Ozdobny ornament






Posiada 18 lat doświadczenia, był młodszym specjalistą w Sotheby’s oraz menedżerem w Kunsthandel Jacques Fijnaut.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145304
Doskonała ocena na Trustpilot.
Ten fragment antycznej rzymskiej inskrypcji nagrobnej wykonano z białego, żyłkowanego marmuru; pochodzi z I–III wieku n.e.
Opis od sprzedawcy
Fragment marmurowej płyty nagrobnej
Inskrypcja na płycie z białego, żyłkowanego marmuru. Tekst wyryto staranną monumentalną kapitałą kwadratową, o wyraźnie zaznaczonych rowkach o trójkątnym przekroju (wykonanych dłutem), z widocznymi „szeryfami” (końcowymi elementami liter).
Obecność słów takich jak HIC („tutaj”) oraz układ wierszy silnie sugerują, że jest to fragment o charakterze nagrobnym lub, alternatywnie, inskrypcja upamiętniająca i honorowa, związana z odnowieniem bądź przywróceniem pamięci o przodkach.
W kontekście sepulkralnym formuły zawierające rdzenie takie jak vestig- lub konstrukcje z hic służyły do wskazania fizycznego miejsca spoczynku, „kroków” przechodniów zachęcanych do zatrzymania się i przeczytania inskrypcji albo przywołania śladów i pamięci o zmarłym (na przykład w późnorepublikańskich lub cesarskich wyrażeniach literackich bądź metrycznych dotyczących pamięci o przodkach, takich jak avorum vestigia).
Geometryczna precyzja liter i staranność ductus (kroju liter) przemawiają za datowaniem na okres pełnego cesarstwa, gdy rzymskie warsztaty kamieniarskie osiągnęły najwyższy stopień regularności form.
Fragment marmurowej płyty nagrobnej
Inskrypcja na płycie z białego, żyłkowanego marmuru. Tekst wyryto staranną monumentalną kapitałą kwadratową, o wyraźnie zaznaczonych rowkach o trójkątnym przekroju (wykonanych dłutem), z widocznymi „szeryfami” (końcowymi elementami liter).
Obecność słów takich jak HIC („tutaj”) oraz układ wierszy silnie sugerują, że jest to fragment o charakterze nagrobnym lub, alternatywnie, inskrypcja upamiętniająca i honorowa, związana z odnowieniem bądź przywróceniem pamięci o przodkach.
W kontekście sepulkralnym formuły zawierające rdzenie takie jak vestig- lub konstrukcje z hic służyły do wskazania fizycznego miejsca spoczynku, „kroków” przechodniów zachęcanych do zatrzymania się i przeczytania inskrypcji albo przywołania śladów i pamięci o zmarłym (na przykład w późnorepublikańskich lub cesarskich wyrażeniach literackich bądź metrycznych dotyczących pamięci o przodkach, takich jak avorum vestigia).
Geometryczna precyzja liter i staranność ductus (kroju liter) przemawiają za datowaniem na okres pełnego cesarstwa, gdy rzymskie warsztaty kamieniarskie osiągnęły najwyższy stopień regularności form.
