Hans Windisch - Weiblicher Akt

Na aukcji znajduje się bardzo rzadki, oryginalny fotodruk wyprodukowany w technice druku głębokiego przez
fotografa H. Windisch

Przedstawiony fotodruk wykonany techniką druku głębokiego pochodzi z zestawu niekompletnego i z powodu stanu nie podlegającego restauracji fotobandu z 1927 roku — Das Deutsche Lichtbild. Wybór oferowanych fotografii (obecnie dostępne są także inne fotografie z tego kontekstu) jest bardzo rzadki i stanowi wyjątkową okazję do nabycia oryginalnej fotografii z ograniczonej serii w bardzo wysokiej jakości jako druk głęboki. Pochodzą z prywatnej kolekcji.

Z powodu częściowo znacznych wad brzegów stron z fotografiami zostały one jednolicie przycięte i zamocowane na bezkwasowym kartonie fotograficznym (DIN A3). Fotografie są w stanie doskonałym i godnym kolekcjonowania. Są wysyłane bez ramki w profesjonalnym opakowaniu.

Szczególnie ten pierwszy tom serii odniosł światowy sukces i został wysłany do wielu krajów Europy i poza nią (m.in. z angielskim dodatkiem) oraz stał się inspiracją dla gatunku fotoksiążek.

Pierwszy tom jest niezwykle rzadki. Ukazał się jako jubileuszowe wydanie wydawnictwa Bruno Schulza w jedynym w swoim rodzaju druku głębokim fotografii. Pierwsze wydanie zniknęło tak szybko, że wydawnictwo zaczęło odkupywać nakłady.

Pierwszy tom ukazał się do 1938 roku. Od 1934 roku wybór fotografii uległ radykalnej zmianie po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera, który otworzył wydanie 34 własnym wstępem ("In eigener Sache"). Do 1933 roku Das Deutsche LICHTBILD wyróżniało się znaczącym wyborem współczesnych fotografek i fotografów, którzy dziś należą do kluczowych protagonistów w wczesnej fotografii nowoczesnej:

U.A.Yva, Franz Grainer, Arthur Benda, Erich Angenendt, Charlotte Rudolph, Hajek-Halke (1928), Käthe Hecht (1928), Albert Renger-Patzsch, Hans Windisch, Max Baur (1930), Hannes Maria Flach (1930), a także teksty (i częściowo fotografie) autorstwa László Moholy-Nagy (1927), Franz Werfel, Raoul Hausmann, Kurt Tucholsky (jako Peter Panther, 1930) oraz inni autorzy.

O osobie: https://de.wikipedia.org/wiki/Hans_Windisch_(Fotograf)

Hans Windisch (urodzony 21 lutego 1891 w Niederlößnitz; zmarły 15 czerwca 1965 nad Chiemsee) był niemieckim fotografem, autorem bestsellerów, grafikiem i ilustratorem.

Działalność jako artysta plastyk

Na początku lat dwudziestych XX wieku kształtował się jako malarz i grafik, tworząc cenne bibliograficzne zestawy mappenwerke i »Zyklen«, które dziś dosłownie na nowo odkrywane i ponownie drukowane są. Jego styl z tamtych lat został opisany przez Spencer Museum of Art Uniwersytetu w Kansas jako „połączenie ekspresjonizmu i konstruktywizmu, które przypomina późniejszy kinowy klasyk Fritza Langa »Metropolis«.” Z wysokiej jakości sztuki w małych nakładach jego twórczość przeszła przemianę w ilustracje do raczej popularnych dzieł w większych nakładach. Po Die Brücke 1920 Rittnera dla Ullsteina z oryginalną lithografią, przez kolejne lata pracował jako rysownik i ilustrator dla wydawnictwa Neufeld & Henius, również w Berlinie, współpracując. W 1922 roku stworzył zbiór grafik Zehn Lithographien zu Charlotte Bara’s Danse Macabre. Charlotte Bara była tancerką ekspresyjną w tamtym czasie. Poszukiwany zestaw został ponownie wydrukowany w roku 2000.

W roku 1924 wygrał konkurs na nowy znak wydawnictwa dla wydawnictwa J.H.W. Dietz Nachf. Bonn, który jest nadal używany.
Początek kariery fotograficznej

Równolegle do swojej pracy graficznej odbył szkolenie z zakresu fototechniki. W 1926 roku został redaktorem naczelnym domowego czasopisma Photo-Schaja w Monachium. W kolejnym roku Windisch wydał pierwszy tom (Przegląd roczny 1927) Das deutsche Lichtbild w berlińskim wydawnictwie Robert & Bruno Schultz, który został „entuzjastycznie przyjęty“ przez Reichskunstwart Edwina Redsloba i profesora Bauhausu László Moholy-Nagy: „Das fotografische Verfahren ist beispiellos gegenüber den bisher bekannten optischen Verfahren.“ Ta edycja była jedyną, która została wydrukowana w druku głębokim.

