Héctor Correra (XXI) - Iluminación barroca

Obra stworzona na profesjonalnym płótnie techniką druku giclée. Sztuka cyfrowa wykorzystująca media współczesne i sztuczną inteligencję.
Dzieło artystyczne Héctor Correry, wykonane techniką drukowania Giclée na wysokiej jakości, profesjonalnym płótnie, 100% bawełnie, o maksymalnej odporności na manipulacje i czynniki zewnętrzne marki Eco Canvas Roma Glossy, wykończenie satynowe.
Gwarantujemy trwały produkt o wysokiej jakości prezentacji.
Wymiary 65 x 70 cm obrazu z głębokością 5 cm.
Ograniczona edycja 1/10 podpisana ręcznie na froncie.
Na tylnej części pracy znajdziesz dane dotyczące dzieła.
Wysyłka realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem firmy FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i chronione kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po zapłacie za dzieło potrzebne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie firmie wysyłkowej.
Przewidywany czas dostawy to dziesięć dni od momentu opłacenia, w zależności od kraju docelowego.

Seria „Renesans Kolorystyczny” Héctora Correry to potężna reinterpretacja portretu arystokratycznego, w którym przeszłość zostaje gwałtownie naruszona przez energię koloru i współczesną fakturę. Te dzieła nie tylko kwestionują tradycję malarską XVI i XVII wieku, ale także kontekstualizują barokową przepychę w nowoczesnym discourse’u dekonstruowania wizualnego i symbolicznego.

Między Sublimem a Przemocą: użycie koloru w tej serii bez wątpienia wywołuje największy efekt wizualny. Plamy farby nie są zwykłymi dekoracjami nałożonymi na siebie, lecz metaforą przejściowości władzy i kruchości wizerunku arystokratycznego. Kolory pierwotne, takie jak niebieski, czerwony i żółty, wchodzą w portrety z ekspresją przypominającą dripowanie Jacksona Pollocka, lecz z precyzją cyfrowego pociągnięcia pędzla. Z kolei tonacje metaliczne i ochrowe w niektórych pracach przywołują poczucie dekadencji i transformacji, sugerując krytyczne przewartościowanie historii i jej ikon.

Correra bawi się fizycznością malarstwa jako elementem disruptywnym. Zamiast uporządkowanej aplikacji, materia chromatyczna płynie, kapie i eksploduje na twarzach postaci, przekształcając ich sztywność w przestrzeń napięcia wizualnego. Ta technika tworzy silny kontrast: statyczny luksus portretów arystokratycznych zostaje naruszony przez warstwę ekspresyjnej nowoczesności, która łamie powagę postaci.

Kompozycje wywołują klasyczne portrety władców i szlachty, z ich kunsztownymi strojami, biżuterią i pozy podczas autorytetu. Jednak disruptywny gest malarski sugeruje przekaz podstępny: nietykalność władzy to iluzja, obraz, który może być zdeformowany, przepisany i nadinterpretowany. W tych pracach słychać echa Rewolucji Francuskiej, kwestionujących boskość monarcha, teraz poddawanego przez chromatyczny potop, który gubi jego cechy i odbiera mu symboliczną nieśmiertelność.

Każde dzieło sugeruje odrębną historię w tej samej narracji destrukcji i odnowy. Kolory zdają się łączyć ze skórą portretowanego, jakby królewskość była wchłaniana przez nową tożsamość. Oddaje to podwójność szlachectwa, jego piękno i kruchość jednocześnie, podczas gdy konfrontuje nas z wybuchem malarskim, który oślepia i rozcina twarz władzy.

Correra nie tylko proponuje wizualną interwencję w estetykę baroku, ale także zaprasza do refleksji nad trwałością obrazu i jego związkiem z historią. W świecie, gdzie narracje o władzy były budowane i niszczone wielokrotnie, „Renesans Kolorystyczny” jawi się jako malarskie manifesto ukazujące kruchość reprezentacji arystokratycznej i nieograniczoną możliwość ponownego napisania historii poprzez sztukę.