Lajos Kassak (1887-1967) - Concrete Composition

Lajos Kassák „Composition” z La Lune en Rodage III

Medium: Linocut
Materiał: Papier
Wymiary: 25 x 21,5 cm na tekturze 32 x 32 cm.
Redaktor: Edition Panderma, Bazylea
Rok: opublikowano 1977
Wydanie: Jest to nienumerowana kopia 230 wydań (65 wydań handlowych było nienumerowanych)
Podpisano

Pochodzenie
Wydanie Panderma, Carl Laszlo, Bazylea
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Bazylea

Stan / Renowacja:
stan idealny, archiwalny

Dalsze informacje

Rzadka, limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to nienumerowany egzemplarz 230 wydań (65 hors commerce było nienumerowanych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage została opublikowana w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających łącznie około 180 dzieł sztuki, które przedstawiają scenę awangardy artystycznej między latami 50. i 70. Dzieła sztuki zostały zebrane przez Carla Laslzo i obejmowały największych artystów tamtych czasów, którzy przyczynili się do powstania ważnych dzieł, często stanowiących punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład praca Enrico Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a wielokrotny Achrome Piero Manzoniego jest jedynym wyprodukowanym przez artystę.


Biografia:

Lajos Kassák urodził się w małej wsi Ersekujvár na Węgrzech 21 marca 1887 roku. Po kilku latach nauki w szkole odbył praktykę jako ślusarz. Następnie Lajos Kassák został metalurgiem w Györ i Budapeszcie. W wieku dwudziestu lat zaczął samodzielnie uczyć się malarstwa i pisać poezję. W 1915 roku założył rewolucyjny periodyk „A Tett”, wokół którego skupiał młodych artystów i pisarzy sprzeciwiających się wojnie. Po zakazaniu „A Tett” w 1916 roku Lajos Kassák założył i redagował awangardowy czasopismo „MA”, w którym publikował prace Grosza, Schwittersa i Hansa Richtera aż do 1921 roku. Po upadku Węgierskiej Republiki Rad, w 1920 roku Kassák wyemigrował do Wiednia, gdzie kontynuował publikację „MA”. Chociaż wczesna twórczość Kassáka była silnie inspirowana dadaizmem, stał się konstruktystą, ponieważ zaczął czerpać inspirację od László Moholy-Nagy'ego, który później nauczał w „Bauhausie”. To w „MA” Lajos Kassák sformułował teoretyczne założenia węgierskiego konstruktywizmu w 1921 roku. W listopadzie 1924 roku Kassák dołączył do wielu znanych rzeźbiarzy i malarzy swojego pokolenia, w tym Brancusiego, Arpa i Schwittersa, prezentując swoje prace na „Pierwszej Międzynarodowej Wystawie Sztuki Nowoczesnej” w Bukareszcie. W 1926 roku Kassák spotkał się w Paryżu z Le Corbusierem, Amedée Ozenfantem, Goll i Dermée. W tym samym roku w listopadzie powrócił z wygnania do Budapesztu. Lajos Kassák był zdruzgotany przez przejęcie władzy przez nazistów w Niemczech i marionetkowy reżim na Węgrzech. Po wyzwoleniu Węgier spod jarzma NSDAP, Kassák aktywnie działał w Węgierskiej Radzie Sztuki i jako redaktor, lecz do połowy lat 50. był zmuszony do odejścia z funkcji publicznych, choć jego międzynarodowa reputacja pozostała nienaruszona. Wystawy poświęcone twórczości tego wszechstronnego i płodnego malarza, rzeźbiarza, grafik i kolażysty odbyły się w Paryżu, Monachium, Warszawie, Kolonii i Paryżu. W 1966 roku Kassák wziął udział w dużej wystawie dadaistycznej zorganizowanej przez Kunsthalle w Zurychu i Musée d'Art Moderne w Paryżu. W 1967 roku, w roku swojej śmierci, Lajos Kassák został uhonorowany retrospektywą w Galerii Adolf Fényes w Budapeszcie.