Achille Bonito Oliva - Ettore Sottsass - 2004

Sottsass. Autor Achille Bonito Oliva. Neapol, Muzeum Capodimonte, 2004. Wydanie z okładką z obwolutą. Fotografie czarno-białe i kolorowe wykonane w latach 1953–1994: Canazei, San Francisco, Mediolan, Pablo Picasso, Alfonso Gatto, Bali, Japonia, Chiny, Dino Buzzati, Turcja, Chet Baker, Indie, Hemingway, Izrael, Nowy Jork, Julian Beck, Brazylia, Tunezja, Carlo Mollino, Wiedeń, Araki, Jack Kerouac, Gregory Corso, Turyn, William Burroughs, Egipt, Fernanda Pivano, Iran i inne. Tekst w języku angielskim. Zagięcia i drobne uszkodzenia marginesów na okładce z obwolutą.

Według Ettore Sottsassa, fotografia nie była tylko hobby, lecz niezbędnym narzędziem badawczym i intelektualnym, które towarzyszyło jego całej karierze architekta i projektanta. Przez obiektyw dokumentował podróże, spontaniczne architektury i refleksje osobiste, przekształcając rzeczywistość w narrację wizualną.
Do 2026 roku jego produkcja fotograficzna jest głównym bohaterem ważnych wydarzeń.
Ettore Sottsass. Scenografia: w trakcie trwania wystawy w Triennale Milano do 15 lutego 2026 roku. Wystawa prezentuje około 1200 fotografii wykonanych w latach 1967–2007, ukazując jego życie prywatne i publiczne poprzez często niepublikowane zdjęcia.
Museo Madre (Neapol): mieści monumentalne dzieło fotograficzne i stałe instalacje poświęcone jego pracy.
Fotografia Sottsass często przejawiała się w cyklach tematycznych, które stały się kluczowe dla kultury wizualnej.
Metafory designu: Stworzony w latach 70., ten cykl ukazuje Sottsass budującego małe efemeryczne architektury z kamieni, gałęzi i sznurek w pustynnych krajobrazach, a następnie je fotografującego, eksplorując relację między człowiekiem a naturą.
Zdjęcia z okna: zbiór obrazów wykonanych podczas licznych podróży (opublikowany również przez Adelphi), które uchwycają przelotne wizje oraz architektoniczne lub codzienne detale widziane w ruchu.
Istnieje Planet: projekt edytorialny i kuratorski, który podsumowuje jego wizję świata jako jednego, wielkiego ekosystemu form i kolorów. Sottsass używał aparatu fotograficznego jak 'notesu z notatkami'. Jego zdjęcia nie dążyły do perfekcji technicznej, lecz do wywołania emocji i symbolizmu. Skupiał się na tym, co określał jako 'architekturę antropologiczną': zdzierane mury, domy społeczne, kolorowe szyldy i codzienne rytuały, elementy, które później wpłynęły na radykalny język grupy Memphis Milano.