Tristano Marchi (1936) - Vecchietto

Obraz to portret półpostaci przedstawiający starszego mężczyznę, prawdopodobnie rolnika lub rybaka, charakteryzującego się białą brodą i wąsami, wydrążoną twarzą i intensywnym spojrzeniem, pełnym doświadczenia i melancholii. Ma na głowie szeroki kapelusz z słomy, na szyi zawiązany czerwony szalik oraz niebieską koszulę, elementy nawiązujące do wyobrażenia wiejskiego lub śródziemnomorskiego.

Malarstwo zostało wykonane techniką widocznych pociągnięć pędzla, energiczną, ale kontrolowaną, typową dla ekspresyjnej figuratywności. Twarz jest emocjonalnym centrum obrazu:
Inkaratury są tworzone przez nakładanie warstw ciepłych i zimnych tonów (ocre, różowe, fioletowe), zmarszczki nie są jedynie opisane, lecz stają się malarskimi znakami opowiadającymi o czasie i trudzie życia.

Tło jest traktowane w sposób syntetyczny i neutralny, z szaro-niebieskimi polami barwnymi, które izolują postać i podkreślają jej plastyczną obecność. Światło jest miękkie, rozproszone i przyczynia się do nadania objętości oraz głębi twarzy bez nadmiernych efektów dramatycznych.

Ramka z litego drewna, prosta, ale solidna, dobrze współgra z motywem i wzmacnia tradycyjny oraz autentyczny charakter dzieła.