Cesarstwo Rzymskie. Macrinus (AD 217-218). Denarius
Rozpoczyna się jutro
Cena wywoławcza
€ 1
Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Carmen Vera Gutiérrez
Doświadczona rzeczoznawczyni antyków, specjalistka od hiszpańskich i starych monet.
Estymacja € 450 - € 500
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 128340
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Z mojej prywatnej kolekcji!
Starożytne Rzymskie Cesarstwo Epoka Macrina (217–218 n.e.). AR-Denar (około 2.1). Rzym, 218 n.e.
IMP C M OPEL SEV MACRINVS AVG, wieńce laurowy, opancerzona popiersie Macrina na prawo, z przodu widziane / PONTIF MAX TR P II COS P P, Macrinus stoi w triumfalnym rydwanie z lewej strony, gałąź uniesiona w prawej ręce, berło w lewej, koronowany przez Viktorię stojącą z tyłu w pojeździe.
RIC IV.II 36.
Macrinus urodził się około 165 n.e. w Mauretanii. Jego rodzinie należała się wyższa klasa średnia, co umożliwiało mu edukację, która podczas panowania Septymiusza Sawera doprowadziła go na wysokie urzędy biurokratyczne. Karakalla mianował Macrina prefektem straży pretoriańskiej, stanowisko o znaczącej władzy, które stało przed cesarzem. W roku 216 n.e. Macrinus towarzyszył Karakalli podczas wyprawy przeciw Partom. Wtedy dowiedział się o liście, który wciągnął go w spisek przeciw cesarzowi. Szybko działał i kazał Caracalli zostać zabicie przez jednego ze swoich strażników. Macrinus zaprzeczył swojej winie i przekonał armię, by 11 kwietnia 217 roku proklamowała go cesarzem. Mimo że senat w Rzymie cieszył się, że pozbył się niepopularnego Caracalli, traktował Macrina z podejrzliwością, dał mu jednak szansę. W nadziei wycofania się z kampanii i powrotu do Rzymu, Macrinus starał się o porozumienie z Partami. Siły Partów wyczuły słabość i zebrały swoje oddziały, co zmusiło Macrina do wysokich łapówek i reparacji.
Dla rzymskich żołnierzy był to porażka, a Macrinus jeszcze bardziej ich obraził, odwołując hojnie przyznaną Karakalli podwyżkę płac. Niezadowolenie rosło, a wpływowa ciotka Karakalli Julia Maesa opłaciła rzymskie załogi w Emesie w Syrii, by wydały swojego trzynastoletniego wnuka Elagabala na cesarza 15 maja 218 n.e. Macrinus, który początkowo odrzucał bunt, ostatecznie 8 czerwca zebrał swoje wierne legiony, by spotkać rebeliantów koło Antiochii. Choć jego wojska były bliskie zwycięstwa, stracił determinację i uciekł. Zdemoralizowani żołnierze przejrzeli na stronę Elagabala. Przebrany za kuriera próbował uciec przez Azję Mniejszą, lecz został schwytany w Chalkedonie i stracony. Jego syn spotkał podobny los w drodze na partyjskie wygnanie.
Z mojej prywatnej kolekcji!
Starożytne Rzymskie Cesarstwo Epoka Macrina (217–218 n.e.). AR-Denar (około 2.1). Rzym, 218 n.e.
IMP C M OPEL SEV MACRINVS AVG, wieńce laurowy, opancerzona popiersie Macrina na prawo, z przodu widziane / PONTIF MAX TR P II COS P P, Macrinus stoi w triumfalnym rydwanie z lewej strony, gałąź uniesiona w prawej ręce, berło w lewej, koronowany przez Viktorię stojącą z tyłu w pojeździe.
RIC IV.II 36.
Macrinus urodził się około 165 n.e. w Mauretanii. Jego rodzinie należała się wyższa klasa średnia, co umożliwiało mu edukację, która podczas panowania Septymiusza Sawera doprowadziła go na wysokie urzędy biurokratyczne. Karakalla mianował Macrina prefektem straży pretoriańskiej, stanowisko o znaczącej władzy, które stało przed cesarzem. W roku 216 n.e. Macrinus towarzyszył Karakalli podczas wyprawy przeciw Partom. Wtedy dowiedział się o liście, który wciągnął go w spisek przeciw cesarzowi. Szybko działał i kazał Caracalli zostać zabicie przez jednego ze swoich strażników. Macrinus zaprzeczył swojej winie i przekonał armię, by 11 kwietnia 217 roku proklamowała go cesarzem. Mimo że senat w Rzymie cieszył się, że pozbył się niepopularnego Caracalli, traktował Macrina z podejrzliwością, dał mu jednak szansę. W nadziei wycofania się z kampanii i powrotu do Rzymu, Macrinus starał się o porozumienie z Partami. Siły Partów wyczuły słabość i zebrały swoje oddziały, co zmusiło Macrina do wysokich łapówek i reparacji.
Dla rzymskich żołnierzy był to porażka, a Macrinus jeszcze bardziej ich obraził, odwołując hojnie przyznaną Karakalli podwyżkę płac. Niezadowolenie rosło, a wpływowa ciotka Karakalli Julia Maesa opłaciła rzymskie załogi w Emesie w Syrii, by wydały swojego trzynastoletniego wnuka Elagabala na cesarza 15 maja 218 n.e. Macrinus, który początkowo odrzucał bunt, ostatecznie 8 czerwca zebrał swoje wierne legiony, by spotkać rebeliantów koło Antiochii. Choć jego wojska były bliskie zwycięstwa, stracił determinację i uciekł. Zdemoralizowani żołnierze przejrzeli na stronę Elagabala. Przebrany za kuriera próbował uciec przez Azję Mniejszą, lecz został schwytany w Chalkedonie i stracony. Jego syn spotkał podobny los w drodze na partyjskie wygnanie.
Szczegóły
Era
Przed 1400 r.
Kultura/region
Cesarstwo Rzymskie
Władca
Macrinus (AD 217-218)
Waluta
Denarius
Metal
AR
Stan
Niesklasyfikowane
Waga
2 g
Liczba przedmiotów
1
Sprzedawane przez
