Lyne Seybel (1919-2009) - Paris, la rue Mouffetard

Lyne SEYBEL (1919-2009)

Parijs, Mouffetardstraat

Olie op doek
Schildergrootte: 33 x 41 cm
Gesigneerd rechtsonder.
In perfecte staat.
Zonder frame
Herkomst: familie van de kunstenaar

Origineel kunstwerk geleverd met factuur en certificaat van echtheid.
Snelle, zorgvuldige en verzekerde verzending.
Koop met vertrouwen!

Verzending vanaf 15 augustus 2025

Lyne SEYBEL (1919-2009)
Haar passie voor tekenen is er al sinds haar jeugd, waarbij ze notitieboekjes gebruikt die ze altijd bij zich draagt, en de bewegingen van het leven, de kleuren, de poëzie van het moment, het humor van mensen vastlegt. Het is een 'Vrouw op de fiets', 'Mouffetard-straat', 'Kinderen die in de tuin spelen', 'Vissers die boten op het strand trekken', 'De zwarte bezemwagen', de 'Groene boot op zee'...

Ze volgt vervolgens, als onafhankelijke studente, de cursussen van de Schone Kunsten en de School van het Louvre, haalt veel inspiratie uit de antieke kunst in de galerijen van het Louvre-museum, en dwaalt door Parijs in alle weersomstandigheden met haar ezel.

Tijdens verschillende reizen ontmoet ze Pierre BONNARD in Deauville, die zeer geïnteresseerd is in haar notitieboekjes en haar hartstochtelijk aanmoedigt om door te gaan.
In Cannet ontmoet ze opnieuw deze grote meester met wie ze lange discussies voert over het spel van licht en kleuren, de uitdrukking van haar gevoeligheid, de resonanties van de ziel.

Ze schildert vervolgens "Het meisje van het licht", "De lunch van de zon", "Lolita met rood broodje", "Van het balkon van Eze-sur-Mer", "De oevers van de Seine bij Bougival", "Storm bij Honfleur", "De kerk van Auvers"...

Ze volgt lessen aan de FROCHOT Academy in Pigalle, waar TOULOUSE-LAUTREC had gewerkt; ze verbetert haar tekenvaardigheden zodat elke creatie een echt klein schilderij op zichzelf wordt.

Onder de werken die ze in die tijd heeft gemaakt, kunnen we 'Nude Woman on a Sofa', 'The Black Woman', 'Alice with Curly Bun' noemen.

Ze werkt in de Grande Chaumière in Montparnasse, vooral in het atelier van André LHOTE, waar Henri GOETZ haar ondersteuning biedt. Hij begrijpt haar visie en haar persoonlijke manier van schilderen, waarbij het rijke materiaal het innerlijke licht uitstraalt van een geconstrueerd onderwerp, in kleuren die in gelukkige of soms gedurfde harmonie zijn.

Tijdens haar verblijven in Normandië fascineert haar de mist die door een paar zonnestralen wordt doorbroken voordat ze het landschap overspoelt. Ze schildert 'Boots bij Barfleur', 'Laagwater', 'Groene boot bij Saint-Vaast', 'Mist in Cotentin'...

In Auvergne, en meer specifiek in Cantal, zijn het de lagen van heldere kleuren die overlappen en het landschap vormen: "De bergen", "Voorbij St Urcize", "de velden", "Dageraad in Auvergne"…

Tijdens deze werkperiode wordt ze aangemoedigd om zichzelf te tonen in de schilderkunst salons in Parijs. Ze wordt lid van de Franse kunstenaars en onafhankelijke kunstenaars.

Haar werken worden opgemerkt en ze wordt gezocht om zowel in Parijs als in de provincies en daarbuiten tentoon te stellen. Tijdens haar verschillende solotentoonstellingen is ze altijd erg geraakt om te zien dat ze een boodschap van vreugde, geluk en diepe harmonie overbrengt aan een publiek van alle nationaliteiten.

Ze blijft dan steeds vaker in Venetië, waar ze zich onderdompelt in de nevels van licht, waar bleke goudtinten opvolgen en mengen met het roze parelmoer van de dageraad. Het is niet ongebruikelijk om haar in de vroege ochtend te zien, haar ezel opgesteld, de vluchtige nuances vastleggend, de lichtheid van de lucht, de doorschijnende kleuren ('Dawn in Venice', 'Light', 'Morning San Giorgio'…). Vanaf nu zullen voor sommigen de vroege ochtenden ongetwijfeld de werken van Lyne oproepen.

Integendeel, de warme en flamboyante tonen van de zonsondergangen in Venetië roepen bij haar een uitbundigheid van kleuren op in een bijna theatrale setting („Avond in Venetië”, „De paarse gondelier”, „Een camelia op de lagune”, „Middernacht Carnaval”, „Zomeravond op het Groot Kanaal”, ... )

In Auvergne, waar ze elk jaar naartoe gaat, interacteert ze met de natuur. De velden zijn voor haar een bron van diepe emoties, vanwege de veelheid, de beweging van kleuren, de transparantie van de lucht, de muzikale kwaliteit van het licht. Ze voelt bij elke stap een immense melodie die zich vormt en opstijgt, doordrenkt van tederheid, resonanties en de helderheid van de ziel. Ze schildert "Zomerse Landschap", "Velden in de Lente", "Paars Velden", "Einde van de Zomer"....

Aan de Normandische kust herontdekt ze de zachte muzikale kwaliteit van kleuren, de transparantie van de lucht, het iriserende licht.