Karel Appel (1921-2006) - Galérie Ariel 1974 ** ORIGINAL LITHOGRAPHIC PRINT **

Origineel lithografisch cartel van Karel Appel (*)
Bewerkt naar aanleiding van de individuele tentoonstelling van de kunstenaar in Galérie Ariel, in 1974.
Bedrijf door Arte Paris.
Gemaakt op katoenen vellumpapier.


Specificaties

Afmetingen steun: 76 x 55 cm
1974
- Oplage: 1000 ex.
- Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, en is altijd bewaard in een professionele kunstmap, daarom verkeert het in perfecte staat).

Het kunstwerk wordt zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt in een plat, versterkt kartonnen pakket. De verzending wordt gecertificeerd en voorzien van een trackingnummer.

De verzending wordt bovendien verzekerd tegen volledige waarde van het werk, met volledige terugbetaling in geval van verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) «Als ik schilder als een barbaar, dan is dat omdat we leven in een tijd van barbaren», aldus de Nederlandse kunstenaar Karel Appel over zijn eigen werk, dat onder de invloed stond van de informelistische stromingen die na de Tweede Wereldoorlog floreerden.
Tijdens zijn studententijd aan de Rijksakademie tussen 1940 en 1943 werd Appel aangetrokken door de materiële kracht van de Duitse expressionisten en van Van Gogh. Hij maakte werken die agressief en provocerend waren, en tegelijkertijd een eenvoud uitstraalden die verbonden leek met de kinderlijkheid, wat leek te resoneren met de transgressieve geest van de surrealisten. Hij ontmoette Constant en Corneille, met wie hij in juli 1948 de Experimentele Groep oprichtte. Datzelfde jaar ondertekende hij in Parijs het manifest La Cause est entendue, samen met Asger Jorn, Joseph Noiret en Christian Dotremont, waarin ze pleitten voor spontane en ongeregelde kunst, vergelijkbaar met de manier waarop kinderen of gekken creëren, en dat de beweging CoBrA voortbracht. Enkele maanden later, ter gelegenheid van de eerste tentoonstelling van de groep in Amsterdam, maakte Appel een muurschildering in het café van het stadhuis, getiteld Kinderen die vragen stellen, die zo'n schandaal veroorzaakte in de stad dat het tien jaar lang werd bedekt.
En 1950 verhuisde Appel naar Parijs, waar hij dankzij de steun van Michel Tapié met betere materialen kon werken. De gebieden van turbulente verf en met massa geladen schilderijen begonnen een grotere rol te spelen dan de figuratieve motieven van dieren en mensen, die eerder zijn werk domineerden. In 1957 reisde hij voor het eerst naar New York, en sindsdien wisselde hij zijn verblijven in Frankrijk, in een kasteel dat hij in 1964 kocht in Molesmes, af met lange periodes in de Verenigde Staten. Tegelijkertijd begon zijn werk brede internationale erkenning te krijgen en werd het regelmatig tentoongesteld in de galerie van Martha Jackson in New York of in het Studio Facchetti in Parijs.
Appel was een onvermoeibare kunstenaar die verschillende talen verkende, van beeldhouwkunst, keramiek, muurschilderingen, glas-in-lood tot gravure. Tijdens zijn lange artistieke carrière ontving hij talloze erkenningen en werkte hij samen met kunstenaars uit andere disciplines, zoals de dichter Allen Ginsberg of de choreograaf Min Tanaka.