Charles Fréger (japanese) - Wilder Mann - 2013

Od 2010 roku do teraz, cała Europa.
Przez dwa lata, w 2010 i 2011 roku, Charles Fréger przemierzał Europę z północy na południe, od Finlandii po Portugalię, przejeżdżając przez Rumunię, Niemcy i Słowenię, w poszukiwaniu postaci dzikusa, tak jak ona przetrwała w lokalnych tradycjach ludowych.

Te obrazy, podobnie jak archetypy, pół-człowiek, pół-bestia, zwierzę lub roślina, pojawiają się z głębi czasu z okazji rytualnych, pogańskich lub religijnych świąt, obchodzonych na cześć cyklu pór roku, dni tłustych, karnawału lub wigilii Wielkanocy. W powszechnym funduszu społeczności wiejskich w Europie, te postacie lub emblematyczne zwierzęta reprezentowały postaci ochronne lub symbole płodności. Dziś przywołują one wyobrażony, impulsywny i fizyczny świat, w którym każdy odczuwa przodkową więź z naturą, z którego wyłaniają się źródła naszej zwierzęcości i czasami regresywne pragnienia inherentne w niektórych naszych zachowaniach. Charles Fréger mówi o „zoomorficznej postaci, której prymitywny wygląd i rytualny strój odnoszą się do uniwersalnej nagości".

Strój nie pozwala na żadne odsłonięcie skóry, postać ludzka jest całkowicie pogrzebana pod lawiną ciężkich futer, wełen, dzwonków, rogów i innych materiałów oraz dodatków. Tu ponownie, fotografując poza okresami festiwali czy karnawałów, reżyseruje te postaci w naturalnym otoczeniu, które często wybiera jako szerokie i otwarte. Jest też ta inna swoboda w podejściu do samych sylwetek, nie wahając się celowo pomijać niektórych, a inne fotografować od tyłu, podkreślając subiektywność swojego zbioru, bardziej poetycką niż naukową.

Punktualnie, dzięki nowym odkryciom, fotograf dodaje kolejną sylwetkę, w Irlandii, w Anglii, w Alzacji… Na początku 2013 roku wyjeżdża do Japonii w poszukiwaniu Namahage, niosącego kazania dla dzieci oraz życzenia zdrowia i płodności ziemi. Na papierze wyglądało to jak japoński odpowiednik austriackiego Krampusa przedstawianego w Wilder Mann, i okazało się początkiem nowej kampanii fotograficznej, Yokainoshima, ukończonej w 2015 roku.