Giuseppe Serafini (1915-1987) - Figura

Giuseppe, znany również jako Beppe Serafini, urodził się w dzielnicy Torre w gminie Montelupo Fiorentino 20 października 1915 roku.

Ojciec Gino był rybakiem w Arno, a jego matka Amelia była koszyczarką, czyli osobą zajmującą się wyplataniem koszy z wikliny.

Beppe Serafini wykonywał zawód ceramika, a z pasji był malarzem; maluje od młodości, być może pchnięty rozpaczą z powodu swojego ciała, które po upadku z roweru podczas dojazdu do szkoły, rośnie do nieproporcjonalnych rozmiarów. Od tego czasu wszyscy będą go nazywać Beppegrasso.

Niezbyt dobre warunki jego rodziny nie pozwalają mu na zakup farb, więc wymyśla własną technikę malarską.

Odkryto go w 1967 roku przez Antonio Possenti i wpisano go w nurt naiwnych.

Najważniejszym wydarzeniem w jego działalności artystycznej jest bez wątpienia prestiżowa wystawa w Palazzo Strozzi we Florencji w 1976 roku.

Milano, Viareggio, Bologna, Frankfurt, Siena, Nizza to tylko niektóre z miast, które gościły wystawy jego dzieł.

Na obrazach Serafini ukazane jest zarówno odczuwane ubóstwo, jak i zawody, które od zawsze wykonywał w swoim świecie.
Gołębie i gołębiątka, zwierzęta w ogóle, mężczyźni i kobiety, szorstkie dłonie i szeroko otwarte oczy, są przepełnione atmosferą, która wyraża całą łagodność autora. Ten obraz na aukcji jest jednym z pierwszych dzieł namalowanych przez Beppego; o tym świadczy napis na odwrocie obrazu, który sam umieścił, podając swoje imię i miejsce działalności, czyli Montelupo Fiorentino, oraz wskazując studio przy ulicy Tussmori 6. Obraz jest unikatowy, namalowany na kartonie, z wyrytym podpisem.