Getulio Alviani (1939-2018) - Minimalistic construction / Design IIIa

Getulio Alviani: Design IIIa

Medium: Sitodruk
Materiał: Papier
Wymiary: 28 x 28 cm, rama 35 x 35 x 4,5 cm

Dołączone w ramce i z passepartout.

Redaktor: Edition Panderma, Bazylea
Rok: opublikowano 1977
Wydanie: 230 wydań
Podpisano
W ramce.

Pochodzenie: Wydanie Panderma, Carl Laszlo, Bazylea
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Bazylea

Stan / Restauracja: doskonały stan archiwalny.

Dalsze informacje

Rzadka, limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to nienumerowany egzemplarz 230 wydań (65 hors commerce było nienumerowanych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage została opublikowana w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających łącznie około 180 dzieł sztuki, które przedstawiają scenę awangardy artystycznej między latami 50. i 70. Dzieła sztuki zostały zebrane przez Carla Laslzo i obejmowały największych artystów tamtych czasów, którzy przyczynili się do powstania ważnych dzieł, często stanowiących punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład praca Enrico Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a wielokrotny Achrome Piero Manzoniego jest jedynym wyprodukowanym przez artystę.

Biografia:

Getulio Alviani (5 września 1939 w Udine – 24 lutego 2018 w Mediolanie) był włoskim malarzem mieszkającym w Mediolanie. Uważany jest za jednego z najważniejszych artystów optyczno-kinetycznych. W 1962 roku przeprowadził się do Mediolanu, gdzie zaprzyjaźnił się z Pierem Manzonim i Lucio Fontaną, który był bardzo zainteresowany jego pracami i zakupił niektóre z jego 'powierzchni'. Współpracował również z innymi sławnymi artystami, takimi jak Max Bill, Bruno Munari i Josef Albers. W 1964 roku został zaproszony do wystawy na Biennale w Wenecji, z powodzeniem dzieląc pokój z Enrico Castellanim.
W 1965 roku Alviani wziął udział w wystawie The Responsive Eye w MoMA w Nowym Jorku, razem z innymi artystami związanymi z Kinetic i Programmed Art. Jego prace zostały zakupione przez MoMA i użyte jako obraz plakatu na kolejną wystawę muzeum, 'Nowe nabytki'. W 1968 roku został zaproszony na Documenta 4 w Kassel. Przez cały okres lat siedemdziesiątych podróżował do Ameryki Południowej i, na prośbę Jesús Rafael Soto, objął dyrekcję Muzeum Sztuki Nowoczesnej Jesús Soto w Ciudad Bolívar w Wenezueli. Jego prace ponownie zostały uwzględnione na Biennale w Wenecji w latach 1984, 1986 i 1993. Pokazywał się także na Triennale w Mediolanie, Kunsthaus Graz, Palazzo delle Papesse w Sienie, Académie de France w Rzymie, Biennale w Buenos Aires, wystawie podróżującej 'Light, Movement and Programming' oraz na Quadriennale w Rzymie.