Over de fysiognomie (1781, 4 delen) is de Nederlandse vertaling van het invloedrijke werk van Johann Kaspar Lavater (1741-1801), waarin hij stelt dat iemands karakter en innerlijk af te lezen zijn aan uiterlijke gelaatstrekken. Pagina's: deel 1: X + 357 pp.; deel 2: VIII + 342 pp.; deel 3: VI + 347 pp.; deel 4: 435 pp. + bladwijzer; alle delen afzonderlijk 23 x 14 cm. Het werk is een uitvoerig, geïllustreerd traktaat dat de fysiognomie presenteert als een quasi-wetenschappelijke methode om morele en psychologische eigenschappen te interpreteren via het gezicht. Lavater combineert religieuze overtuigingen, morele filosofie en observatie van portretten en silhouetten. De toon is didactisch en beschouwend, met talrijke voorbeelden en prenten die de lezer moeten leren “zien”. Tegelijk weerspiegelt het werk de Verlichtingsperiode, waarin de drang naar systematisering van menskennis samengaat met speculatie en subjectieve interpretatie.