Christus aan het kruis, gepresenteerd in een rijk gebeeldhouwde lijst. Gemaakt van hout uit de Sainte Lucie-streek , ook wel Bagard-hout genoemd, naar de Lotharingse kunstenaar Césare Bagard (1620-1708) Nancy, 17e eeuw , circa 1680-1700, periode Lodewijk XIV. Christus, genageld aan het kruis, wordt afgebeeld in doodsstrijd, zijn hoofd licht naar rechts gekanteld, zijn ogen open en naar de hemel gericht. De lendendoek is vastgebonden met een koord. Het beeld is van uitzonderlijke finesse, met indrukwekkende spierstructuur waar de aderen zichtbaar zijn op de armen en romp, een gezicht vertrokken van pijn, expressieve ogen, een open mond en tanden. Christus heeft een prachtige patina met roodachtige accenten. Deze zeldzame Christusfiguur, gemaakt van hout dat bekend staat als Sainte-Lucie hout, illustreert de virtuositeit van bepaalde kunstenaars uit Nancy die gespecialiseerd waren in houtsnijden. Zij vervaardigden crucifixen, maar ook dozen in diverse vormen, lijsten, kandelaars en allerlei andere objecten. Het gebruikte hout heeft een fijne nerf en een roodachtige tint; het is een variëteit van de kersenboom uit het nu verdwenen bos van Sampigny-en-Barrois, dat toebehoorde aan een klooster dat het hout zijn naam gaf. De term "Bagard-hout" wordt ook geassocieerd met dit werk, verwijzend naar César Bagard (1620-1709), een beeldhouwer aan het hof van hertog Karel IV van Lotharingen die grote kerkbeelden maakte. Hoewel César Bagard, en later zijn zoon Toussaint, de belangrijkste figuren van deze Nancy-school waren, lijkt het nu onjuist, of zelfs misleidend, om systematisch alle objecten van dit hout aan hen toe te schrijven. Zo merkt de benedictijnse monnik Dom Calmet, abt van Senones, in een document uit 1751 op dat "veel kleine voorwerpen van Sainte-Lucie-hout in Lotharingen worden gemaakt en naar het buitenland worden geëxporteerd. Dit werk biedt werk aan vele arbeiders. De familie Foulon stond bekend om dit werk en produceerde veel voorwerpen voor de Dauphin." ( H. Demoriane, Bois de Bagard, in Connaissance des Arts, januari 1968, p. 91). Ongetwijfeld waren er in Nancy nog vele andere werkplaatsen die gespecialiseerd waren in krucifixen en andere kersenhouten voorwerpen: Charles Chassel, Claude des Indes, Jean-François Lupot, François Manruisse en Jean-Baptiste Vallier, die aan het einde van de 17e en het begin van de 18e eeuw in Nancy actief waren, worden allemaal genoemd als houtsnijders van Sainte Lucie. Sommigen waren zeer gespecialiseerd, zoals Lupot, die zich toelegde op het decoreren van muziekinstrumenten, maar de werkplaats van Foulon lijkt de grootste en meest actieve te zijn geweest. Het is ook mogelijk dat César Bagard zelf de mooiste krucifixen heeft vervaardigd waarmee zijn naam wordt geassocieerd. De ontwikkeling van de vervaardiging van gesneden houten voorwerpen in Nancy valt samen met de periode van de sumptuaire edicten van 1689-1709, uitgevaardigd door Lodewijk XIV om zijn militaire campagnes te financieren. Alle devotionele voorwerpen en toiletartikelen, zoals crucifixen, spiegels en diverse doosjes, moesten worden vervangen, omdat ze niet langer van goud of zilver mochten worden gemaakt. De houtbewerkers van Nancy maakten handig gebruik van deze situatie en vervaardigden diverse voorwerpen van Sint-Luciahout, waarbij ze het decoratieve repertoire van goudsmeden overnamen. Sint-Luciahout, minder kostbaar dan ivoor en minder kwetsbaar dan lak, leent zich bijzonder goed voor fijn snijwerk, zoals blijkt uit de verfijning van Christus' gezicht en de details van zijn ribben. De achtergrond is recente bekleed na een vervanging van het achterbord met fluweel . In goede algehele staat, met slechts enkele gerestaureerde sporen in de lijst.