Weegee (1899–1968) - Murdered while playing Boccia

Print z Weegee Portfolio
Wystawowy Print oparty na wydrukach z 1982 roku autorstwa Sida Kaplana,
wydrukowano w 1992 roku
Wyprodukowany dla
Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne


Arthur (Usher) Fellig (12 czerwca 1899 – 26 grudnia 1968), znany pod pseudonimem Weegee, był fotografem reporterskim, znany z surowej czarno-białej fotografii ulicznej w Nowym Jorku.
Weegee pracował na Lower East Side w Manhattanie jako fotograf prasowy w latach 30. i 40. XX wieku i rozwinął swój charakterystyczny styl, podążając za służbami ratunkowymi miasta i rejestrując ich działania.[2] Większość jego prac ukazywała bezkompromisowo realistyczne sceny życia miejskiego, przestępstw, obrażeń i śmierci.
Pracował nocą i konkurował z policją o pierwszeństwo na miejscu przestępstwa, sprzedając swoje fotografie tabloidom i agencjom fotograficznym.[5] Jego zdjęcia, koncentrujące się wokół siedziby policji w Harlemu, wkrótce zostały opublikowane w Daily News i innych tabloidach, a także w bardziej prestiżowych publikacjach, takich jak Life magazyn.
Większość jego znanych fotografii została wykonana przy użyciu bardzo podstawowego sprzętu i metod reporterskich epoki, aparat 4×5 Speed Graphic ustawiony na f/16 przy 1/200 sekundy, z lampami błyskowymi i stałą odległością ostrości wynoszącą dziesięć stóp.[11] Był samoukiem, bez formalnego szkolenia.

Pięć jego fotografii zostało nabytych przez Museum of Modern Art (MoMA) w 1943 roku. Te prace zostały włączone do wystawy „Action Photography”.[21] Później został uwzględniony w „50 Fotografii wykonanych przez 50 Fotografów”, kolejnej wystawie MoMA zorganizowanej przez fotografa Edwarda Steichena,

Naked City (1945) była pierwszą książką jego fotografii. Producent filmowy Mark Hellinger kupił prawa do tytułu od Weegee.[21] W 1948 roku estetyka Weegee stała się fundamentem filmu Hellongera The Naked City. Opowieść oparta była na surowej historii z 1948 roku napisaną przez Malvina Walda o śledztwie w sprawie zabójstwa modelki w Nowym Jorku.

W latach 50. i 60. XX wieku Weegee eksperymentował z panoramicznymi fotografiami, zniekształceniami zdjęć i fotografią przez pryzmaty. Używając plastikowego obiektywu, stworzył słynne zdjęcie Marilyn Monroe, na którym jej twarz jest groteskowo zniekształcona, a mimo to rozpoznawalna.
Weegee bywa postrzegany jako amerykański odpowiednik Brassaï, który fotografował nocne sceny uliczne Paryża. Motywy nagich osób, wykonawców cyrkowych, dziwaków i ludzi ulicy Weegee’a były później przejęte i rozwinięte przez Diane Arbus na początku lat 60.