Alexander Calder - "Fetes III" & "Arbre fruitier" - Jaren 1970

Twee originele litho's van Alexander Calder.

1.
Lithografie getiteld "Fetes III".

Deze lithografie werd in 1971 in Parijs geproduceerd door Maeght Editeur.

Kleuren litho op vellumpapier

38 x 28 cm

1971

Provenance
Dit stuk is verworven uit een nalatenschap uit New York.


2.
Lithografie getiteld 'Boom met fruit'.

Deze lithografie werd in 1971 in Parijs geproduceerd door Maeght Editeur.

Lithografie op perkamentpapier

38 x 28 cm

1971



Bio
Alexander Calder werd geboren op 22 juli 1898 in Lawnton, Pennsylvania, in een familie van kunstenaars. In 1919 behaalde hij een ingenieursdiploma aan het Stevens Institute of Technology in Hoboken. Calder bezocht de Art Students League in New York van 1923 tot 1926, waar hij kort studeerde bij Thomas Hart Benton en John Sloan, onder anderen. Als freelance kunstenaar voor de National Police Gazette in 1925, bracht hij twee weken door met schetsen op de kermis; zijn fascinatie voor het onderwerp dateert uit die tijd. Hij maakte ook zijn eerste beeldhouwwerk in 1925; het jaar daarop maakte hij verschillende constructies van dieren en figuren met draad en hout. Calder's eerste tentoonstelling met schilderijen vond plaats in 1926 bij de Artist's Gallery in New York. Later dat jaar ging hij naar Parijs en bezocht hij de Académie de la Grande Chaumière. In Parijs ontmoette hij Stanley William Hayter, exposeerde hij op de Salon des Indépendants in 1926, en begon in 1927 voorstellingen van zijn miniatuurcircus te geven. De eerste tentoonstelling van zijn draaddieren en karikatuurportretten werd in 1928 gehouden bij de Weyhe Gallery in New York. Datzelfde jaar ontmoette hij Joan Miro, die zijn levenslange vriend werd. Vervolgens verdeelde Calder zijn tijd tussen Frankrijk en de Verenigde Staten. In 1929 gaf de Galerie Billiet hem zijn eerste solotentoonstelling in Parijs. Hij ontmoette Frederick Kiesler, Fernand Léger en Theo van Doesburg en bezocht in 1930 het atelier van Piet Mondriaan. Calder begon op dat moment te experimenteren met abstracte beeldhouwkunst en introduceerde in 1931 en 1932 bewegende onderdelen in zijn werk. Deze bewegende sculpturen werden 'bewegingskunstwerken' genoemd; de stilstaande constructies kregen de naam 'vaste constructies'. Hij exposeerde met de groep Abstraction-Création in Parijs in 1933. In 1943 organiseerde het Museum of Modern Art in New York een solotentoonstelling voor hem. Tijdens de jaren vijftig reisde Calder veel en maakte torens (muur-mobiles) en klokken (geluidsmobiles). Hij won de Grote Prijs voor Beeldhouwkunst op de Biënnale van Venetië in 1952. Aan het einde van dat decennium werkte de kunstenaar veel met gouache; uit deze periode stammen talrijke grote openbare opdrachten. In 1964-65 presenteerde het Solomon R. Guggenheim Museum in New York een retrospectief van Calder. Hij begon de Totems in 1966 en de Animobiles in 1971; beide zijn variaties op de staande mobile. In 1976 werd er een Calder-tentoonstelling gehouden in het Whitney Museum of American Art in New York. Calder overleed op 11 november 1976 in New York.