Daker Żelazo Dakische Romphaia - 1393 mm

Wyjątkowo duża romphia dakijsko-tracka – żelazo – 139,3 cm – Stare zbiory z dokumentacją historyczną

SPRZEDAŻ ODBĘDZIE SIĘ TYLKO W UE

Kultura: krąg kulturowy tracko-dacki, Bałkany / region Bałkanów
Epoka: Późny okres epoki żelaza, prawdopodobnie ok. 4.–1. wieku p.n.e.
Obiekt: Romphaia (Rhomphaia), antyczna broń uderzeniowa i pistoletowa
Materiał: Kute żelazo
Długość całkowita: 139,3 cm (1.393 mm)
Stan zachowania: stan znaleziska archeologicznego z wyraźną patyną korozji
Cechy szczególne: dwustronna patyna po spaleniu, zachowane nity uchwytu, podłużne żłobienia
Pochodzenie: historycznie udokumentowana prywatna kolekcja, w związku z inż. Peterem Tillem, publicznie zaprzysiężonym rzeczoznawcą

Opis

Na sprzedaż oferowana jest wyjątkowo duża żelazna romphaia z kręgu kultury tracko-dackiej, której imponująca całkowita długość 139,3 cm oraz charakterystyczna konstrukcja czynią z niej godny uwagi przykład starożytnej technologii wojennej.

Romphaia należy do charakterystycznych długich broni regionu południowo-wschodniej Europy w późnym okresie żelaza. Broń ta była łączona szczególnie z ludami trackimi i charakteryzowała się niezwykle długimi ostrzami i wyraźnie wyprofilowanymi rękojeściami.

Przykład ten posiada wydłużoną, żelazną część ostrza, która przechodzi w wąski, przedłużony hak rękojeściowy.

Szczególnie godne podkreślenia są jawnie widoczne, podłużne żłobienia biegnące wzdłuż żelaza. Stanowią one interesujący element konstrukcyjny i mimo wieków korozji pozostają widoczne.

W rejonie części uchwytu zachowały się oryginalne żelazne komponenty montażowe, a także nitowanie uchwytu. Umożliwia to rzadki wgląd w historyczną konstrukcję broni.

Stan zachowania i patyna

Romphaia znajduje się w wyraźnym stanie zachowania znalezisk archologicznych.

Powierzchnia żelaza ukazuje wielowarstwową patynę korozji w odcieniach ciemnobrązowych do czarnych, z wyraźnymi osadami minerałów i miejscowymi osadami materiału.

Po obu stronach znajdują się obszary zmian powierzchniowych określanych jako patyna po spaleniu. Mają one szczególne znaczenie dla oceny historii odkrycia i konserwacji.

Częściowe zachowane struktury powierzchni, długie żłobienia oraz konstrukcyjne detale nadają obiektowi niezatartego historycznego charakteru.

Naruszenia materiału i nierówności powierzchni wynikające z upływu czasu i korozji występują.

Pochodzenie i dokumentacja historyczna

Szczególnie interesującym aspektem tego obiektu jest bogata, starsza dokumentacja kolekcjonerska.

Romphaia została z identyfikowana na podstawie historycznego odwzorowania. Na tym rysunku broń widnieje już na tym samym drewnianym stojaku prezentacyjnym, na którym znajduje się do dziś.

Drewniana podstawka została później jedynie pokryta czerwoną tkaniną aksam nowością. Oryginalne mocowania i forma prezentacyjna pozostały zasadniczo zachowane.

Historia dokumentacji zawiera odniesienie do inż. Petra Tilla, rzeczoznawcy z przysięgą sadową.

Według przekazów kolekcjonerskich broń najpierw znajdowała się w prywatnej, rodzinnej kolekcji, a następnie trafiła do kolekcji Petera Tilla.

Historyczny obrazek jest szczególnie cenny, gdyż umożliwia ponowne rozpoznanie indywidualnego obiektu na podstawie jego formy, stanu i prezentacji.

Dostępna dokumentacja pozostaje w zestawie z obiektem.

Znaczenie historyczne

Romphaia należy do najbardziej imponujących typów broni w starożytnej przestrzeni Bałkanów.

Ze względu na niezwykle długą długość i charakterystyczną konstrukcję stanowiła szczególną formę starożytnego uzbrojenia żelaznego.

Podczas gdy liczne archeologiczne źródła porównawcze przetrwały jedynie fragmentarycznie, to przedstawiony egzemplarz, dzięki prawie kompletnemu przebiegowi całości, pozwala na szczególnie obrazowe wyobrażenie wymiarów tego rodzaju broni.

Przy całkowitej długości 139,3 cm jest to wyjątkowo duży egzemplarz kolekcjonerski.

Podsumowanie

Imponująca, dakijsko-tracka romphaia wykonana z żelaza o następujących godnych uwagi cechach:

- wyjątkowa całkowita długość 139,3 cm
- charakterystyczna długa klingen- i uchwytowa konstrukcja
- zachowane oryginalne nity uchwytu lub elementy mocujące
- widoczne podłużne żłobienia
- obszerny stary patynowy nalot korozji z obustronnie występującymi obszarami określanymi jako patyna po spaleniu
- historyczna dokumentacja kolekcjonerska i udokumentowana więź z inż. Peterem Tillem
- wciąż zamontowana na oryginalnym drewnianym stojaku prezentacyjnym

Wyjątkowy obiekt dla wymagających kolekcjonerów starożytnych żelaznych broni, militariów epoki żelaza i bałkańskiej archeologii.

Dostępna historyczna dokumentacja kolekcjonerska i ilustracje stanowią część oferowanych materiałów.

SPRZEDAŻ ODBĘDZIE SIĘ WYŁĄCZNIE W UE