Groot kleurrijk schilderij (100x120, acryl op 3Dframe) van Jacob Kanbier. Titel: The band. Gesigneerd. Jacob Kanbier (Leiden, 15 november 1949 - Amstelveen, 4 januari 2020) was een Nederlandse kunstschilder. Na het voortgezet onderwijs had Jacob Kanbier in 1985 een kort verblijf aan de kunstacademie in Amsterdam. Het "kunstonderwijs" kon hem niet inspireren. De verscheidene technieken heeft Jacob Kanbier zich grotendeels zelf eigen gemaakt. Jacob Kanbier laat zich inspireren door vooral Willem de Kooning en Jean-Michel Basquiat. In navolging van deze kunstenaars maakt hij vooral 'ruig' werk in een 'explosief' creatief proces, met de benaming 'live-action painting'. Hij rekent zichzelf tot de neosymbolisten. Al in 1987 had Jacob Kanbier een solo-expositie in het Stedelijk Museum De Lakenhal in Leiden. Ook dat jaar op in een action-painting show bij Boulevard of Broken Dreams in Amsterdam, samen met Herman Brood, Jules Deelder en Simon Vinkenoog. In 1989 presenteert Jacob Kanbier in het Stedelijk Museum in Amsterdam het "Manifest Neosymbolisme". De schilderijen van Jacob Kanbier mogen zich steeds meer verheugen op internationale interesse en zijn in toenemende mate terug te vinden in menig belangrijke kunstcollectie, iets wat duidelijk is te zien in de prijsontwikkeling. Zijn schilderijen bevinden zich in de collectie van HM Prinses Juliana, ZKH Prins Willem-Alexander, HKH Prinses Maxima, Gebouw van de Eerste Kamer aan het Binnenhof in Den Haag, het Stedelijk Museum de Lakenhal te Leiden, Wim Kok, Hedy d'Ancona, Rob Kamphues, Felix Rottenberg e.v.a. Hij was zoon van Susanna Louise Plantfeber en Jacob Kanbier. Tussen 1970 en 1981 (echtscheiding) was hij getrouwd met Wilhelmina Christina de Mooij.[4] In 1985 begon hij zijn opleiding aan de kunstacademie in Amsterdam, maar het kunstonderwijs sprak hem niet aan, zodat hij grotendeels autodidact is. Kanbier laat zich inspireren door vooral Willem de Kooning en Jean-Michel Basquiat. In navolging van deze kunstenaars maakt hij vooral 'ruig' werk in een 'explosief' creatief proces, met de benaming 'live-action painting'. Hij rekent zichzelf tot de neosymbolisten. Hij werkte samen met verwante kunstenaars als Justus Donker en Justus Dick Bakhuizen van den Brink en de After Nature-groep van Peter Klashorst. Later behoorde Jacob ook een tijd lang bij het Kunstenaars Collectief, "De Leidsche Mondialen" van Dick Bakhuizen van den Brink, die hiervan de oprichter was. In 1987 had Kanbier zijn eerste solo-expositie in Museum De Lakenhal in Leiden en trad hij op in een 'action-painting show' bij de Boulevard of Broken Dreams in Amsterdam. Daaraan namen ook Herman Brood, Jules Deelder en Simon Vinkenoog deel. In 1989 presenteerde hij in het Stedelijk Museum (Amsterdam) het Manifest van het Neosymbolisme. Kanbier werkte, na periodes in Parijs, Praag en Friesland, in zijn geboortestad Leiden. Werk van hem maakt deel uit van de kunstcollecties van onder meer koningin Juliana, Prins Willem-Alexander, het Eerste Kamergebouw in Den Haag, Museum De Lakenhal, Wim Kok, Hedy d'Ancona en Felix Rottenberg. Vanwege de grootte en kwetsbaarheid van het object dient het opgehaald te worden (Groenlo).