Germaine Krull - Confort (FACTORY PHOTOBOOK, VERY RARE) - 1931

To ostatnia ekskluzywna aukcja najlepszych albumów fotograficznych organizowana przez 5Uhr30.com w Kolonii, Niemcy.
Od tego roku.

Brylantowy francuski album fotograficzny z 1931 roku (!)
Zapierające dech w piersiach drukowanie fotogravurą na wspaniałym papierze.

napisy
Komfort w pałacu i w apartamentach.

Ilustrowane 30 fantastycznymi czarno-białymi fotomontażami i płytami fotograficznymi.
przypisane Germaine Krull.

Silnie ograniczone do 1000 numerowanych kopii (tutaj kopia numer 66).

Bardzo rzadkie.

Germaine Luise Krull (1897-1985) była fotografką, działaczką polityczną i właścicielką hotelu. Jej narodowość była określana jako niemiecka, francuska i holenderska, choć spędziła lata w Brazylii, Republice Konga, Tajlandii i Indiach. Opisywana jako „szczególnie bezkompromisowy przykład” grupy kobiet fotografek z początku XX wieku, które „mogły prowadzić życie wolne od konwenansów”, jest najbardziej znana z książek ilustrowanych fotografią, takich jak jej portfolio Métal z 1928 roku.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochrony transportu, 100% ubezpieczenia transportowego oraz oczywiście łączoną wysyłkę - na cały świat.

Générale de Fonderie ("SOC"), Paryż. 1931.

Miękka oprawa. 245 x 320 mm. 80 stron. 36 stron papieru warkuszowego z zamontowanymi kolorowymi odbitkami, 56 stron z 27 obrazami w technice mezzotinty w czerni i bieli. Zdjęcia (autorstwo): Germaine Krull. Tekst: G. Lenotre, Paul Reboux, Marcel Prevost, Pierre Mac-Orlan. Tekst w języku francuskim.

Warunek:
Wewnątrz doskonałe, bardzo świeże i bez skaz; czyste, bez plam i bez foxingu, znacznie lepsze niż zwykle. Na zewnątrz dość świeże i nieuszkodzone; wyblakłe na grzbiecie i wzdłuż niego, okładki wyblakłe na krawędziach. Ogólnie w stanie bardzo dobrym.

Bardzo rzadki i oszałamiający katalog handlowy z fotografiami przypisywanymi Germaine Krull w katalogu Bibliotheque Nationale. Germaine Krull jest wymieniona jako fotograf w OCLC.

W latach dwudziestych XX wieku Germaine Krull odcisnęła swoje piętno na historii fotografii dzięki swoim fotoreportażom. Używając skośnych perspektyw i kadrowania, wypracowała własny język wizualny. Jej fotoreportaże symbolizują empatię społeczno-polityczną.
Urodzona 20 listopada 1897 roku, szkoliła się w Münchner Schule für Fotografie do 1918 roku, dokumentując codzienne życie w dużym mieście swoim aparatem, ale także rozwijając wyczucie dla artystycznych eksperymentów awangardy. Przyjaciółka pisarzy, ludzi teatru i filmowców, fotografka najpierw mieszkała i pracowała w Berlinie, potem w Amsterdamie, a od 1926 roku w francuskiej metropolii. W 1967 roku powstał jedyny zachowany dokument dźwiękowy, nagrany w Cinémathèque française z okazji wystawy, którą osobiście zorganizował André Malraux, minister kultury. Jednak Germaine Krull nie interesuje się glamour i wysokimi zaszczytami, podkreśla: „Fotografia to zawód. Rzemiosło.”
Po ukończeniu praktyki w 1918 roku, fotografka początkowo odłożyła swój zawód na dalszy plan i zaangażowała się politycznie. Monachijska Republika Radziecka została jednak krwawo stłumiona, a Germaine Krull uciekła do Moskwy. Po powrocie do Niemiec, w 1923 roku, otworzyła własne studio w Berlinie. Przełom nastąpił jednak dopiero po przeprowadzce do Amsterdamu z dokumentalistą Jorisem Ivensem, gdzie odkryła swoje zamiłowanie do instalacji technicznych, nabrzeży, dźwigów i magazynów.
Po przybyciu do Paryża, fotografka prezentuje portfolio „Métal”. Pisarz Pierre MacOrlan jest pełen entuzjazmu: „Czy Germaine Krull przekształca krajobraz maszyn w symfonię, czy bawi się światłami Paryża, ujawnia tajne szczegóły.”
Fotograf podkreśla piękno łożysk kulistych lub transformatorów za pomocą wielokrotnych naświetleń lub kompozycji czarno-białych, które są tak samo obiektywne, co surrealistycznie obcojęzyczne. André Kertész, Man Ray i Berenice Abbott, którzy ustanowili obraz fotograficzny jako nową, niezależną formę sztuki w 1928 roku na Pierwszym Niezależnym Salonie Fotografii, pracowali w podobny sposób.
Germaine Krull była jedną z uczestniczek, ale wybrała własną drogę w swojej profesji: „To nie jest ani malarstwo, ani fantazja. Fotograf jest świadkiem. Świadkiem swojej epoki. Prawdziwy fotograf jest świadkiem wszystkich dni, reporterem.”
Virtuozka reportażu Germaine Krull staje się filarem magazynu „VU”. Dzięki swojemu subiektywnemu spojrzeniu fotograficznemu oraz precyzyjnie kontrolowanej kamerze, temperament i technika, sztuka i rzemiosło łączą się. Najważniejsze przykłady tej kombinacji formalnej, estetycznej kreatywności z empatią społeczno-polityczną to reportaże takie jak „Kobiety pracujące w Paryżu”. Dla filozofa Waltera Benjamina Germaine Krull w ten sposób stoi na równi z takimi fotografami jak August Sander czy Wilhelm Bloßfeldt na swój własny sposób: „Fotografowie, którzy nie trafili do fotografii przypadkiem, nie z wygody sztuk pięknych, dziś tworzą awangardę wśród swoich rówieśników.”
Jakby osiągnęła swój cel, Germaine Krull pożegnała się z fotografią. Po pracy jako reporterka wojenna podczas wyzwolenia Francji, w 1946 roku podróżowała po Azji Południowo-Wschodniej i otworzyła hotel w Bangkoku. Dopiero w 1960 roku odnosząca sukcesy bizneswoman ponownie sięgnęła po aparat, aby udokumentować relikty i zabytki kultur azjatyckich.
Germaine Krull, która zmarła w Wetzlarze w 1985 roku, zostawia wskazówkę dla przyszłych pokoleń fotografów: „Fotografia to nie maszyna. Niestety, jesteś związany z maszyną, aparatem, filmem, wywoływaniem. Ale każdy musi poczuć swoje zdjęcie. A potem zrobić jedno lub maksymalnie dwa zdjęcia. Same kliknięcia, kliknięcia, kliknięcia – to nic nie da.”
(Deutschlandfunk)