Angelocrator - De ponderibus - 1628

Angelocrator Daniel

Doktryna o ciężarach, monetach i miarach stosowanych na całym świecie.

Francofurti - 1628 -
Johann Nicolaus Stoltzenberger

(2), 17, 171, (1) s. il.
Sign. )(-2)(4 A-X4 Y2

W 4o. - 20,5 x 16,5 cm. -


Spośród najrzadszych, osobliwych i wyróżniających się.


Najrzadsza mapa świata autorstwa Daniela Angelocratora jest tutaj przedstawiona dwukrotnie.
raz w nietypowej formie czterech promieni na dwóch arkuszach, oraz raz z promieniami zorganizowanymi wokół północnych i południowych centrów polarnych.

Druga edycja, znacznie rozszerzona, ważnego i trudno dostępnego traktatu o wagach starożytnych, substancjach stałych i ciekłych, metale szlachetne i monety, a na końcu o technikach pomiaru.
Upiększa dzieło najbardziej poszukiwana mapa.
COMPLETA we wszystkich jej częściach.

Tylko dwa egzemplarze tej mapy znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych, przy czym oba brakuje projekcji polarnej.

Rzadko dostępna mapa często jest niekompletna lub wręcz brakująca.
SHIRLEY 320
GOLDSMITHS 459
HARLEY-WOODWARD tom 3, s. 376.

Zawiera 2 składane tablice typograficzne, oprócz mapy świata od Angelocrator.
4 karty wycięte, składane.
Rysunki w tekście przedstawiają składane tablice z układem słonecznym, z tabelami i kompasem.

Angelocrator twierdzi, że projekcja jest jego wynalazkiem, podczas gdy uproszczona mapa pochodzi od Geelkercken.

Jedna z tych serii siedmiu spicchi została kontrowersyjnie przypisana Leonardo da Vinci.
Chociaż Leonardo mógł mieć zarysowane pomysły na taką projekcję, jak sugeruje sugestywna strona Codice Atlantico, rysunek na globusie z 1514 roku nie wydaje się być w stylu Da Vinci.
Wersje kolejnych dzieł z XVI wieku znajdują się w Sphaera Mundi autorstwa Oronce Fine (Paryż, 1551), w której dodano południki i równoleżniki jako łuki kołowe o równym rozstawie wewnątrz każdego ćwiartkowego segmentu; ponadto na jednej z map z 1556 roku autorstwa Le Testu, a ostatecznie na mapie Angelocratora.
JOHN P. SNYDER - Historia kartografii.

Daniel Angelocrator (1569/1635), reformowany pastor i niemiecki kartograf, wymyślając ten model mapy, uniknął zniekształceń na biegunach spowodowanych projekcją Merkatora.

Cztery arkusze mapowe zawarte tutaj korzystają z projekcji ottante, aby przedstawić świat na dwa różne sposoby.
Para, zjednoczona, przedstawia emisfery zachodnie i wschodnie w podobny sposób do mapy z podwójnym emisferem.
Para ta organizuje octanty w projekcjach polarnych.
Angelocrator wykazał w ten sposób, że ośmiokąty można było ponownie zorganizować, bez istotnych zmian, aby pokazać świat w orientacji równikowej lub polarnym, nie zmieniając projekcji, być może jako argument na korzyść ich wyższości w stosunku do projekcji Mercatora, ale także jako trafna ilustracja sferyczności globu.

Jak zauważa Shirley, mapa tutaj zawiera niewiele szczegółów geograficznych: kontynenty są przedstawione z niewielką ilością rzek i bardzo małą liczbą nazw miejsc na głównej mapie, a na projekcjach polarnych praktycznie żadnych.

Ta uwaga na temat ogólnych konturów mas lądowych świata jest spójna z
Pozornym celem Angelocratora jest jedynie zilustrowanie jego nowej projekcji.

Autor zawarł te mapy nie w dziele geograficznym, lecz w swojej „Doctrina de Ponderibus...”, dziele, które omawia międzynarodowe systemy wag i miar oraz monetację.
Wprost odniesiono się w kontekście jego dyskusji na temat miar porównawczych odległości i historycznych miar rozmiarów globu (Eratostenes, Ptolemeusz, Platon).

Kontur jest częściowo wyprowadzony z mapy Geelkercken z 1617 roku.
Podobnie jak w tamtej mapie, Nord Atlantico obejmuje Islandię i wyspę zjawa Frisland.
Kontynent południowy łączy się z Nową Gwineą.

Chociaż Geelkercken łączy Ziemię Ognia z Antarktydą, Angelocrator oddzielił te masy kontynentalne.
Ameryka Północna ukazuje kalifornijski półwysep: mimo że mapy Briggs i Speed zostały opublikowane w momencie druku tej mapy, model Angelocratora wyprzedza rozpowszechnianie mitu o Kalifornii jako wyspie.

Bella, solidne i dobrze zachowane połączenie z epoki, w pełni wykonane z twardej pergaminu, z pięcioprzegubowym grzbietem i przechodzącymi paskami, wszystkie nienaruszone.

Dobra ogólna konserwacja wewnętrznych elementów, mimo silnego brązowienia kart, które w niektórych przypadkach jest bardziej wyraźne, ale nadal można je regularnie przeglądać.
Taki defekt, zauważalny także u nielicznych egzemplarzy odnotowanych (Biblioteka Publiczna Bawarska,
Biblioteka Abbazia Montserrat) jest związana z jakością papieru tej edycji.
Jednak cztery złożone mapy, wykonane na grubszej jakości papieru, wydają się być bardziej świeże, czyste i wolne od rozdarć czy braków.
Sguardie originali conservate.

Prestiżowa, kompletna kopia bardzo poszukiwanych map Angelocrator, oryginalna w każdym calu.
COLLAZIONATO. COMPLETO