Jannis Markopoulos - JM-P-2016

Koncepcja dzieła

W tym dziele Rembrandt van Rijn zostaje przywołany myślą do współczesności i traktowany jako artysta współczesny. Praca opiera się na artystycznym twierdzeniu, że Rembrandt żyje dziś, obserwuje nasz świat i na nowo portretuje sam siebie – środkami, świadomością i perfekcjonizmem XXI wieku.

Autoportret nie należy rozumieć jako kopię czy stylizowaną naśladowanie, lecz jako transformacja: introspekcyjny wzrok Rembrandta, jego zmaganie się z tożsamością, przemijalnością i autorefleksją zostaje przeniesione do współczesnego kontekstu. Malarstwo łączy głębię i powagę dawnych mistrzów z precyzją, technicznym rygorem i wrażliwością naszych czasów.

Dzieło stawia pytanie o autorstwo i czasowość:
Co zobaczyłby dzisiaj artysta taki jak Rembrandt?
Jak sam siebie przedstawiłby, gdyby skonfrontował się z wiedzą, doświadczeniami i wizualnym językiem naszej współczesności?

Artysta celowo twierdzi, że Rembrandt sam namalował ten autoportret – lecz nie w sensie historycznym, lecz jako duchowe i artystyczne przedłużenie. Powstaje w ten sposób napięcie między przeszłością a współczesnością, oryginałem a interpretacją, mitem a współczesną rzeczywistością.

Wyjątkowość i autentyczność

Obraz to oryginalne dzieło, powstałe w roku 2020.
Nie istnieją żadne inne wersje, reprodukcje ani multiplikaty.

Odręczny podpis znajduje się na odwrocie dzieła, w prawym górnym rogu.
Dzieło sztuki pochodzi bezpośrednio od artysty i towarzyszy mu certyfikat autentyczności, który również został ręcznie podpisany przez artystę.

Oświadczenie artystyczne

To dzieło rozumie się jako dialog trwający przez wieki. Łączy historyczną wielkość z współczesnym perfekcjonizmem i zaprasza odbiorcę do postrzegania sztuki nie jako zakończonego rozdziału, lecz jako żywy, kontynuowany proces.

Życiorys: Jannis Markopoulos jest artystą multimedialnym.
Markopoulos uczestniczył w 124 głównych wystawach i 11 Biennale.
Podobnie jak w jego obrazach, jego instalacje mogą składać się zarówno z drobnych przedmiotów, jak i z otoczenia o rozmiarach pomieszczenia. Jego
Ogromne instalacje plenerowe przyciągnęły uwagę międzynarodowej publiczności artystycznej.
The Pendulum 1991. Instalacja The Pendulum “Living Pictures” zawiera odniesienia do obu Edgar Allen
Poe, a także Foucault.
„The Binding” został nagrodzony w 1996 roku, on związał dom w kształcie piramidy, z którego miał być
Zburzona do fundamentów przy użyciu 52 000 metrów czerwonej liny. Dzieło poświęcone czasowi i przestrzeni, ruchowi i bezruchowi, postępowi i tradycji, a także przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
Zainfekowana Artitis w Narodowej Galerii La Paz, Boliwia, Biennale 2013 Ostre zapalenie jednego lub więcej
stawy spowodowane infekcją art. Suppurative Artitis może występować po pewnych infekcjach bakteryjnych. Dusza, Duch i
Mózg stał się spuchnięty, gorący, bolący i wypełniony kiczowatą ropą sztuki współczesnej, która podważa ich intelekt.
chrząstka, powodująca trwałe uszkodzenia, jeśli nie zostanie szybko leczona przez podanie antidotum na sztukę. Ta instalacja była
Współpraca między Jannisem Markopoulosem a lokalną ludnością w wsi Titicacasea.
Idyll Installation zaprezentowana na Liverpool Biennial 2004, 4. Mediations Biennale Poznań, Polska, 2014.
W 2015 roku Mana Contemporary otrzymało drugą nagrodę w New Jersey – Jersey City, USA.
La Biennale di Venezia 2017–57. Międzynarodowa Wystawa Sztuki VIVA ARTE VIVA Udział Narodowy.
2017 gościnny profesor Akademii Albertiny Sztuk Pięknych w Turynie.
Kolejny Markopoulos-Performance przyciągnął uwagę środowiska sztuki w Berlinie. Instalacja “Anthropos”
z psychologicznego projektu-serii “Living Pictures” (instalacje z udziałem ludzi) pokazał żywy
Człowiek wewnątrz klatki w berlińskim zoo. Tu artysta przekazuje uczucia różnych relacji międzyludzkich.
w społeczeństwie dużego miasta, gdzie tak zwany następny człowiek czasem wydaje się być bardziej dziwny.
i być może zwierzę budzące strach.
Markopoulos Performances są realizowane w Neuenationalgalerie Berlin i Alte National galerie.Lion
Feininger, Paul Gauguin - Utracony raj, i arcydzieła z Muzeum Sztuki Nowoczesnej, New
York w Neue Nationalgalerie w Berlinie podczas występu Les Bourgeois de Calais.
Goya — prorok nowoczesności w Alte Nationalgalerie.
W Círculo de Bellas Artes (Madryt) w połączeniu z dwoma wystawami.
Zwieńczeniem było oficjalne uczestnictwo w Biennale w Wenecji 2017 wraz z Ogólną Esencją Koncepcji.
Konflikty XXI wieku są niezaprzeczalnie odzwierciedleniem głębokiego kryzysu humanizmu i w konsekwencji
które utrzymują obecny paradygmat cywilizacyjny zdominowany przez myśl współczesną i pozytywizm.

https://www.instagram.com/markopoulos.studio/