Croll (OCCULT & ALCHEMY) - Basilica Chymica - 1609

Croll Oswald

Bazylika Chimiczna

Frankfurt nad Menem - 1609 -
U Claud. Marnium

(8), 283, (30), (12), (16), 80, (16), 13 (z 23) str.
W 40 - 23,5 × 19,5 cm. -

Przysłowie I. Friedrich Weyb (1623).


Kamień milowy w literaturze alchemicznej.

„Klasyczny traktat XVII wieku.”
Praktyczny i teoretyczny podręcznik, który wywarł duży wpływ.
epoka w historii chemii i farmakopei alchemicznej

Znacząco ukształtował iatrochemia XVII i XVIII wieku.
THORNDIKE V, 649
FERGUSON I, 185
WITAM, I, 1672
KRIVATSY 2914
por. DUVEEN

Najrzadsze pierwsze wydanie słynnego traktatu Oswalda Crolla, w jego wspaniałej, współczesnej oprawie z pełnej skóry świńskiej (1/2) i verdone, z wyciśniętą na sucho datą oprawy (1623) oraz inicjałami Iohn Friedrich Weyb.
Utwór uświetnia przepiękny frontispis ilustrowany, mistrzowsko akwarelowany w każdym najdrobniejszym detalu.

Dedykowany księciu Christianie z Anhalt-Bernburg, tekst ukazał się w 18 kolejnych wydaniach i licznych przekładach w kolejnych wiekach.

Opiera się głównie na naukach Paracelsusza, ale także syntezuje idee alchemiczne,
magii naturalnej, okultyzmu i kabały.

Tekst jest podzielony na dwie części.
Pierwsza część składa się z długiego wstępu teoretycznego, po którym następuje traktat medyczno-alchemiczny z przepisami na przygotowanie leków i ich zastosowanie w określonych chorobach.
Jak Paracelsus, Croll podkreśla znaczenie praktycznego doświadczenia lekarza i empirycznej weryfikacji teorii.

Druga część zawiera dodatkowy traktat, „De signaturis rerum internis”
przegląd doktryny znaków,
który wspiera korelację między widocznymi cechami roślin a ich efektami terapeutycznymi.

Croll rości sobie prawo do medycyny empirycznej Paracelsusa, opartej na alchemii.
Jej „Bazylika Chymiczna” postuluje doskonałą analogię między mikrokosmosem (człowiekiem) a makrokosmosem (światem).
Dzieło wkrótce stało się standardowym tekstem naukowym iatrochemii.
Szczegółowo opisano poszczególne preparaty, ich składy i różne zastosowania.

Wyjątkowa i złożona karta tytułowa rycinowana, cudownie akwarelowana, musiała zostać stworzona we ścisłej współpracy z grawerem Aegidius Saedeler II (1570/1629), z widocznym podpisem na karcie tytułowej, na dworze.
u cesarza Rudolfa II, gdzie Croll pracował.
Podstawowa kompozycja frontispisu wizualnie streszcza nauki Crolla.
Dwa okrągłe diagramy otaczają tytuł środkowy i, podobnie jak „Światło Natury” i „Światło Łaski”, wyznaczają kosmologiczną więź między sferą niebiańską a tą ziemską.
Koncepcyjnie, dwa trójkąty mogą być połączone, aby utworzyć hexagram (gwiazda sześciopunktowa), jako wyraz...
połączenie przeciwieństw
Są ustawieni obok siebie w 6 kartuszach z portretami najważniejszych autorytetów alchemicznych: Ermete Trismegisto, Geber, Morieno, Roger Bacon, Raimond Lull i Paracelso.

Ten egzemplarz ponadto ma wybitne pochodzenie: Iohann Friedrich Weyb, najprawdopodobniej lekarz Coburga, o którym zachowało się Stammbuch (STB 267), z anotacjami Fludd, Galilei, na przykład w Bibliotece Anny Amalii.
Większość postillacji pochodzi od I. Friedricha Weyba i J. Sebastiana Albrechta.
(doktor z Coburga 1695/1774, członek Leopoldiny, nr identyfikacyjny 418), podpisany także na frontypisie oraz z własnym exlibrisem papierowym, z monogramem, na przedniej stronie.
Oprawa prezentuje inicjały słynnego lekarza.
(I. Friedrich Weib) oprócz odręcznego podpisu na dolnym marginesie frontispisu.

Niniejsze dzieło Oswalda Crolla jest kompletne w obu częściach.

W ostatniej części tomu znajduje się niewielka broszura, pierwotnie licząca 23 strony, której brakuje pierwszych 10 stron, dotyczących
do pierwszej pochwały, “Elegia de vera antiqua philosophica”, ZAKAZANA, ponieważ autor Ulrich Bollinger, reformator i teolog, był aktywny i głęboko związany z Reformą Protestancką.
Natomiast dostępna jest druga pochwała, „Encomium”, o długości 13 stron.

Piękna i rzadka oprawa z epoki, utrzymana w stylu monastycznym, wykonana z połowy skóry świni i połowy skóry zielono‑ciemnej, z dekorami grawerowanymi na sucho, oprócz inicjału dawnego właściciela (J. Friedrich Weib) z datą wykonania (1623).
Gruby grzbiet z czterema żebrami, z rękopisem zawierającym autora i tytuł.
Perfekcyjne zachowanie.

Wnętrza z reguły dobrze zachowane, z dość świeżymi i czystymi kartami, w tym dwie interesujące pełnostronicowe ilustracje drzeworytowe.
Lekkie, sporadyczne przebarwienia brunatne w tekście, a także bardzo drobne fragmenty papieru na marginesach przy kątach, które są brakujące, jednak nadal daleko od samego tekstu.
Wspaniały frontispis, z pozłacanymi owalnymi ramami nad portretami i w środku umieszczony jest tytuł.

Egzemplarz unikatowy, z ekspozycji muzealnej.