Blaise Pascal - Pensées de M. Pascal - 1715

Myśli Pascala proponują fragmentaryczną refleksję filozoficzną skoncentrowaną na ludzkiej kondycji. Pascal opisuje człowieka jako istotę głęboko sprzeczną, jednocześnie godną ze względu na swoją finitość i wielką dzięki zdolności myślenia. Ukazuje ograniczenia rozumu, skutecznego w naukach, lecz bezsilnego wobec pytań ostatecznych, i głosi istnienie innej formy poznania, intuicyjnego i wewnętrznego. Poprzez analizę rozrywki ujawnia ludzką skłonność do uciekania od własnej kondycji, podczas gdy zakład Pascala ilustruje ideę, że człowiek jest zmuszony dokonać wyboru i zaangażować się pomimo braku absolutnej pewności. Myśli Pascala jawią się zatem jako filozofia jasności, ryzyka i doświadczonej egzystencji.

Blaise Pascal, urodzony w 1623 roku i zmarły w 1662 roku, należy do najbardziej wyjątkowych postaci XVII wieku we Francji, będących na skrzyżowaniu nauk, filozofii i religii. Dziecko-cud wyróżnia się bardzo wcześnie pracami z matematyki i fizyki, zwłaszcza nad prawdopodobieństwem, geometrią i pustką. Od lat 1650 kieruje swój sposób myślenia ku coraz bardziej religijnej refleksji, nacechowanej jansenizmem i intensywnym doświadczeniem duchowym. Jego myśl cechuje bezkompromisowa jasność co do natury ludzkiej, którą postrzega jako głęboko sprzeczną, zdolną do wielkości, ale pogrążoną w słabości i iluzji. Pascal nie jest ani teologiem systematycznym, ani abstrakcyjnym filozofem: jego fragmentaryczne, żywe i cięte pismo odzwierciedla myśl w ruchu, zawsze skłonną ku istocie.

***

PASCAL, Blaise - Myśli Pascala, o religii i kilku innych tematach.

Paryż, 1715. Nowe wydanie.

Komplet w 1 tomie in-12.

Oprawa z pełnej wołowej skóry w kolorze brązowym z epoki, w pięknym stanie konserwacji. Grzbiet ozdobny z żebrowaniem, złocenia dobrze zachowane i błyszczące. Zużycia i drobne ubytki na rogach i na nasadach grzbietu. Powierzchnie płyt z plamami. Wszystkie brzegi czerwone. Wnętrze dobrze zachowane, papier lekko defasonowany.

Dobra treść.