Damian is een van oorsprong Roemeense kunstenaar, geboren in Boekarest in 1922. Het hier aangeboden werk uit 1976, genaamd Galaxy, is gedrukt op zwaar papier met blindstempel "Denis Editeur" . Het is bladvullend gedrukt, zonder witte randen De signering is met potlood, de nummering is 120 uit een oplage van 125. Damian schreef zich in 1941 in bij de School voor Architectuur in Boekarest. In datzelfde jaar debuteerde hij op de Salonul Oficial de Pictură in Sala Dalles in Boekarest. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in het Roemeense Athenaeum in Boekarest in 1942. Hij ontving de Anastase Simu-prijs voor schilderkunst. In 1946 won hij een beurs voor Parijs, waar hij zich later vestigde. Na een paar maanden bij André Lhote werkte hij in 1949-1950 bij Daniel Lager en studeerde vervolgens bij Auguste Herbin , waarbij hij via Felix del Marle (1889-1952) kennismaakte met het werk van Piet Mondrian . Deze kennismaking met abstracte kunst leidde tot zijn eerste werkelijk originele schilderijen, zoals Sterrennacht, dat bestaat uit een geometrische rangschikking van witte stippen. Hij vernietigde het grootste deel van de werken die hij produceerde tijdens de tweede helft van de jaren vijftig, een experimentele periode voor hem. Zijn werken uit de vroege jaren zestig, uitgevoerd in olieverf op een polyester ondergrond, zijn in een gebarenrijke, impasto-stijl die dicht bij het tachisme ligt , zoals in Constellation. Tegen het einde van de jaren zestig werd zijn werk steeds geometrischer en sculpturaler, zoals blijkt uit de Throne-serie; dit zijn geen vrijstaande sculpturen, maar staan ​​tegen een effen achtergrond. Het eerste van zijn grootschalige monumenten, Galaxy , een project voor een Monument in Houston, Texas, werd ontworpen in 1972 en gebouwd in 1974 in de Neue Galerie in Aken. Verschillende andere monumenten in de Galaxy-serie werden gebouwd, andere bleven als maquettes bestaan . Zijn fascinatie voor het monumentale zette zich voort in The Hill , gebouwd voor het Solomon R. Guggenheim Museum in New York van piepschuim bedekt met kleine papieren bolletjes en vervolgens geel geverfd. Dit werd gevolgd door soortgelijke monumenten, zoals dat voor San Francisco , dat is afgebeeld in de gouache Project for San Francisco. In 1987 werd hem de Ordre des Arts et des Lettres toegekend , in de rang van ridder. Over het werk van Damian schreef Galeria Plan B: Vanaf de jaren zeventig creëerde Horia Damian monumentale, symbolische sculpturen die ze een metafysisch perspectief gaven, waarmee ze zich onderscheidde van de hedendaagse werken van de Amerikaanse minimalistische kunst. De serie GALAXY van Horia Damian omvat verschillende monumenten, waarvan sommige werden gebouwd, terwijl andere schaalmodellen of tekeningen bleven. Damians GALAXY vertegenwoordigt een poging tot terugkeer naar autonome werelden en vormen in de context van de sociaal-politieke tendensen in de kunst van eind jaren zestig. GALAXY werd in 1972 ontworpen als project voor een monument in Houston, Texas en voor het eerst gebouwd in 1974 in de Neue Galerie in Aken. In zijn tekeningen van GALAXY en andere monumenten bereikt Damian een maximale evocatie van driedimensionaliteit. Door het gebruik van kleur in zijn pastels en gemengde technieken opent hij op zijn eigen manier de relatie tussen oppervlak en diepte, figuur en achtergrond. Door de persistentie van de picturale elementen wordt de sculpturale realisatie, hoewel driedimensionaal, in zijn uiteindelijke versie onstoffelijk en gedematerialiseerd, alsof het een uitvloeisel is van een niet-gravitationeel systeem. In 1975 bouwde Damian The Hill voor het Guggenheim Museum in New York. Thomas Messer, destijds directeur van het Guggenheim Museum, schreef over Damians werk: "In al zijn werken streeft Damian in wezen naar dezelfde resultaten en al zijn concepten hebben daarom een ​​parallelle betekenis binnen zijn totale oeuvre. Damians kunst, gebaseerd op onberispelijk vakmanschap en een obsessieve preoccupatie met materialen, kan niet worden verweten dat ze concreet is. Maar ondanks de soberheid en reductie van Damians structuren, volstaan ​​minimale en formalistische interpretaties in dit geval niet. Want zijn expliciete verwijzingen zijn naar een hemelse in plaats van een aardse ruimte, naar een ideale in plaats van een tastbare wereldorde, en naar sacrale in plaats van tijdelijke realiteiten."