Philips - B2X80U Radio lampowe





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 145662
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
W jesieni 1958 roku, w wąskim ceglastym domu szeregowym gdzieś na wilgotnych, deszczowych uliczkach Hagi, przyjechało nowe radio owinięte brązowym papierem i związane szorstkim sznurkiem. Był to Philips B2X80U — kremowa tarcza świecąca bursztynowo za zakrzytym szkłem, jego obudowa z bakelitu pachnieła lekko ciepłym kurzem i olejem maszynowym jeszcze przed uruchomieniem.
Dla rodziny, która je kupiła, to nie były tylko urządzenia elektroniczne. To było okno.
Każdego wieczoru, po tym jak naczynia po obiedzie trafiały do zlewu, Hendrik przemierzał pokój i kręcił dużym, kremowym pokrętłem. Najpierw zapadała cisza, potem miękki elektryczny szum rozgrzewających lamp. Kilka sekund później głośnik rozbrzmiewał szumem, trzaskami i w końcu muzyką, która przenikała przez nieprzezroczyste korytarze Europy.
Radio mówiło wieloma językami.
Francuska chanson z Paryża. Prognozy żeglugi z Morza Północnego. Niemieckie wiadomości czytane z precyzyjnym, ściśniętym dźwiękiem. Angielskie programy jazzowe zanikające i pojawiające się pod atmosferycznymi trzaskami. Czasem, późnym wieczorem, stacje znacznie dalej pojawiały się niczym duchy przez szum, zbaczając ku krzywiźnie Ziemi.
Radio z lampą nie tylko odtwarza dźwięk; czyni także istnienie. Błyszczy. Oddycha ciepłem. Czeka, aż lampy się obudzą. Przekształca niewidzialne fale w coś namacalnego i żywego. Philips B2X80U był maszyną z epoki, gdy technologia wciąż wydawała się odrobinę magiczna — gdy głosy dochodzące z setek kilometrów odgrywały dziecku wiarę w królestwa ukryte w drewnianym pudełku.
A później, gdy Hendrik kupił odtwarzacz płyt, B2X80U był całkiem szczęśliwy, reprodukując dźwięk wyryty na winylu na głośności pokojowej.
Kiedy coraz bardziej nowoczesne radio zaczynało trafiać do głównego nurtu, Philips B2X80U trafił na strych. Ponad 50 lat później radio zostało odnalezione i ukazało się w wyjątkowym stanie. I na szczęście, było dobrze traktowane i uruchomione bardzo ostrożnie za pomocą wariacza.
Ten model wystawiony na aukcję ma bakelit w doskonałym stanie
Ma nawet oryginalne śruby mocujące tylną panelę, niesamowite, ale prawdziwe.
Odbiór jest, jak to zwykle z średnimi falami, towarzyszący trzaskom atmosferycznym i urządzeniom elektrycznym w bezpośrednim sąsiedztwie. Mogę znaleźć 3-4 nadawce na MW i żadnego na LW. (ostatni nadawca na LW przestał nadawać kilka miesięcy temu :-()
Uwaga, zdjęcia zostały wykonane w ciągu dnia.
Tarcza jest dobrze oświetlona, a nawet nieco jasna, jak na mój gust.
W jesieni 1958 roku, w wąskim ceglastym domu szeregowym gdzieś na wilgotnych, deszczowych uliczkach Hagi, przyjechało nowe radio owinięte brązowym papierem i związane szorstkim sznurkiem. Był to Philips B2X80U — kremowa tarcza świecąca bursztynowo za zakrzytym szkłem, jego obudowa z bakelitu pachnieła lekko ciepłym kurzem i olejem maszynowym jeszcze przed uruchomieniem.
Dla rodziny, która je kupiła, to nie były tylko urządzenia elektroniczne. To było okno.
Każdego wieczoru, po tym jak naczynia po obiedzie trafiały do zlewu, Hendrik przemierzał pokój i kręcił dużym, kremowym pokrętłem. Najpierw zapadała cisza, potem miękki elektryczny szum rozgrzewających lamp. Kilka sekund później głośnik rozbrzmiewał szumem, trzaskami i w końcu muzyką, która przenikała przez nieprzezroczyste korytarze Europy.
Radio mówiło wieloma językami.
Francuska chanson z Paryża. Prognozy żeglugi z Morza Północnego. Niemieckie wiadomości czytane z precyzyjnym, ściśniętym dźwiękiem. Angielskie programy jazzowe zanikające i pojawiające się pod atmosferycznymi trzaskami. Czasem, późnym wieczorem, stacje znacznie dalej pojawiały się niczym duchy przez szum, zbaczając ku krzywiźnie Ziemi.
Radio z lampą nie tylko odtwarza dźwięk; czyni także istnienie. Błyszczy. Oddycha ciepłem. Czeka, aż lampy się obudzą. Przekształca niewidzialne fale w coś namacalnego i żywego. Philips B2X80U był maszyną z epoki, gdy technologia wciąż wydawała się odrobinę magiczna — gdy głosy dochodzące z setek kilometrów odgrywały dziecku wiarę w królestwa ukryte w drewnianym pudełku.
A później, gdy Hendrik kupił odtwarzacz płyt, B2X80U był całkiem szczęśliwy, reprodukując dźwięk wyryty na winylu na głośności pokojowej.
Kiedy coraz bardziej nowoczesne radio zaczynało trafiać do głównego nurtu, Philips B2X80U trafił na strych. Ponad 50 lat później radio zostało odnalezione i ukazało się w wyjątkowym stanie. I na szczęście, było dobrze traktowane i uruchomione bardzo ostrożnie za pomocą wariacza.
Ten model wystawiony na aukcję ma bakelit w doskonałym stanie
Ma nawet oryginalne śruby mocujące tylną panelę, niesamowite, ale prawdziwe.
Odbiór jest, jak to zwykle z średnimi falami, towarzyszący trzaskom atmosferycznym i urządzeniom elektrycznym w bezpośrednim sąsiedztwie. Mogę znaleźć 3-4 nadawce na MW i żadnego na LW. (ostatni nadawca na LW przestał nadawać kilka miesięcy temu :-()
Uwaga, zdjęcia zostały wykonane w ciągu dnia.
Tarcza jest dobrze oświetlona, a nawet nieco jasna, jak na mój gust.

