Model statku - Belem

modello Belem navowy Francja Belem (statkiem)

Belem zacumowana w Ostendzie, Belgia
Historia
Francja
Nazwa
Belém (1896–1914)
Małe Antyle (1914–1921)
Fantôme II (1921–1952)
Giorgio Cini (1952–1979)
Belem (1979–obecnie)
Imiennik Belém, Brazylia
Konstruktor Chantiers Dubigeon, Nantes (Chantenay-sur-Loire)
Zwodowano 10 czerwca 1896
Rejs inauguracyjny 31 lipca 1896 w Montevideo i Belém, Brazylia
Port macierzysty Nantes
Identyfikacja
Numer IMO: 8622983
Numer MMSI: 227051000
Pozdrowieniowy znak: FUZW
Stan Aktywny
Ogólne cechy
Długość całkowita
406 ton
534 tjon
Zanurzenie 750 ton
Długość
51 m (167 stóp 4 in) LPP
48 m (157 stóp 6 in) całkowita długość
58 m (190 stóp 3 in) (LPP + rufa)
Rozpiętość 8,8 m (28 stóp 10 in)
Głębokość zanurzenia 3,6 m (11 stóp 10 in)
Napęd 2 silniki wysokoprężne
Żagle Żaglowiec
Belem to trójmasztowa brigantyna pochodząca z Francji.

Rysunek Belem
Jej rejs inauguracyjny jako statek towarowy odbył się w 1896 roku, przewożąc cukier z Indii Zachodnich, kakao i kawę z Brazylii i Gujany Francuskiej do Nantes we Francji.

Historia
Belem uniknęła erupcji Mont Pelée w Saint-Pierre na Martynice 8 maja 1902 roku. Kapitan Julien Chauvelon, który dotarł do Saint-Pierre przed erupcją, odkrył, że wybrzeża są pełne statków. Nie mając miejsca do cumowania, Chauvelon, wściekły, postanowił zakotwiczyć kilka mili dalej, u wybrzeża, gdzie schroniła się przed erupcją.

W 1914 sprzedano ją Hughowi Grosvenorowi, 2. hrabiemu Westminsteru, który przekształcił ją w luksusowy prywatny jacht towarzyski, wyposażony w dwa dodatkowe silniki Bolinder Diesel po 300 KM każdy.

W 1922 stała się własnością Sir Ernesta Guinnessa z rodziny Guinnessów, który przemianował ją na Fantôme II i zmienił jej wyposażenie z żagli kwadratowych. Guinness był Retrocommodore Royal St. George Yacht Club w Kingstown na Irlandii od 1921 do 1939. Był Vicecommodore od 1940 do 1948. Zabral Fantome II w rejs w 1923 roku ze swoimi córkami Aileen, Maureen i Oonagh. Pływali dookoła świata przez kanały Panamski i Sueski, w tym wizytę na Spitsbergenie. Podczas zbliżania się do portu Jokohama w trakcie podróży po Pacyfiku, brigantyna uniknęła kolejnej katastrofy: trzęsienia ziemi, które zniszczyło port i część miasta Jokohama. Guinness zmarł w 1949 roku. Fantôme II cumował w zatokach Cowes na Wyspie Wight.

W 1951 sprzedano przemysłowcowi Vittorio Cini, który nazwał ją Giorgio Cini na cześć syna, który zginął w wypadku lotniczym pod Cannes 31 sierpnia 1949 roku. Została przekształcona w żaglowy statek szkolny do 1965 roku, kiedy to uznano ją za zbyt starą do dalszego użytku i cumowano na Wyspie San Giorgio Maggiore w Wenecji.

W 1972 włoscy carabiniere próbowali przywrócić jej oryginalny stan brigantyny o żaglu, jednak koszt okazał się zbyt wysoki, więc stała się własnością stoczni. W 1976 Belem została ponownie uzbrojona jako brigantyna.

W końcu, w styczniu 1979, powróciła do portu macierzystego jako Belem, holowana przez francuski holownik, żeglując pod banderą francuską po 65 latach. Całkowicie odrestaurowana i przywrócona do pierwotnych warunków, rozpoczęła nową karierę jako żaglowy statek szkolny.

W dniach 8 i 9 maja 2024 roku przewiozła ogień olimpijski podczas zbliżającego się biegu świetlnego olimpiady 2024, żeglując z Aten do Marsylii. [4]

W sierpniu 2025 roku jest natomiast flagshipą Hanse Sail. [5]

Aktualne dane Belem

Belem w Dublinie 14 lipca 2010 roku
406 ton i 51 m długości
Nikrze w stapie stalowym (dla starszych części)
Blacha żelaza: 11 mm
Balast kadłuba: 4 500 odlewów po 50 kg każdy
Długość kadłuba bez bomu: 51 m
Długość bomu: 7 m
Długość całkowita: 58 m
Długość zanurzenia: 48 m
Szerokość na półkadłu: 8,80 m
Głębokość/zanurzenie: 4,60 m
Wysokość zanurzenia: 3,60 m
BRT: 534 tony
Wyporność: 750 ton
Drzewo - żagiel
Słupy żaglowe i maszty
Maszty stalowe w dwóch częściach (maszt dolny, maszt siodłowy)
Wysokość masztu głównego nad poziomem początku olinowania: 34 m
Dolne żagle z stali, górne żagle drewniane
Około 220 punktów żeglarskich
Około 250 bloczków prostych, podwójnych i potrójnych
4500 m lin cumowniczych w poliesterze
Żagle
Liczba żagli: 22
Powierzchnia żagli: 1000,5 m² (wszystkie wymienione powyżej oprócz żagla sztormowego)
Napęd i wyposażenie
Zasilany przez 2 silniki diesel: John Deere 6135AFM, po 575 KM każdy (zamontowane w lutym 2013)
2 maszty napędowe, 2 śruby o czterech łopatkach
3 generatory
Przechowywanie ropy: 40 ton
Zasięg: 24 dni żeglugi przy 7 węzłach, około 4000 mil morskich (7 400 km)
Zapas wody słodkiej: 20 ton
Produkcja wody pitnej: około 3 ton na dobę przez dializator
Wciągarka elektryczna
3 dźwignie hydrauliczne (dwie małe na pokładzie, jedna po każdej stronie, używane do podnoszenia górnych sztak, ale nigdy nie używane podczas ćwiczeń, jedna duża rufa przed masztami, używana do podnoszenia lin podczas cumowania)
Wydajność
Maksymalna prędkość z silnikiem na pełnym morzu i w spokojnym stanie: od 8 do 9 węzłów
Maksymalna prędkość żaglowa: od 11 do 12 węzłów
Wiatro-chwycienie na kursie 75°
Czas potrzebny do rozwinięcia wszystkich żagli w sprzyjających warunkach: od 30 do 40 minut
Czas potrzebny do wyjścia ze wszystkimi żaglami w dobrych warunkach pogodowych: od 50 do 60 minut
Czas wykonania pełnego zwrotu: od 15 do 20 minut w zależności od warunków wiatru
Członkowie załogi

Model Belem w zestawie.
16 osób: Kapitan, pierwszy oficer, 2 poruczników, główny inżynier, 2 kucharzy, bosman, kaletnik (stolarz), 7 marynarzy (dwóch z Narodowej Służby Francuskiej do 2000 roku)
Zarządzanie personelem przez Société Nantaise de Navigation
Maksymalna liczba praktykantów: 48 (dwie zmiany po 24, podzielone na 3 rangi po 16)

pochodzenie rodzina arystokratyczna Francji zamieszkała w Dolinie Loary zakupiona we Włoszech pod koniec lat 900