Apuleio - Opera - 1688

Osioł złoty króla Słońca: metamorfoza wizjonerskiego Apulejusza, w roli dworzanina
Ta edycja pełnego dzieła Apulejusza, wydana w Paryżu w 1688 roku przez Frédérica Léonarda, oficjalnego drukarza Króla, Delfina i galijskiego duchowieństwa, w pełni wpisuje się w wielki projekt kulturowy editiones Delphinianae. Tekst jednego z najbardziej niejednoznacznych i fascynujących autorów starożytnego łaciny zostaje tutaj wchłonięty w kanon klasycznej elity, przemieniony z opowieści inicjacyjnej i wizjonerskiej w narzędzie edukacji językowej, moralnej i politycznej. Tom odzwierciedla moment pełnej dojrzałości Wielkiego Wieku, kiedy filologia, typografia i władza monarchiczna zbiegały się w budowie idealnej biblioteki dla przyszłego władcy. Metamorfoza, centralny motyw dzieła Apulejusza, staje się także metaforą edytorską: starożytna wiedza, zdyscyplinowana, uporządkowana i funkcjonalna dla ideologii państwa.
Wartość rynkowa
Na rynku obecnie wartość rynkowa edycji Parigi, Frédéric Léonard, 1688, w okładce współczesnej zdobionej i z kompletnymi elementami, szacuje się na około 1.200 do 1.500 euro. Szczególnie świeże egzemplarze, z dobrze zachowanymi złoceniami i nienaganną kolacją, mogą osiągać wyższe ceny lub przekraczać je w korzystnych kontekstach aukcyjnych.

Opis fizyczny i stan
Oprawa współczesna, w pełnej brązowej skórze, grzbiet bogato zdobiony złotymi żłobieniami z przegródkami i motywami kwiatowymi; okładki z podwójnym złotym filet. Strona tytułowa typograficzna z dużą ryciną wyciętą; obecne wstęp i elementy wstępne. Niektóre żółknięcia i brązowienia papieru. W starych książkach, o wielowiekowej historii, mogą występować drobne niedoskonałości, które nie zawsze są wymienione w opisie. Pp. (4); 48 nn; 564; (4).

TYTUŁ I AUTOR
Platonici Philosophi Opera.
Paryż, u Frederica Leonarda, 1688.
Lucius Apuleius Madaurensis

Kontekst i znaczenie
Apulejusz jest kluczową postacią późnej starożytności łacińskiej: filozofem platonikiem, wyrafinowanym mówcą i autorem jednego z najbardziej złożonych i symbolicznych tekstów narracyjnych całej literatury klasycznej, Przemian. W projekcie Delphiniana autor został wyjęty z jego tradycyjnej magicznej ambiwalencji i zreinterpretowany jako klasyczny 'użyteczny', służący kształtowaniu księcia. To wydanie stanowi zaawansowany etap programu edukacyjnego zapoczątkowanego przez Ludwika XIV, w którym kontrola nad tekstem i jego prezentacja typograficzna odzwierciedlają precyzyjną wizję porządku, autorytetu i ciągłości kulturowej. Tom ten jest więc nie tylko klasykiem łacińskim, ale także dokumentem politycznym i symbolicznym kultury dworskiej późnego XVII wieku.

Biografia autora
Lucjusz Apulejusz urodził się w Madaurze, w Numidii, około 125 roku n.e. Był filozofem platonikiem, retorem i pisarzem o niezwykłej wszechstronności. Studiował w Atenach i szeroko podróżował po Morzu Śródziemnym. Osądzony pod zarzutem magii, pozostawił obszerne dzieło obejmujące mowy, traktaty filozoficzne oraz słynny romans Metamorfozy, znany również jako Złota Osioł. Jego twórczość wywarła głęboki wpływ na literaturę średniowieczną i nowożytną, inspirując interpretacje symboliczne, alegoryczne i ezoteryczne.

Historia druku i obiegu
Dzieła Apulejusza były drukowane od początków druku, ale w XVII wieku zyskały nową popularność dzięki wydaniom dworskim. Delphiniana, produkowane pod bezpośrednią kontrolą monarchii francuskiej, miały na celu edukację Delfina oraz selektywną dystrybucję w bibliotekach arystokratycznych i instytucjonalnych. Wydanie Léonard z 1688 roku stanowi jeden z końcowych i najbardziej stabilnych etapów tego projektu wydawniczego, charakteryzujący się wysoką jakością typograficzną i silną wartością symboliczną.

Bibliografia i źródła
Apuleius, Opera quae supersunt omnia, Paryż, Frédéric Léonard, 1688.
Katalogi Bibliothèque nationale de France, wydania Delphiniana.
S.J. Harrison, Apulejusz: Łaciński sofista.
P.G. Walsh, Romans Rzymski.
WorldCat, spisy paryskich wydań Apulejusza w XVII wieku.