Bernard Aubertin (1934-2015) - Tableau clous

Dzieło historyczne i niezwykle rzadkie, zrealizowane w 1967 roku, będące w pełni zgodne z myślą radykalną ruchu Zero, wpisuje się w jeden z najbardziej ikonicznych cykli artysty: kompozycje monocrome czerwone z gwoździami, konkretne wyrażenie jego koncepcji „ognia wizualnego” i napięcia materialnego.

To Tableau Clous jest szczególnie ważne ze względu na charakterystykę konstrukcyjną typową dla prac z lat 60.: gwoździe, w bardzo dużej i gęstej ilości, wbijane końcówką w deskę, a nie końcówką do góry, cecha charakterystyczna tylko dla najwcześniejszych Tableau Clous wykonanych przez artystę w latach 60.; podkład dzieła to deska z surowego drewna, nieregularna i unikalna, nie jedna z standardowych deseczek, które artysta używał w produkcji seryjnej z końca lat 60. i pierwszych lat 70.

Te dwie charakterystyczne cechy nadają dziełu ogromną i istotną unikalność pod względem jakości kompozycyjnej i historycznego kontekstu.

Dzieło prezentuje bardzo gęste skupienia gwoździ, ustawionych końcówkami w dół, co stanowi znaczący wybór w twórczości Bernarda Aubertina i jest szczególnie typowe dla jego prac z lat 60., fazy, w której kształtował swój język z większym rygorem i gęstością. Ta struktura materialna z gwoździami potęguje trójwymiarowość i głębię, podkreślając zainteresowanie artysty relacją między kolorem a materią.

Dzieło studiowane, wyczuwane i chętnie tworzone przez artystę, silne wyrażenie koncepcyjne o dużym wpływie wizualnym.

Dzieło wyróżnia się także dużą materią pigmentu czerwonego użytego oraz charakterem gestualnym, które odzwierciedlają siłę koncepcyjną, którą Aubertin chciał przekazać w tym dziele.

Propozycja Tableau Clous jest zarchiwizowana w Archiwum Oficjalnym Bernarda Aubertina i towarzyszy jej certyfikat archiwizacji.