonami tła, intensywną czerwienią tapicerki a ciepłymi złotymi akcentami w kolczykach i oczach kota wnosi imponującą równowagę chromatyczną, tworząc scenę intymną, elegancką i o głębokim ładunku poetyckim."
