Posąg, Icarus - 50 cm - Brąz patynowany

Ikar, stylowa rzeźba w stylu art déco przedstawiająca uskrzydlonego atletę, w stylu Otto Schmidta-Hofera, Niemcy,

Postać jest osadzona na kulistej marmurowej podstawie.

Brąz wykonany metodą traconego wosku.

Metoda odlewania na wosk tracony Najbardziej szczegółowe rzeźby odlewa się metodą „na wosk tracony”. Jest to najprecyzyjniejsza istniejąca technika odlewania metali, zapewniająca wierne odwzorowanie oryginalnej rzeźby i znakomite oddanie detali. Wszystkie elementy z brązu odlewa się z modelu woskowego, niezależnie od tego, z jakiego materiału wykonano pierwotny model — zazwyczaj z gliny lub wosku. Metoda odlewania „na wosk tracony” została wynaleziona tysiące lat temu.

W mitologii greckiej Ikar (/ˈɪkərəs/; starożytna greka: Ἴκαρος, transliteracja: Íkaros, wymowa [ǐːkaros]) był synem mistrza rzemiosła Dedala, architekta kreteńskiego labiryntu. Gdy Tezeusz, król Aten i wróg Minosa, uciekł z labiryntu, król Minos podejrzewał, że Ikar i Dedal zdradzili jego tajemnice, i uwięził ich — albo w wysokiej wieży górującej nad oceanem, albo w samym labiryncie, zależnie od wersji opowieści.[1][2] Ikar i Dedal uciekli, korzystając ze skrzydeł skonstruowanych przez Dedala z piór, nici z koców i ubrań oraz wosku pszczelego.[3] Dedal najpierw ostrzegł Ikara przed beztroską, a następnie przed pychą, zalecając mu, by nie leciał ani zbyt nisko, ani zbyt wysoko, aby wilgoć znad morza nie obciążyła jego skrzydeł, a żar słońca ich nie stopił.[3] Ikar zignorował polecenie Dedala, by nie lecieć zbyt blisko słońca, przez co wosk pszczeli w jego skrzydłach się roztopił. Ikar spadł z nieba, runął do morza i utonął. Mit dał początek powiedzeniu „polecieć zbyt blisko słońca”.

Wysyłamy przesyłki UPS lub DHL z możliwością śledzenia.