Philip Jones Griffiths - DUNKLE ODYSSEE - 1996

Philip Jones Griffiths: Ciemna odyseja
Fotograf: Philip Jones Griffiths
Wydawca: Aperture
Oprawa twarda z obwolutą, 1996, pierwsze wydanie.
Długość: 180 stron, stan bardzo dobry, okładka ochronna nosi normalne ślady użytkowania, książka jak nowa.
Język: niemiecki

Philip Jones Griffiths, jeden z mistrzów fotografii tego stulecia, jest niezrównany w tworzeniu nieustannie przenikliwych obrazów, które obejmują piękno, okrucieństwa, ceremonie, momenty brutalności i współczucia, które zlewają się w historię. Retrospektywa Griffithsa, zatytułowana Dark Odyssey, śledzi jego czterdziestoletnią podróż przez ten chaotyczny świat, od szerokiego horyzontu jego rodzinnego Walii po spustoszone wioski w Wietnamie ogarniętym wojną, w ponad stu zdumiewających czarno-białych fotografiach.

W każdej ze swoich fotografii Griffiths tworzy skomplikowany diagram znaczenia i emocji. Zderzenie kultury i ideologii często stanowi podstawę jego prac — czasem w prostym zestawieniu postaci, a czasem w oszałamiającym tłumie życia: uderzające, bezpośrednie spojrzenia wietnamskiej dziewczynki i jej wojną zniekształconej matki; oszołomiona twarz kobiety zagubionej wśród grobów na cmentarzu w Hiroszimie; złośliwa radość chłopca, który zaraz rzuci głazem w wielkie pianino, na zewnątrz, pod złowieszczo ciemnym niebem. Zdjęcia Griffithsa poruszają temat miłości, śmierci, frivolity, polityki, przemocy... komentują — ironicznie i głęboko — niemal każdy aspekt ludzkiego życia, oferując porywający i niezapomniany obraz zarówno zniszczeń, jak i piękna naszej epoki.

Z dogłębnym krytycznym profilem autorstwa słynnego pisarza The New Yorker, Murry’ego Sayle’a — który zna Griffithsa od ponad trzydziestu lat — Dark Odyssey zawiera również poruszające notatki narracyjne samego fotografa. „Podróżowałem do ponad stu czterdziestu krajów, próbując to wszystko zrozumieć,” pisze Griffiths. „Odkryłem, że niemal każde nasze przekonanie zawala się pod lupą — ‘prawda’ jest często po prostu narzędziem służącym czyjemuś innemu celowi.” To sceptycyzm i to poczucie podziwu są wyczuwalne w każdej z mistrzowskich fotografii Griffithsa.