Pod koniec lat dwudziestych Windisch opuścił grafikę i całkowicie poświęcił się reklamie fotograficznej oraz samej fotografii, zwłaszcza przekazywaniu wiedzy fotograficznej zainteresowanym „amatorom”, jak w jego piśmie Knipsen – aber mit Verstand! – Przewodnik dla amatorów, którzy chcą robić dobre zdjęcia, ogłoszonym w 1929 roku. W 1930 zajął się w Mein Freund, der Plasmat! reklamą Görlitzer Optisch-Mechanische Industrie-Anstalt Hugo Meyer i ich Plasmat-Objektive. W 1933 w wydawnictwie Photo-Schaja ukazał się jego pierwszy bestseller popularnonaukowy Der Photo-Amateur, który w latach trzydziestych ukazał się w kilku wydaniach.

W czasie nazistowskich rządów mógł dalej pracować jako fotograf, mimo że nie zgadzał się z polityką, ponieważ władcy „cenili to medium”. „Jego ekspresjonistyczne dzieło graficzne, które według estetyki nazistowskiej mogło być uznane za „degenerowane”, znało tylko niewielu wtajemniczonych.” Z powodów zawodowych musiał przystąpić do Reichsschrifttumskammer. Po II wojnie światowej określił ten czas jako „duchowy obóz koncentracyjny na nieskażonej domenie podręczników fototechnicznych.”
Współpraca z Heering

Pod koniec lat trzydziestych Windisch poznał wydawcę Walthera Heeringa, który w 1932 roku założył w Halle wydawnictwo fotograficzne. W 1936 roku Heering i Windisch wydali Nową Szkołę Fotografii, która Windisch uczyniła międzynarodowym bestsellerem. Po niemieckiej pierwszej edycji o nakładzie 20 000 egzemplarzy ukazał się na świecie najpowszechniej używany podręcznik fotografii, który do 1939 roku ukazywał się jeszcze w kilku wydaniach w językach angielskim i francuskim.

W roku 1935 Windisch doznał ciężkiego wypadku. W wyniku wynikającego z niego osłabienia nastąpiło jego wycofanie z Wehrmachtu. Windisch przeprowadził się ze swoją żoną z Berlina nad Chiemsee, gdzie żyli w odosobnieniu i poza fotografią zajmowali się również alternatywnymi technikami ogrodniczymi. W 1940 rozpoczął pracę nad swoim rękopisem Führer und Verführte, w którym, kształtowany przez filozofię kantowską, rozprawiał z narodowym socjalizmem. Jeszcze podczas wojny towarzyszył mu wydawca Heering na Chiemsee, do Seebruck, skąd prowadził w kolejnych latach swoją oficynę. Zaraz po wojnie Heering złożył Windischowi jego rękopis do amerykańskich władz wojskowych i uzyskał zgodę na druk. W 1946 ukazał się Führer und Verführte. Eine Analyse deutschen Schicksals, dem 1947 Windischs Schrift Genius und Dämon. Der Fall Deutschland. Ein Manifest folgte. W 1948 napisał Windisch »Daimonion«. Über das Menschliche, das 1948 w Augsburgu ukazało się. Z trzecią księgą zamknął on dwie poprzednie i sam uznał je za bezprzedmiotowe.[7]

Do niemieckiego Lichtbild: (Źródło; https://de.wikipedia.org/wiki/Das_Deutsche_Lichtbild)

W 1927 roku fotograf Hans Windisch założył rocznik Das Deutsche Lichtbild w wydawnictwie Bruno Schultz w Berlinie. Miał on zawierać najważniejsze fotografie roku i kilka tekstów. Grafyk László Moholy-Nagy stworzył tytułowy sygnet. Reichskunstwart Edwin Redslob entuzjastycznie pochwalił pierwsze wydanie.

W wydaniu z 1930 roku napisano

„Das Deutsche Lichtbild przynosi co roku ze wszystkich dziedzin fotografii 100 najsilniejszych obrazów roku niemieckich fotografów zawodowych i amatorów w niezrównanych reprodukcjach i w idealnej oprawie książkowej. Zostało ono, zgodnie z wyrokami tu cytowanymi z kraju i zagranicy, określone jako najlepszy rocznik zdjęć światowej fotografii.”