Signed; Mimmo Jodice - Chi é devoto, Feste popolari in Campania - 1974

Egzemplarz w doskonałym stanie, wyjątkowo podpisany i dedykowany na stronie tytułowej przez Mimmo Jodice (1934 - 2025), unikatowy i nieosiągalny w wersji podpisanej oraz praktycznie niedostępny w egzemplarzu bez podpisu. 232 strony i blisko 200 czarno-białych fotografii w bardzo wysokiej jakości druku, z licznymi fotografiami na pełny arkusz i niektórymi na dwustronnej, wstęp Carlo Levi i tekst Roberta De Simone po włosku i po angielsku, płyta winylowa 33 obroty z materiałami dźwiękowymi zgromadzonymi podczas ludowych świąt religijnych, włożona w tylnej okładce. Książka wydrukowana na specjalnych papierach, zielonych dla tekstów i białych dla fotografii. Oprawa czarna, z tytułem wybitym wklęsłym w białych literach i okładka z ilustracją.

Te fotografie oddają atmosferę tradycji religijnych ludowych lat siedemdziesiątych w Neapolu i w regionie, i składają na nich spojrzenie antropologiczne, które jednak nigdy nie jest oderwane. W swojej autobiografii opublikowanej w 2023 roku przez wydawnictwo Contrasto Mimmo Jodice opisuje, że na początku lat siedemdziesiątych towarzyszył Roberto De Simone - reżyserowi, kompozytorowi i muzykologowi – w tym ogromnym projekcie etnoantropologicznym i muzycznym przez cztery lata, ponieważ te święta religijne odbywały się jednocześnie w różnych miejscach, na przykład w Wielki Piątek, i trzeba było zmieniać ujęcia z roku na rok, aby zrealizować te fotografie. Opowiada, że w tamtych czasach mieli ledwie wystarczająco pieniędzy, by zatankować do pełna i kupić filmy fotograficzne lub nośniki nagrań, i że zdarzało im się zbierać na ten projekt.

Niektóre pielgrzymki wymagały długich wędrówek pieszych po terenach górzystych i zdarzało się, że trzeba było wyruszać o piątej nad ranem, dzieląc napięcie emocjonalne i poczucie religijne, które charakteryzowały te pielgrzymki, które często kończyły się piknikami na świeżym powietrzu. Niektórzy wierni przybywali do sanktuarium w stanie wyczerpania, co dawało miejsce scenom histerii i religijnego fanatyzmu. Mimmo Jodice odnajdywał u nich wspomnienia z barokowych przedstawień malarskich, na przykład twarze zniekształcone przez krzyk bólu lub światła przypominające mu dzieła Caravaggio.

Mimmo Jodice jest jednym z najwybitniejszych włoskich fotografów XX wieku i zdobył międzynarodowe uznanie praktycznie na całym świecie. Samouk urodzony w 1934 roku w Neapolu, rozpoczyna swoją działalność artystyczną pod koniec lat sześćdziesiątych od eksperymentów wizualnych i prowadzi badania nad wycinankami i kolażami zdjęć, a następnie w latach siedemdziesiątych rozwija się w kierunku społecznego potępienia związany z warunkami życia i nędzy mieszkańców miasta Neapolu, żywiołowego i ludowego, a w latach osiemdziesiątych ku evokacyjnemu milczeniu pejzażu metafizycznego i archeologii Morza Śródziemnego, posługując się językiem twórczym, który reflektuje nad czasem, światłem i samym aktem widzenia. Mimmo Jodice prezentował swoje dzieło we Francji wielokrotnie, m.in. w ramach Rencontres Internationales de la Photographie d'Arles, a także podczas retrospektywy w Maison Européenne de la Photographie w Paryżu w 2010 roku, która zaowocowała wydaniem obszernego katalogu.

Książka z mojej kolekcji prywatnej, w doskonałym stanie, 50 lat po ukazaniu się, biorąc pod uwagę doskonałą jakość wykonania (zeszyty zszyte, solidna oprawa). Bardzo lekkie żółknięcie obwoluty (zobacz zdjęcie), książka przechowywana z najwyższą starannością. Wysyłka bardzo dobrze zabezpieczona, a przesyłka międzynarodowa z gwarantowanym śledzeniem.

2,4 kg bez opakowania