Ernst Fuchs (1930-2015) - „Schlafender Engel“ große, hochwertige Bronze Skulptur - edel patiniert

Ernst Fuchs

Slaapende engel
hoogwaardige bronzen beeld
edel patiniert
Jaar: 2015
gesigneerd en genummerd
Editie: 300
Staat: In zeer goede staat (Nieuw)
44,0 × 18,0 × 13,0 cm

Voor genummerde exemplaren ontvangt u een exemplaar uit de uitgave. De nummering kan afwijken van de afbeelding.

Die sculptuur werd vervaardigd volgens het wasgietproces bij de ARA-Kunst in Altrandsberg. Voor de bronzegieting wordt elk exemplaar eerst in een holgietproces in was gegoten. Dit wordt op de gehele oppervlakte afgewerkt en vervolgens ingebed in vuurvaste massa, waarna het in een brandoven wordt verhit zodat het was smelt en wegloopt. Daarna worden de mallen meerdere dagen gebrand om ze voor de bronzegieting klaar te maken. Het brons wordt verhit tot ongeveer 1200°C en in de mallen gegoten. Na het afkoelen van de gieterij worden de mallen vernietigd, vandaar de term 'gieten in de verloren vorm'. Het uit de mal genomen bronzegietsel wordt nu gewassen en gestralen. Vervolgens volgt het lassen, zorgvuldig schuren, frezen en ziseleren in ongeveer drie herhalende stappen tot het gewenste uiterlijk is bereikt. De uiteindelijke uitstraling krijgt de sculptuur door de kunst van het patineren. Het vervaardigingsproces vereist het hoogste vakmanschap.


Ernst Fuchs (* 13 februari 1930 in Wenen; † 9 november 2015 aldaar) was een Oostenrijkse schilder, grafisch kunstenaar, beeldhouwer, theaterontwerper, componist en auteur.
Hij studeerde aan de Akademie der beeldende kunsten in Wenen. Nog tijdens zijn opleiding mocht hij in 1949 zijn eerste solo-expositie in Parijs presenteren, voordat hij in 1950 ook zijn woonplaats naar de Franse hoofdstad verplaatste. Vele jaren brengt Ernst Fuchs door in Parijs, waar hij belangrijke kunstenaarsvriendschappen onderhoudt met Salvador Dalí, Jean Costeau en de kring rond Jean-Paul Sartre.
Hij reisde door Europa en de VS, voordat hij in 1957 een langer verblijf in het Dormitio-klooster op de berg Zion in Israël ondernam om zich intensief met het iconenschilderen bezig te houden. In 1962 keerde hij uiteindelijk terug naar Wenen, waar hij samen met voormalige medestudenten de Wenerschool van het Fantastisch Realisme oprichtte, waarvan hij zelf de belangrijkste vertegenwoordiger zou worden. Vooral in de beginjaren was zijn stijl sterk beïnvloed door het surrealisme, waarbij mythologische en religieuze symbolen een centrale rol speelden.