Jacques Lacomblez / Antoni Zydron - Corps Cité - 1981

Jacques Lacomblez / Antoni Zydron - Corps cité - Bruxelles-Poznan, éd. L'Empreinte et la Nuit, 1981

Doskonały.

Śledzenie i trace
Profesjonalne opakowanie.
Wysyłka ubezpieczona

(Brak tekstu do tłumaczenia)

Jacques Lacomblez, urodzony w Brukseli 25 marca 1934 roku, jest belgijskim surrealistycznym malarzem, rysownikiem i poetą.

Jacques Lacomblez od młodości pasjonuje się niemieckim romantyzmem, Richardem Wagnerem, Gustavem Mahlerem, symbolizmem, Charlesem Baudelaire'em, Stéphane'em Mallarmé'em, Arthurem Rimbaudem, surrealizmem, historią katary, Karlem Marksem, Sigmunda Freudem i psychoanalizą, a także, w pewnych aspektach, mistyką ateistyczną i orientalistyczną gnozą. Maluje swoje pierwsze obrazy w duchu surrealizmu w wieku 15 lat, gdy odkrywa uniwersum Giorgio De Chirico, a następnie Maxa Ernsta, który wywiera silny wpływ na jego twórczość. Ma także dużą admirację dla Kandinsky'ego i Pieta Mondriana. W styczniu 1952 roku odbyła się jego pierwsza wystawa w Galerie Saint-Laurent w Brukseli, uznawanej za ważne miejsce odkrywania młodych talentów.

W dziedzinie poetyckiego pisania, po tym jak bardzo wcześnie zostałem zainspirowany przez Jacques'a Prévert'a, odkrycie Bretona i Benjamina Péret'a otwiera nową drogę, na której automatyzm nabierze znaczenia. Jednakże wpływ Mallarmégo, zbiorów takich jak 'Serres Chaudes' Maeterlincka i 'Les Reposoirs de la Procession' Saint-Pol-Roux pozostanie decydujący.

Jacques Lacomblez spotkał René Magritte'a na początku lat 50. i uczęszczał do belgijskich poetów surrealistów, takich jak E. L. T. Mesens, Achille Chavée, Marcel Havrenne, Marcel Lecomte czy Paul Nougé. W 1956 roku poznał Edouarda Jaguera, animatora ruchu i redaktora czasopisma 'Phases', z którym ściśle współpracował przy organizacji różnych działań i uczestniczył w licznych wystawach w Europie, Ameryce Łacińskiej i Ameryce Północnej. Założył wydawnictwa i czasopismo 'Edda', które ukazało się w 5 numerach (od 1958 do 1965), oraz wydawnictwo 'L’Empreinte et la Nuit', publikujące zbiory poezji Daniela Abela, Achille Chavée, Claude'a Tarnauda i Jeana Thiercelina, a także jego własne.

W 1958 roku, za pośrednictwem Jean-Jacques Lebela, spotkał się z André Bretonem. W tym samym czasie nawiązał bliskie relacje z kilkoma surrealistami, w tym Georges Henein, Wifredo Lam, Karl Otto Götz, Robert Benayoun, Jean-Pierre Duprey, Gérard Legrand i innymi.

Pod wpływem Marcela Lecomte i Bretona spędza rok na ziemiach Katarskich, głównie w Montségur i na południowym zachodzie Francji. Podczas tego pamiętnego pobytu nawiązuje przyjaźń z Jean Thiercelin, Adrien Dax i Christian d’Orgeix.

Lacomblez uczestniczył w dwóch ważnych Międzynarodowych Wystawach Surrealizmu: w 1959 roku w Galleria Schwarz w Mediolanie, zatytułowanej „Mostra Internazionale del Surrealismo”, oraz w 1961 roku, z inicjatywy Bretona i Marcela Duchampa, w Galerii D’Arcy w Nowym Jorku, pod tytułem „Domena czarowników”.

W 1963 roku rozpoczęła się niezłomna przyjaźń z poetą Claude'em Tarnaudem; razem z Thiercelinem dzielili między innymi pasję do jazzu i regularnie odwiedzali Julio Cortázara, a także wiele innych pamiętnych postaci ze świata sztuki i literatury. Podzielony między Brukselę a Paryż, spotykał większość surrealistycznych artystów i poetów z całego świata; wystawiał między innymi w Paryżu, Rzymie, Niemczech, Danii i Brazylii.

W 1964 roku, z okazji swoich 30. urodzin, została mu poświęcona wielka wystawa w Palais des Beaux-Arts de Bruxelles.

Po Polsce w 1980 roku (Poznań, Warszawa...), Muzeum Ixelles w Brukseli proponuje swoją pierwszą retrospektywę w Belgii, w 1983 roku.

Fascynat muzyki dawnej, klasycznej i współczesnej, Jacques Lacomblez stworzył ważne malarskie hołdy dla Mahlera, Sibeliusa, Xenakisa, Feldmana, L. Nono, Griseya czy Ferneyhougha... a także dla jazzu dla Duke'a Ellingtona, Theloniousa Monka i Ornette Colemana. Ilustrował również kilka zbiorów poetów, przedmowę do licznych katalogów wystawowych, a jego poezje ilustrowali różni artyści.

Pod jego impulsami kilka małych belgijskich i francuskich wydawnictw zastąpiło (i jeszcze to zrobią) miejsce dla autorów takich jak Guy Cabanel, Roger Brielle, Gilles Petitclerc, Ludovic Tac oraz, oczywiście, jego przyjaciół Claude Tarnaud i Jean Thiercelin.

Zbiór jego poezji, przygotowany przez Alaina Le Saux, 'Z innych miejsc pragnienie', ukazał się nakładem Éditions Les Hauts-Fonds (Brest).

Jej dzieła zostały nabyte przez kilka kolekcji i muzeów, w tym Muzea Sztuki Nowoczesnej w Brukseli, Rzymie, Jerozolimie (kolekcja Schwarz), Warszawie i Poznaniu.

Aby uczcić swoje 75 lat i 60 lat działalności, zostały zaprezentowane jesienią 2009 roku w retrospektywie zorganizowanej w Muzeum Sztuki i Historii w Saint-Brieuc (Bretania), we współpracy z Kolektywem artystów plastyków z Côtes d'Armor.

Z okazji swoich 80. urodzin Galeria Quadri (Bruksela) wiosną 2014 roku zaprezentowała wystawę retrospektywną 'Obrazy od 1951 do 2013', podczas której ukazała się kolorowa monografia ilustrowana, zawierająca niepublikowane teksty Guya Cabanel, Jean-Michel Goutier i Laurensa Vancrevela, uzupełniająca tę wydaną już w 2004 roku przez wydawnictwo Quadri. (por. Wikipedia)