Mark Rothko (after) - No. 61 (Rust and Blue) [Brown Blue, Brown on Blue] - Giclée - 1998 - COA

Oorspronkelijk affiche van Mark Rothko (*)
Reproductie van het werk “No. 61 (Rust and Blue) [Brown Blue, Brown on Blue]” olieverf op doek gemaakt door Rothko in 1953 en dat behoort tot de collectie van het MOCA Museum of Contemporary Art, Los Angeles.
Uitgevoerd met Giclée-techniek (inktprint met pigmenten)
Luxe editie op hoogwaardig, zuurvrij, katoenen archiefpapier van 300 g/m².
Gepubliceerd door MOCA
Geverifieerde reproductie met copyright door Kate Rothko-Prizel & Christopher Rothko.
Groot formaat.
Inclusief certificaat van echtheid (COA)


- Dimensies van het blad: 91 x 71 cm
- Afmetingen motief: 76 x 61 cm
- Jaar: 2004
- Staat: Uitstekend (dit kunstwerk is nooit ingelijst of tentoongesteld, het is altijd bewaard in een professionele kunstmap, daarom verkeert het in perfecte staat).
Herkomst: particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gecontroleerd en verpakt in een pakket van versterkt karton. De verzending zal worden verzekerd met een trackingnummer (UPS DPD DHL FedEx).

De verzending omvat ook transportverzekering voor de eindwaarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Mark Rothko, samen met Pollock de belangrijkste vertegenwoordiger van de Amerikaanse abstractie, wilde met zijn schilderijen een ambitieuze utopie bereiken: het uitdrukken van de meest basale universele emoties. En voor velen is dat gelukt.
Markus Rothkovitz werd geboren in Rusland. Van evident Joodse afkomst emigreerde hij in 1910 naar Oregon, waarschijnlijk op de vlucht voor antisemitisme, waar zoveel geesten aan ontsnapten.
Hij studeerde kunst in de jaren 20, maar beschouwde zichzelf als autodidact. Voor de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde hij expressionistische figuratie en dook hij in de geest van de avant-garde die hij zag in tentoonstellingen georganiseerd door het MoMA.
Na de oorlog begon hij onderzoek te doen naar kleurvlak schilderkunst, waarbij hij geleidelijk alle figuratieve verwijzingen achter zich liet. In de jaren 50, met het al gevestigde abstract expressionisme, begon hij aan de persoonlijke abstractie die sindsdien zijn schilderkunst zou bepalen.
De grote schilderijen van Mark Rothko tonen uitgestrekte velden van rechthoekige kleuren met onbepaalde grenzen ertussen. Het zijn wazige kleuren die lijken te zweven in het doek, en die een vrij mystieke sensatie oproepen die best intrigerend is.
Vanaf dat moment zou Mark Rothko uitgroeien tot een instituut van de Amerikaanse kunst. Beschermd door Peggy Guggenheim, zouden zijn successen opmerkelijk zijn. Maar eind jaren zestig, te midden van een depressieve crisis en na het schilderen van zijn serie werken met zwarte acryl, zou hij zelfmoord plegen.