Plauto - Comoediae - 1518

Tytus Maccius Plautus

Dwadzieścia komedii Marci Actii Plauti

Wenecja - 1518 -
Melchiorre Sessa

(10), CCCLXVII c.
W formacie folio – 31,5 × 22,5 cm.


Słynny komediograf rzymski, który żył w III–II wieku p.n.e.

Piękna i rzadka edycja postincunabularna.
w formacie folio, bogata w 88 ilustracji drzeworytnych, które zdobią dwadzieścia komedii
obecni w tekście.
Litera okrągła otoczona komentarzem, z licznymi inicjałami drzeworytowymi.

Plautus był jednym z najbardziej płodnych i ważnych autorów literatury łacińskiej, a ponadto autorem teatralnym, który wywarł największy wpływ na teatr zachodni.
Był wybitnym przedstawicielem gatunku teatralnego komedii pallijskiej.
(gatunek teatralny komedii łacińskiej o tematyce greckiej, z postaciami, scenerią i tytułem dzieła o czysto greckim zabarwieniu), wymyślony przez innowatora literatury łacińskiej Liwiusza Andronika.

Według jednogłośnego uznania wielką siłą Plauta jest komizm rodzący się z poszczególnych sytuacji, branych po kolei, jedna po drugiej, oraz werbalna kreatywność, którą każda nowa sytuacja potrafi wyzwolić.

W komediach Plautańskich często pojawia się bardzo przewidywalny wątek: kłótnia między dwoma postaciami o pieniądze, o kobietę albo o coś cennego.
Antagonista zazwyczaj jest starym skąpcem,
albo stary zakochany («Senex Libidnosus») albo pimp, albo jeszcze żołnierz-chwalipięta («Miles Gloriosus»).
Aby doprowadzić sytuację do porządku, zawsze obecny jest młody bohater (często zakochany), wspierany przez “servus callidus”.

Świetna oprawa z końca XVII wieku, w pełnej twardej oprawie pergaminowej, z ledwo zaznaczonymi klamrami.
Grzbiet z czterema lekkimi żebrami, z dawnym rękopisem tytułu, a także zachowane dwa przeplecione paski.

Bardzo dobra konserwacja wnętrz, z bardzo świeżymi i czystymi kartami, w tym 88 przepięknych drzeworytów.
Rzadkie brunatnienia na bardzo nielicznych kartach.
Zwraca się uwagę na kontrofundurę przy pięknym dwubarwnym frontispisie, z około połowy frontisu (w stronę zewnętrznego cięcia) odrestaurowaną w doskonałej reprodukcji na papierze epoki (zob. zdjęcie).
Brunowanie na frontispisie i nieco lżejsze na
drugi list (Repertorium).
Ex libris współczesnych rękopisów w części oryginalnej frontispisu, z dawnymi exlibris także w części odtworzonej na starym, ręcznie pisanym papierze.
zobacz zdjęcie
Papierowa ekslibris na przedniej okładce.
Mały marginalny ślad tarłowaty, odseparowany od treści, na ostatnich 3–4 kartach.
Stempel dawnego seminarium na papierze formatu A (1).
Oryginalne osłony zachowane, z naprawionym rozdarciem na tylnej osłonie.

Świetna i rzadka kopia, kompletna w każdym swoim aspekcie.
COLLAZIONATO. COMPLETO