Dit werk is een olieverf op doek van Jacob Kuijper en is linksonder gesigneerd. Kuijper was de schoonzoon van Jan Sluijters. Hij werd opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag en aan de Rijksacademie in Amsterdam, waar hij studeerde van circa 1937 tot 1940. In de loop van zijn carrière ontving Kuijper verschillende onderscheidingen, waaronder de Willink van Collenprijs in 1947 en de Thérèse van Duijl-Schwartzeprijs in 1953. Van 1973 tot 1984 was hij hoogleraar Vrije Schilderkunst aan de Rijksacademie. Kuijper werkte doorgaans naar tekeningen die hij maakte tijdens wandelingen langs de Waal; het schilderen zelf deed hij binnenshuis. Hoewel hij vaak wordt gezien als landschapschilder, stond de mens centraal in zijn oeuvre. Zoals Kuijper zelf zei: ‘Ik probeer de sfeer waarin we met zijn allen leven, de kleur daarvan, het licht, de lucht, de ruimte weer te geven en ik probeer het zo te doen dat het altijd te maken heeft met de mens. Dus al is het nog zo summier, soms komt er hier en daar een mens in voor, soms komt er helemaal geen mens in voor, alleen maar kleine bootjes of een graafmachientje, dergelijke dingen, die dus wijzen op het verblijf van de mens in onze prachtige atmosfeer.’ Afmetingen: 40 x 50 cm Afmetingen met lijst: 43 x 53 cm Bezichtiging is uiteraard mogelijk. Daarnaast beschikken wij over onze eigen in-house lijstenmakerij, die zijn 85e jubileumjaar viert. Verder maken wij gebruik van restauratoren uit de brancheorganisatie: 'Restauratoren Nederland'. Mocht u hiervan gebruiken willen maken dan horen wij dit uiteraard graag.